การวิเคราะห์ผลกระทบต่ออุตสาหกรรมยางพาราของไทยจากแผนการเป็นศูนย์กลางยางพาราโลกของมาเลเซีย

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาห่วงโช่อุปทานอุตสาหกรรมยางพาราของไทยและมาเลเซีย รวมถึงวิเคราะห์ผลกระทบต่ออุตสาหกรรมยางพาราของไทย จากแผนการเป็นศูนย์กลางยางพาราโลกของมาเลเชีย (Worid Rubber Center) โดยใช้แบบจำลองสมการหลายชั้น (Simultaneous Equation Models) ร่วมกับ การสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ประกอบการยางพาราทั้งไทยและมาเลเซียในการวิเคราะห์ ผลการศึกษาพบว่า มาเลเซียกำลังส่งเสริมให้ยางพาราเป็นอุตสาหกรรมที่มีบทบาทสำคัญมากขึ้นของประเทศ โดยอุตสาหกรรมยางพาราถูกจัดให้เป็น 1 ใน 12 สาขาเป้าหมายเศรษฐกิจแห่งชาติ (12 National Key Econonic Areas: NKEAs) เพื่อผลักดันให้มาเลเซียเป็นประเทศที่มีรายได้สูง ทั้งนี้มาเลเซียตั้งเป้าหมายที่จะเป็นศูนย์กลางยางพาราโลก (World Rubber Center) ในปี 2563 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเพิ่มผลผลิตภายในประเทศเพื่อลดการนำเข้า รวมถึงสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับสินค้ายางพารา โดยให้ความสำคัญกับการผลิตสินค้าปลายน้ำโดยเฉพาะถุงมือยาง ที่ตั้งเป้าหมายว่าจะสามารถ ครองส่วนแบ่งตลาดโลกได้ร้อยละ 65 ทั้งนี้ ปัจจุบันมาเลเซียมีห่วงโช่อุปทานอุตสาหกรรมยางพาราที่เชื่อมโยงดีกว่าไทย โดยมาเลเซียมีการผลิตและการใช้วัตถุดิบอย่างต่อเนื่องจากขันต้นน้ำถึงปลายน้ำ เพื่อเพิ่มมูลค่าการผลิต แต่มาเลเซียยังมีผลผลิตในประเทศไม่เพียงพอ ต้องพึ่งพิงการนำเข้าโดยเฉพาะน้ำยางข้น ชึ่งส่วนใหญ่นำเข้าจากไทยเกือบทั้งหมด ดังนั้นหากมาเลเซียบรรลุเป้าหมายนโยบายการเป็นศูนย์กลางยางพาราโลก คาดว่าจะส่งผลให้ความต้องการยางพาราของมาเลเซียที่มีต่อไทยลดลง รวมถึงคาดว่าไทยจะสูญเสียส่วนแบ่งตลาดโลกในการส่งออกยางพารา โดยเฉพาะการส่งออกถุงมือยาง