การพัฒนาผลิตภัณฑ์อย่างมีระบบสำหรับน้ำพริกแกงชุมชนบ้านทอน-อม อำเภอทุ่งตะโก จังหวัดชุมพร
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาหลักการและขั้นตอนการพัฒนาผลิตภัณฑ์อย่างมีระบบ และถ่ายทอดความรู้เกี่ยวกับการพัฒนาผลิตภัณฑ์อย่างมีระบบสู่ชุมชนเพื่อเพิ่มขีดความสามารถให้แก่ชุมชน สรุปได้ดังนี้ 1) ด้านการจัดการและการจัดซื้อวัตถุดิบ ทางกลุ่มสมาชิกชุมชนบ้านทอน-อมจัดซื้อวัตถุดิบภายในท้องถิ่น 2) ด้านการผลิต กลุ่มสมาชิกชุมชนบ้านทอน-อมมีแผนการผลิตที่ชัดเจนและเป็นระบบ สำหรับการออกแบบบรรจุภัณฑ์และตราสินค้า กลุ่มสมาชิกชุมชนบ้านทอน-อมมีการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ร่วมกันระหว่างทีมวิจัยและนักศึกษา จนได้บรรจุภัณฑ์และตราสินค้าเป็นสินค้าต้นแบบ 3) การถ่ายทอดความรู้ มีการสร้างเครื่องมือเพื่อใช้สำรวจ จากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 300 คน พบว่า ผู้ตอบแบบสำรวจมีความคิดเห็นต่อความต้องการในการตัดสินใจซื้ออยู่ในระดับมากที่สุดทุกด้าน ส่วนใหญ่มีความถี่ในการซื้อ 2 ครั้ง/สัปดาห์ ซื้อแต่ละครั้งในปริมาณ 2 ขีด ส่วนใหญ่เลือกซื้อในตลาดสดเพื่อบริโภคเอง เลือกขนาดบรรจุภัณฑ์ที่พอเหมาะต่อการบริโภคและถือ/หิ้ว และเลือกซื้อน้ำพริกแกงส้มมากที่สุด ทางกลุ่มสมาชิกชุมชนบ้านทอน-อมองได้นำข้อมูลมาพัฒนาผลิตภัณฑ์โดยทำการผลิตน้ำพริกแกงส้มเพื่อเพิ่มชนิดของผลิตภัณฑ์ นอกจากนี้ยังทำให้เกิดความร่วมมือ ความสามัคคี และการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ร่วมกัน มีระบบการคิดราคาต้นทุน กำไร และการลงบัญชีอย่างเป็นทางการ มีการจดบันทึกน้ำหนัก จำนวน ปริมาณ ระยะเวลาในการผลิตและมีการจัดการที่เป็นระบบเพิ่มมากขึ้น
Article Details
ลิขสิทธิ์ของบทความ
ผลงานที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ห้ามมิให้นำเนื้อหา ทัศนะ หรือข้อคิดเห็นใด ๆ ของผลงานไปทำซ้ำ ดัดแปลง หรือเผยแพร่ ไม่ว่าทั้งหมดหรือบางส่วนโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากมหาวิทยาลัยหอการค้าไทยก่อน
เอกสารอ้างอิง
ดารา ทีปะปาล. (2542). พฤติกรรมผู้บริโภค. กรุงเทพฯ: รุ่งเรืองสาส์นการพิมพ์.
เตชธรรม สังข์คร, และนงลักษณ์ ผุดเผือก. (2557). การผลิตเครื่องแกงของผู้ประกอบการวิสาหกิจชุมชนในจังหวัดสุราษฎร์ธานี. การประชุมสัมมนานานาชาติ เรื่อง วิทยาการจัดการ นวัตกรรมและเทคโนโลยี 2014, วันที่ 22-23 สิงหาคม 2557, มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, คณะวิทยาการจัดการ.
ปริญ ลักษิตานนท์. (2544). จิตวิทยาและพฤติกรรมผู้บริโภค. กรุงเทพฯ: ทริปปิ้งพอยท์.
ประไพพิมพ์ สุธีวสินนนท์ และประสพชัย พสุนนท์, (2559). กลยุทธ์การเลือกตัวอย่างสำหรับการวิจัยเชิงคุณภาพ. วารสารปาริชาต มหาวิทยาลัยทักษิณม 29(2), 41. สืบค้นจาก https://www.tci-thaijo.org/index.php/parichartjournal/article/download/69461/56396/
พงศ์ศรันย์ พลศรีเลิศ. (2556, 24 มีนาคม). การพัฒนาผลิตภัณฑ์ ความจำเป็นของธุรกิจ SMEs [บล็อก]. สืบค้นจาก http://phongzahrun.wordpress.com/2013/03/24/
โยธิน แสวงดี. (2557). การวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis). สืบค้นเมื่อ 3 กรกฎาคม 2562, จาก http://osec.ddc.moph.go.th/ddcweb2014/data/61metting/61-02-16/3_3.pdf
รัชนี เสาร์แก้ว, และศุภฤกษ์ ธาราพิทักษ์วงศ์. (2555). การวิจัยและพัฒนาระบบการผลิตกลุ่มวิสาหกิจชุมชน บ้านสันทรายต้นกอก ตาบลฟ้าฮ่าม อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงใหม่, เชียงใหม่.
วิเชียร เกตุสิงห์. (2538). การวิจัยเชิงปฏิบัติ. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศจี สุวรรณศรี. (2551). เอกสารประกอบการสอนเรื่องหลักการพัฒนาผลิตภัณฑ์และการประเมินคุณภาพทางประสาทสัมผัส (Principle of Product Development and Sensory Evaluation). พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร, คณะเกษตรศาสตร์ ทรัพยากรธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม, ภาควิชาอุตสาหกรรมเกษตร.
ศิริพร จิรวัฒน์กุล. (2555). การวิจัยเชิงคุณภาพทางการพยาบาล: ระเบียบวิธีวิจัยและกรณีศึกษา. กรุงเทพมหานคร: วิทยพัฒน์ จำกัด.
สำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม. (2556). มาตรฐานผลิตภัณฑ์ชุมชน: พริกแกง. สืบค้นเมื่อ 28 มิถุนายน 2557, จาก http://tcps.tisi.go.th/pub/tcps0129_56(น้ำพริกแกง).pdf
Fuller, G.W. (1994). New product development; Form concept to marketplace. Boca Raton, FL: CRC Press.
Pfannhanser, W, & Markus, R. (2003). Consumer attitude and food choice. Paris, France: INRA.