การศึกษาและปรับปรุงหลักสูตรการฝึกอบรมวิชามัคคุเทศก์และผู้นำเที่ยว
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาและปรับปรุงหลักสูตรการฝึกอบรมวิชามัคคุเทศก์และผู้นำเที่ยว มีวัตถุประสงค์เพื่อ พัฒนาปรับปรุงหลักสูตรการฝึกอบรมวิชามัคคุเทศก์และผู้นำเที่ยว ให้สอดคล้องกับกฎหมายว่าด้วยธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ที่มีการปรับปรุง และตอบสนองต่อความต้องการของตลาดแรงงาน ธุรกิจนำเที่ยว และนักท่องเที่ยว การศึกษาครั้งนี้ เก็บรวบรวมข้อมูลจากผู้ทรงคุณวุฒิด้านธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ จำนวน 31 คน และผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการฝึกอบรมวิชามัคคุเทศก์และผู้นำเที่ยว จำนวน 400 คน โดยใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง เครื่องมือวิจัยที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสัมภาษณ์ และร่างหลักสูตรการฝึกอบรมวิชามัคคุเทศก์และผู้นำเที่ยวที่ผู้วิจัยได้ปรับปรุงใหม่ ผลการศึกษา พบว่า 1) เนื้อหาวิชาของหลักสูตรการฝึกอบรมวิชามัคคุเทศก์และผู้นำเที่ยวที่ใช้อยู่ในปัจจุบันไม่เหมาะสมกับสถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลงไป 2) การดำเนินการปรับปรุงหลักสูตรการฝึกอบรมวิชามัคคุเทศก์และผู้นำเที่ยว ทำให้ได้หลักสูตรปรับปรุงใหม่ พ.ศ. 2561 ได้แก่ หลักสูตรการฝึกอบรมวิชามัคคุเทศก์ทั่วไป หลักสูตรการฝึกอบรมวิชามัคคุเทศก์ภูมิภาค จำนวน 4 หลักสูตร และหลักสูตรการฝึกอบรมวิชาผู้นำเที่ยว โดยโครงสร้างหลักสูตรการฝึกอบรมวิชามัคคุเทศก์ทั่วไป และหลักสูตรการฝึกอบรมวิชามัคคุเทศก์ภูมิภาค ประกอบด้วย ความรู้ทางวิชาการทั่วไป ความรู้ทางวิชาการเฉพาะภูมิภาค ความรู้และทักษะเฉพาะอาชีพ ความรู้ภาษาต่างประเทศ การศึกษานอกสถานที่ และการฝึกปฏิบัติกับบริษัทนำเที่ยว ส่วนหลักสูตรการฝึกอบรมวิชาผู้นำเที่ยว โครงสร้างหลักสูตร ประกอบด้วย ความรู้ทางวิชาการทั่วไป ความรู้และทักษะเฉพาะอาชีพ ความรู้ภาษาต่างประเทศ และการฝึกปฏิบัติกับบริษัทนำเที่ยว
Article Details
ลิขสิทธิ์ของบทความ
ผลงานที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ห้ามมิให้นำเนื้อหา ทัศนะ หรือข้อคิดเห็นใด ๆ ของผลงานไปทำซ้ำ ดัดแปลง หรือเผยแพร่ ไม่ว่าทั้งหมดหรือบางส่วนโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากมหาวิทยาลัยหอการค้าไทยก่อน
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2553). ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง มาตรฐานคุณวุฒิระดับปริญญาตรี สาขาวิชาการท่องเที่ยวและการโรงแรม พ.ศ. 2553. สืบค้นจาก http://www.mua.go.th/users/tqf-hed/news/FilesNews/FilesNews6/tourism_m1.pdf
กรมการท่องเที่ยว. (2551). พระราชบัญญัติธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ พ.ศ. 2551. สืบค้นจาก https://www.dot.go.th/ebooks/ebooks-view/378
คณะกรรมการนโยบายการท่องเที่ยวแห่งชาติ. (2560). แผนพัฒนาการท่องเที่ยว ฉบับที่ 2 (พ.ศ.2560-2564). กรุงเทพฯ: สำนักงานกิจการโรงพิมพ์องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก.
ไชยปกรณ์ ป้องญาติ, และลินจง โพชารี. (2561). ศักยภาพมัคคุเทศก์ที่จะก่อให้เกิดความประทับใจหรือความชอบของนักท่องเที่ยวชาวเวียดนามในจังหวัดอุบลราชธานี ประเทศไทย. ใน การประชุมวิชาการ “มหาวิทยาลัยมหาสารคามวิจัย ครั้งที่ 14” (น. 174-180). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์.
ผะอบ พวงน้อย, นาตยา แก้วใส, สมชาติ เลิกบางพลัด, โปรดปราณ ชลสาคร, และอัจฉรา สังขยุทธ. (2558). การพัฒนาหลักสูตรและชุดสื่อการเรียนรู้เรื่องภาษาอังกฤษเทคนิคเพื่อการท่องเที่ยวเมืองไทยในวิถีพุทธ. วารสารวิชาการพระจอมเกล้าพระนครเหนือ, 25(1), 137-147.
ภัทรพล มหาขันธ์. (2550). การประเมินหลักสูตรระดับปริญญาตรี คณะศึกษาศาสตร์ สาขาการศึกษาตลอดชีวิต มหาวิทยาลัยศิลปากร. นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร, คณะศึกษาศาสตร์.
มธุรดา เอี่ยมสุภา. (2558). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมด้านการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมเพื่อเตรียมความพร้อมการเข้าสู่ประชาคมอาเซียนสำหรับมัคคุเทศก์น้อยในจังหวัดสิงห์บุรี. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี, คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม.
มารุต พัฒผล. (2562). แนวคิดหลักการพัฒนาหลักสูตร. กรุงเทพฯ: ศูนย์ผู้นำนวัตกรรมหลักสูตรและการเรียนรู้.
รุ่งรัตน์ หัตถกรรม, วีรากร รัตกูล, กนกเกล้า แกล้วกล้า, ราเมศร์ พรหมชาติ, และนรินทร์ เจตธำรง. (2561). ความต้องการตลาดแรงงานเพื่อปรับปรุงหลักสูตรศิลปศาสตร์บัณฑิต สาขาวิชาอุตสาหกรรมท่องเที่ยวและโรงแรม คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์. ใน การประชุมวิชาการระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 2 NIRC 2018 (น. 419-428). บุรีรัมย์: มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.
โรจนา ลิ้มสกุลวานิจ. (2552). คุณลักษณะของมัคคุเทศก์นำเที่ยวต่างประเทศที่พึงประสงค์ของนักท่องเที่ยวชาวไทย. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี, โครงการบัณฑิตศึกษา.
วิชัย วงษ์ใหญ่. (2554). เอกสารประกอบการสอน รายวิชาทฤษฎีการพัฒนาและเปลี่ยนแปลงหลักสูตร. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, บัณฑิตวิทยาลัย.
สงัด อุทรานันท์. (2532). พื้นฐานและหลักการพัฒนาหลักสูตร (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มิตรสหาย.
สจีวรรณ ทรรพวสุ. (2548). หลักสูตรและการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, คณะครุศาสตร์.
สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. (2557). หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง พ.ศ. 2557 ประเภทวิชาอุตสาหกรรมท่องเที่ยว สาขาวิชาการท่องเที่ยว. สืบค้นจาก http://bsq2.vec.go.th/course/.pdf
สำนักงานปลัดกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2562). แถลงข่าวสถานการณ์ท่องเที่ยว ธันวาคม ปี 2561. สืบค้นเมื่อ 20 กันยายน 2562, จาก https://www.mots.go.th/old/ewt_dl_link.php?nid=11272
สุริยา ส้มจันทร์. (2554). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมมัคคุเทศก์ในพื้นที่เฉพาะ ตามกรอบมาตรฐานมัคคุเทศก์ของกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬาเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวในชุมชน. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, สาขาวิชาการจัดการการท่องเที่ยวและการโรงแรม.
อรจนา จันทรประยูร, วราภรณ์ ดวงแสง, อนุวัต เชื้อเย็น, วลัยลดา ถาวรมงคลกิจ, วัชรีวรรณ ศศิผลิน, และวิวัฒน์ ประสานสุข. (2554). การพัฒนาศักยภาพมัคคุเทศก์ท้องถิ่นในพื้นที่ตำบลป่าไผ่ อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยแม่โจ้.
The Authority on World Travel & Tourism. (2019). Travel & Tourism continues strong growth above global GDP. Retrieved September 20, 2019, from https://www.wttc.org/about/media-centre/press-releases/press-releases/2018/travel-tourism-continues-strong-growth-above-global-gdp/
Council on Higher Education. (2011). Work-integrated learning: Good practice guide. Retrieved September 20, 2019, from http://www.che.ac.za/sites/default/files/publications/Higher_Education_Monitor_12.pdf
Golding, C. (2005). Developing a thinking classroom: a workbook for Processional learning teams. Melbourne, Australia: Hawker Brownlow Education.
Good, C.V. (1973). Dictionary of education. New York: McGraw-Hill.
Oliva, P. F. (2009). Developing the Curriculum (7thed.). Boston, MA: Allyn and Bacon.
Saylor, J.G., & Alexander, W.M. (1981). Curriculum planning for better teaching and learning (4thed.) New York: Holt, Rinehart and Winston.
Taba, H. (1962). Curriculum development: Theory and practice. New York: Harcourt, Brace & World.
Tyler, R. W. (1949). Basic Principles of Curriculum and Instruction. Chicago, IL: The university of Chicago press.
