ความสำเร็จอย่างยั่งยืนของโฮมสเตย์จากมุมมองผู้นำชุมชนโฮมสเตย์ 4 ภูมิภาคของไทย

Main Article Content

Kreangchai Rungfamai
Saranya Sritongmas

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวทางการสร้างความสำเร็จอย่างยั่งยืนของธุรกิจโฮมสเตย์จากมุมมองของผู้นำชุมชนโฮมสเตย์ที่ประสบความสำเร็จจากทั้ง 4 ภูมิภาคของประเทศไทย การวิจัยนี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ  โดยการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลที่สำคัญ คือ ประธานโฮมสเตย์จำนวน 4 ท่านที่ได้รับการคัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจงจากโฮมสเตย์ 4 ภูมิภาคของประเทศไทย ได้แก่   1) โฮมสเตย์บ้านท่าขันทอง จังหวัดเชียงราย 2) โฮมสเตย์ไทรน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา 3) โฮมสเตย์เกาะยาวน้อย จังหวัดพังงา  และ 4) โฮมสเตย์บ้านปราสาท จังหวัดนครราชสีมา ผลการวิจัยพบว่า แนวทางในการสร้างความสำเร็จอย่างยั่งยืนของโฮมสเตย์ไทยประกอบด้วย 7 ด้าน คือ 1) ความร่วมมือและความสามัคคีของคนในชุมชน 2) การบริหารจัดการที่มีประสิทธิภาพของชุมชน 3) ความเข้มแข็งของผู้นำชุมชน 4) คุณภาพมาตรฐานของที่พัก 5) ผลิตภัณฑ์และบริการด้านการท่องเที่ยวที่มีอัตลักษณ์ของชุมชน 6) การสนับสนุนจากองค์กรภายนอกต่อชุมชน และ 7) การตลาดและการประชาสัมพันธ์

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
Rungfamai, K., & Sritongmas, S. (2019). ความสำเร็จอย่างยั่งยืนของโฮมสเตย์จากมุมมองผู้นำชุมชนโฮมสเตย์ 4 ภูมิภาคของไทย. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 39(3), 106–120. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/utccjournalhs/article/view/212230
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรมการท่องเที่ยว. (2554). ประกาศกรมการท่องเที่ยว เรื่อง กำหนดมาตรฐานบริการท่องเที่ยวมาตรฐานโฮมสเตย์ไทย พ.ศ. 2554. สืบค้นเมื่อ 10 มีนาคม 2561, จาก http://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2555/E/026/59.PDF

กรมการท่องเที่ยว. (2558). มาตรฐานโฮมสเตย์ไทย. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.

ทวีศักดิ์ นพเกษร. (2551). วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ. นครราชสีมา: มหาวิทยาลัยนเรศวร.

ประเวศ วะสี. (2555). ปาฐกถาพิเศษ ของนายแพทย์ประเวศ วะสี ในหัวข้อ “ชุมชนท่องเที่ยวตามวิถีพอเพียง”. สืบค้นเมื่อ 10 มีนาคม 2561, จาก
http://www.dasta.or.th/th/component/k2/item/482

พจนา สวนศรี. (2560). การท่องเที่ยวโดยชุมชน. รายงานภาวะเศรษฐกิจการท่องเที่ยว, 7, 60-67. สืบค้นจาก https://www.mots.go.th/ewt_dl_link.php?nid=8404

สถานการณ์การท่องเที่ยวของไทยที่สำคัญ. (2560). รายงานภาวะเศรษฐกิจการท่องเที่ยว, 7, 10-17. สืบค้นจาก https://www.mots.go.th/ewt_dl_link.php?nid=8404

สถาบันการท่องเที่ยวโดยชุมชน. (ม.ป.ป.). สืบค้นเมื่อ 6 มิถุนายน 2559, จาก
http://www.cbt-i.org/?ge=show_pages&gen_lang=20112012094103#.V1kg8ZyLTcs

สำนักงานพัฒนาการท่องเที่ยว, สำนักพัฒนาแหล่งท่องเที่ยว. (2550). คู่มือเครือข่ายการท่องเที่ยวโดยชุมชน. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.

Braun, V., & Clarke, V. (2006). Using thematic analysis in psychology. Qualitative Research in Psychology, 3(2), 77-101.

Creswell, J. W. (2014). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches. London, England: Sage.

Kontogeorgopoulos, N., Churyen, A., & Duangsaeng, V. (2015). Homestay tourism and the commercialization of the rural home in Thailand. Asia Pacific Journal of Tourism Research, 20(1), 29-50.

Nunkoo, R., & Gursoy, D. (2016). Rethinking the role of power and trust in tourism planning. Journal of Hospitality Marketing & Management, 25(4), 512-522.

Reed, M. G. (1997). Power relations and community-based tourism planning. Annals of Tourism Research, 24(3), 566-591.