การพัฒนารูปแบบขีดความสามารถในการแข่งขันทางการตลาด การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในกลุ่มทวารวดี 4 จังหวัด
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยและพัฒนา วัตถุประสงค์การวิจัยเพื่อ1) ศึกษาสภาพการณ์การแข่งขันทางการตลาด 2) วิเคราะห์รูปแบบการพัฒนาขีดความสามารถในการแข้งขันการตลาด 3) ประเมินและปรับปรุงการพัฒนาขีดความสมารถในการแข่งขันทางการตลาด ดำเนินการวิจัยเป็น 4 ขั้นตอน ได้แก่ ขั้นตอนที่ 1 ศึกษาข้อมูลพื้นฐาน ขั้นตอนที่ 2 ออกแบบและพัฒนาเครื่องมือ ขั้นตอนที่ 3 การทดลองใช้ และขั้นตอนที่ 4 การประเมินและปรับปรุง เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามแนวทางการสัมภาษณ์ระดับลึก แนวทางการสนทนากลุ่ม การวิเคราะห์เอกสาร และการสังเกตแบบไม่มีส่วนร่วม รวบรวมข้อมูลและวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยโปรแกรมคอมพิวเตอร์สำเร็จรูป สถิติที่ใช้ คือ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพ ด้วยการวิเคราะห์เนื้อหาผลการวิจัย พบว่า 1) การวิเคราะห์สภาพแวดล้อมของทวารวดี 4 จังหวัด มีความพร้อมในการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม แต่มีจุดอ่อนในเรื่องของการตลาดและการประชาสัมพันธ์เชิงรุกที่ต้องมีการดำเนินการอย่างจริงจังและต่อเนื่อง แนวโน้มที่นักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติเข้ามาท่องเที่ยวในทวารวดี 4 จังหวัดเพิ่มมากขึ้น ระดับแรงจูงใจของนักท่องเที่ยวในการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมกลุ่มทวารวดี 4 จังหวัด ภาพรวมอยู่ในระดับมาก 2) การพัฒนารูปแบบขีดควาสมารถในการแข่งขันทางการตลาดการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมได้รูปแบบมีชื่อเรียกว่า " DVARAVATI Model" ได้แก่ (1) D=Different Marketing (การตลาดที่แตกต่าง) (2) V=Visual for Variation (การมองอย่างรอบด้าน) (3) A=Attraction of Tourism (ความดึงดูดใจของการท่องเที่ยว) (4) R=Responsibillity for Community (ความรับผิดต่อชุมชน) (5) A=Amenity in Tourism (ความประทับใจในการท่องเที่ยว) (6) V=Variety of Market Tourism (ความหลากหลายของตลาดการท่องเที่ยว) (7) A=Activity of Marketing (กิจกรรมทางการตลาด) (8) , T=Techonology for Tourism (เทคโนโลยีเพื่อการท่องเที่ยว) (9) I=Information System for Maketing (ระบบข้อมูลข่าวสารททางการตลาด) 3) การจัดอบรมความรู้ มีคะแนนก่อนการอบรม (Pre -test) อยู่ในระดับปานกลาง และหลังการอบรม (Post - test) อยู่ในระดับมาก ผลการเปรียบเทียบคะแนนก่อนการอบรมและหลังการอบรมแตกต่างกันอย่างนัยสำคัญทางสถติที่ระดับ .05 แนวทางการพัฒนาแผนการตลาดประกอบด้วยกลยุทธ์การตลาดและประเด็นยุทธศาสตร์การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของทวารวดี 4 จังหวัด
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์ของบทความ
ผลงานที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ห้ามมิให้นำเนื้อหา ทัศนะ หรือข้อคิดเห็นใด ๆ ของผลงานไปทำซ้ำ ดัดแปลง หรือเผยแพร่ ไม่ว่าทั้งหมดหรือบางส่วนโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากมหาวิทยาลัยหอการค้าไทยก่อน
เอกสารอ้างอิง
Bovee, C. I., Houston, Michacl, J,. and Thill, J. V. 1995. Marketing. 2nd ed. New York: McGraw-Hill.
Drucker, F. P. 1999. Management Challenges for the 21st Century. New York: Harper Business.
Kim, W. C., and Mauborgne, R. 2005 Blue Ocean Strategy. Boston, MA: Harvaard Businnesss School.
Kotler, P. P., and Armstrong, G.1999. Principles of Marketing. 8th ed. Englewood Ciffs, NJ: Prentice-Hall.
Krejcie, R. V., and Morgan, D. W. 1970. "Determining Sample Size for Research Activities." Education and Psychological Measurement 30: 607-610.
Mclntosh, R. W., and Goeldner, C. R. 1986. Tourism: Principles, Practices, Philosophies. 5th ed. New York: Wiley.
Sukhothai Thammathirat Open University. 2002. Marketing Strategies in Tourism Industry. 2 Vols. Nonthaburi: Sukhothai Thammathirat Open University. (in Thai).
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. 2545. เอกสารการสอนชุดวิชา กลยุทธ์การตลาดในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว. 2 เล่ม. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
Sungrugsa, Narin. 2013. A Study of Tourist Promotion Guideline for Art and Cultural Learning in Cradles of Civilization of Ratchacuri Province. Nakhon Pathom: Faculty of Education, Silpakorn University. (in Thai).
นรินทร์ สังข์รักษา. 2556. รายงานการวิจัยเรื่องการศึกษาแนวทางการส่งเสริมการท่องเที่ยวเพื่อการศึกษาศิลปวัฒนธรรมในอู่อารยธรรม จังหวัดราชบุรี . นครปฐม: คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร.
Thailand. Department of Tourism. 2013. The Statistics of Tourist in Year 2012. Bangkok: Department of Tourism.
(in Thai).
กรมการท่องเที่ยว.2556. สถิตินักท่องเที่ยว ปี 2555. กรุงเทพมหานคร: กรมการท่องเที่ยว.
Thaisom, Rungthip, Charoenkijiarukron, Phattrapong, and Raksakaew, Achira. 2012. "Promoting Community Based Tourism Management for Sustainable Development." University of the Thai Chamber of Commerce Journal 32, 2:27-48. (in Thai).
