สัมพันธบทของเวลาและพื้นที่ในการสร้างสรรค์ข้ามสื่อของละครสูตรเสน่หา

Main Article Content

ืนิโลบล วงศ์ภัทรนนท์

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพด้วยวิธีการศึกษาแบบชาติพันธุ์วรรณา (Ethnography) โดยมีวัตถุประสงค์ในการศึกษาคือ เพื่อศึกษาลักษณะของสัมพันธบทด้านเวลา พื้นที่ และเชิงความหมายของละครสูตรเสน่หา โดยศึกษาเปรียบเทียบการสร้างสรรค์ข้ามสื่อจากละครโทรทัศน์เป็นละครเวทีประเภทมิวสิคัล (Musical) หรือ ละครเพลง ผลการวิจัยพบว่า ละครโทรทัศน์และละครเวทีเรื่องสูตรเสน่หามีสัมพันธบทด้านเวลาแบบ Event time, Set time และ Symbolic Time มีการประกอบสร้างความสัมพันธ์ด้านพื้นที่และเวลาโดยการถอดรหัสทางเทคนิคของละครโทรทัศน์ เพื่อดัดแปลงเป็นภาพในละครเวทีแบบมิวสิคัล ด้วยวิธี 1) Split Screen 2) Flash Back 3) Inner Extension 4) Re-entry 5) Multiple Entrance 6) Ensemble และมีลักษณะสัมพันธบทเชิงความหมายในเรื่องอาหารโดยการถ่ายทอดผ่านบทเพลง

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
วงศ์ภัทรนนท์ ื. . (2020). สัมพันธบทของเวลาและพื้นที่ในการสร้างสรรค์ข้ามสื่อของละครสูตรเสน่หา. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 40(3), 120–136. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/utccjournalhs/article/view/240676
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กาญจนา แก้วเทพ. (2553). สัมพันธบท (Intertextuality) เหล้าเก่าในขวดใหม่ในสื่อสารศึกษา: แนวพินิจใหม่ในสื่อสารศึกษา. วารสารนิเทศศาสตร์, 27(2), 1-29.

เกรียงชัย รุ่งฟ้าใหม่, และศรัญญา ศรีทองมาศ. (2562). ความสำเร็จอย่างยั่งยืนของโฮมสเตย์จากมุมมองผู้นำชุมชนโฮมสเตย์ 4 ภูมิภาคของไทย. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 39(3), 106-120.

ชุติมา มณีวัฒนา. (2559). แซมมวล เบกเกตต์กับการตีความที่ไร้ขอบเขต. ใน การประชุมวิชาการด้านศิลปกรรมระดับชาติครั้งที่ 1 “ศิลปกรรมศาสตร์กับสังคมและวัฒนธรรมร่วมสมัย” (น.61-67). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.

ซูไรมาน เวศยาภรณ์. (2541). งานฉากละคร 1. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

มัทนี รัตนิน. (2546). ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับศิลปะการกำกับการแสดงละครเวที. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุรพล วิรุฬห์รักษ์. (2543). การศึกษาแนวทางการบริหารและรูปแบบการจัดองค์กรทางศิลปะและวัฒนธรรม. กรุงเทพฯ: ม.ป.พ.

Aronson, A. (2013). Time and space on the stage. Performance Research, 18(3), 84-94.

Creswell, J. W. (2014). A concise introduction to mixed methods research. Thousand Oaks, CA: Sage.

Geertz, C. (1973). Thick description: Toward an interpretive theory of culture. In C. Geertz (Ed), The interpretation of cultures: Selected essays (pp 3-30). New York, NY: Basic Books.

Kristeva, J. (1980). Desire in language: A semiotic approach to language and art.New York: Columbia University Press.

Schechner, R. (2002). Performance studies: An introduction. London, England: Routledge.