แรงงานข้ามชาติในวรรณกรรมไทยร่วมสมัยพ.ศ. 2545-2555*

บทคัดย่อ

เรื่องเล่าถึงแรงงานข้ามชาติในวรรณกรรมไทยนำเสนอให้เห็นภาพของแรงงานข้ามชาติในแผ่นดินไทย และมโนทัศน์ของคนไทยที่มีต่อแรงงานข้ามชาติในชุมชนของตน จากการวิจัยพบว่า เรื่องเล่าถึง แรงงานข้ามชาติไม่ได้เป็นเพียงเรื่องราวที่นำเสนอให้เห็นการเป็นคนข้ามแดนที่แตกต่างจากคนไทยทั้งเชื้อชาติและภาษา แต่ยังแฝงไว้ด้วยอคติทางชาติพันธุ์ ทั้งการมองว่าเป็นศัตรูและการมองว่าด้อยกว่าไทย ด้านหนึ่ง เรื่องเล่าถึงแรงงานข้ามชาติในแผ่นดินไทย คือ เรื่องเล่าที่เป็นเสียงเรียกร้องให้มองเห็นเพื่อนมนุษย์ผู้เผชิญชะตากรรม และแสวงหาทางรอดในแผ่นดินไทย หากแต่อีกด้านหนึ่ง คือ เรื่องเล่า ที่มุ่งนำเสนอภาพสร้างของแผ่นดินไทยในฐานะการเป็นดินแดนแห่งความสมบูรณ์พร้อมที่จะดำรงชีวิตอยู่ โดยบอกเล่าผ่านปากเสียงแห่งความทุกข์ยากของแรงงานข้ามชาติที่กล่าวถึงประเทศต้นทางของตน และพูดถึงความหวังและการตระหนักสำนึกบุญคุณเมื่อกล่าวถึงประเทศไทยในที่นี้ ประเทศไทยจึงมิได้เป็นเพียงพื้นที่ทางเศรษฐกิจ หากแต่ยังเป็นพื้นที่ที่ช่วยให้รอดและเป็นจุดสิ้นสุด แห่งความทุกข์ยากทั้งปวง สิ่งสำคัญในเรื่องเล่าแรงงานข้ามชาติจึงไม่ได้อยู่ที่การเล่าถึง ชะตากรรมของคนชายขอบมากเท่ากับการเล่าเรื่องเพื่อแสดงให้เห็นถึงความยิ่งใหญ่ของแผ่นดินไทยซึ่งถูกวางให้อยู่เหนือกว่าแผ่นดินอื่น ๆ ที่อยู่รายรอบ ผ่านชะตากรรมและคำพูดของแรงงานข้ามชาติในวรรณกรรม