การศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความปลอดภัยทางถนนสำหรับการเช่ารถจักรยาน ยนต์ของนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติในจังหวัดเชียงใหม่
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของลักษณะทางสังคมและ เศรษฐกิจพฤติกรรมการเดินทาง และการเตรียมความพร้อมสำหรับการเดินทางท่องเที่ยวด้วยการใช้รถจักร ยานยนต์เช่าของนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติในจังหวัดเชียงใหม่ ด้วยวิธีการวิเคราะห์สมการเชิงโครงสร้าง (Structural Equation Model) การเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างนักท่องเที่ยว ชาวต่างชาติด้วยการใช้แบบสอบถามในการสัมภาษณ์ทั้งหมด 400 ชุด และใช้การสุ่มแบบเฉพาะเจาะจง (Purposive Sampling) ผลการศึกษาพบว่า ลักษณะสังคมและเศรษฐกิจส่งผลต่อการเตรียมความพร้อม ในการเดินทางของนักท่องเที่ยว โดยผู้มีรายได้สูงจะมีการทำประกันภัยก่อนการเดินทาง และอายุของ นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติแสดงผลทางวุฒิภาวะที่มีอิทธิพลต่อการรับรู้สถานการณ์ด้านความปลอดภัยทางถนน และการถือครองใบขับขี่ อีกทั้งพบพฤติกรรมเสี่ยงของนักท่องเที่ยวในการขับขี่คือ เมาแล้วขับ และการไม่สวมหมวกนิรภัย รวมถึงการไม่ตระหนักถึงความสำคัญในเรื่องของความปลอดภัยทางถนน ซึ่งหากนักท่องเที่ยวมีการเตรียมความพร้อมที่ดีก่อนการเดินทางท่องเที่ยวจะเป็นการเพิ่มความปลอดภัยในการรับรู้สถานการณ์ความปลอดภัยทางถนน การรับทราบกฎหมายจราจร การทำประกันภัย การทำใบขับขี่ซึ่งจะช่วยบรรเทาพฤติกรรมเสี่ยงของนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติที่เดินทางมาท่องเที่ยวในจังหวัด เชียงใหม่
Article Details
ลิขสิทธิ์ของบทความ
ผลงานที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ห้ามมิให้นำเนื้อหา ทัศนะ หรือข้อคิดเห็นใด ๆ ของผลงานไปทำซ้ำ ดัดแปลง หรือเผยแพร่ ไม่ว่าทั้งหมดหรือบางส่วนโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากมหาวิทยาลัยหอการค้าไทยก่อน
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2560ก). รายได้จากนักท่องเที่ยวในประเทศไทยและต่างประเทศ ปี 2560. สืบค้นเมื่อ 20 สิงหาคม 2561, จาก https://www.mots.go.th/ewt_dl_link.php?nid=9496
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2560ข). สถานการณ์การท่องเที่ยวในประเทศ ปี 2560. สืบค้นเมื่อ 20 สิงหาคม 2561, จาก https://www.mots.go.th/more_news.php?cid=414&filename=index
กริช แรงสูงเนิน. (2554). การวิเคราะห์ปัจจัยด้วย SPSS และ AMOS เพื่อการวิจัย. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
ภาวิณี เอี่ยมตระกูล และจิรวรรณ คล้ายลี. (2561). แนวทางการพัฒนาความปลอดภัยทางถนนของชุมชนมหาวิทยาลัยและพื้นที่โดยรอบอย่างยั่งยืน กรณีศึกษา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต. วารสารวิจัยและสาระสถาปัตยกรรม/การผังเมือง, 15(1), 48-68.
ศูนย์ข้อมูลอุบัติเหตุ. (2560). สถิติอุบัติเหตุบนท้องถนนตลอดปี 2560. สืบค้นเมื่อ 23 เมษายน 2561, จาก https://www.thairsc.com/
สำนักงานคณะกรรมการจัดระบบการจราจรทางบก. (2545). ปัจจัยการเกิดอุบัติเหตุ. สืบค้นเมื่อ 21 มกราคม 2561, จาก https://www.otp.go.th/index.php/category/sub?id=144
สำนักงานสถิติจังหวัดเชียงใหม่. (2560). จำนวนนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ พ.ศ. 2559. สืบค้นเมื่อ 23 เมษายน 2561, จาก https://chiangmai.nso.go.th/
สุวิมล ติรกานันท์. (2555). การวิเคราะห์ตัวแปรพหุในงานวิจัยทางสังคมศาสตร์ (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Global Road Safety Partnership. (2017). Risk Map of Travel. Retrieved January 15, 2017, from https://www.grsproadsafety.org/
Haddon, W., Jr. (1980). Advances in the epidemiology of injuries as a basis for public policy. Public Health Report, 95, 411-421.
Kline, R. B. (2005). Principles and practice of structural equation modeling. New York: Guilford.
Sabey, B. E., & Taylor, H. (1980). The know risks we run: The highway. Retrieved January 21, 2018, from https://trl.co.uk/reports/SR567
Treat, J .R. (1980). A study of pre-crash factors involved in traffic accidents. The HSRI Research Review, 10(1), 1-35.
World Health Organization. (2004). World report on road traffic injury prevention. Retrieved November 7, 2018, from https://whqlibdoc.who.int/publications/2004/9241562609.pdf
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis. New York: Harper & Row.
