ความเหลื่อมล้ำเชิงภูมิภาคด้านพฤฒิพลังผู้สูงอายุ: นัยต่อประสิทธิผลของนโยบายผู้สูงอายุระดับชาติ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยแสดงช่องว่างทางนโยบายเชิงภูมิภาค สืบเนื่องจากการที่ประเทศไทยได้ดำเนินนโยบายส่งเสริมให้ผู้สูงอายุมีพฤฒิพลัง หรือสูงวัยแบบ “กระฉับกระเฉง” โดยส่วนใหญ่นโยบายระดับชาติมีรูปแบบเดียวกันใช้ทั่วประเทศ หรือ “One-Size-Fits-All Policies” ซึ่งมองข้ามลักษณะเฉพาะเชิงภูมิภาค ทำให้นโยบายระดับชาติไม่เกิดประสิทธิผลสูงสุด ลักษณะเฉพาะเชิงภูมิภาคและความเหลื่อมล้ำในพฤฒิพลังผู้สูงอายุที่ปรากฎสามารถสะท้อนจากดัชนีพฤฒิพลังผู้สูงอายุ (Active Ageing Index: AAI) และสัมประสิทธิ์ความเหลื่อมล้ำด้านพฤฒิพลังผู้สูงอายุ (Gini (AAI)) จากการวิเคราะห์ข้อมูลการสำรวจประชากรผู้สูงอายุในประเทศไทย ปี 2557 และ 2560 ของสำนักงานสถิติแห่งชาติ พบว่า ในระดับประเทศ AAI มีค่าลดลง ในขณะที่ Gini (AAI) มีค่าสูงขึ้น ความสัมพันธ์ระหว่าง AAI และ Gini (AAI) มีทิศทางที่เป็นลบ สอดคล้องกับข้อค้นพบในต่างประเทศ งานวิจัยได้หยิบยกตัวอย่างการวิเคราะห์ประสิทธิผลของนโยบายระดับชาติในการส่งเสริมการจ้างงานผู้สูงอายุ พบว่า หลังจากการดำเนินนโยบาย กลุ่มจังหวัดที่มีการจ้างงานเพิ่มขึ้นมีระดับ Gini (AAI) ต่ำกว่ากลุ่มจังหวัดที่มีการจ้างงานลดลง ความเหลื่อมล้ำเหล่านี้มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นในอนาคต เช่นเดียวกับความเหลื่อมล้ำในมิติอื่น ซึ่งจะยิ่งบั่นทอนประสิทธิผลโดยรวมของนโยบายในระดับชาติต่อไป ในการออกแบบนโยบายเสริมด้านผู้สูงอายุสามารถใช้ประโยชน์จากตัวชี้นำ AAI ดัชนีย่อย และ Gini (AAI) จากงานวิจัยนี้เป็นแนวทางจัดลำดับความสำคัญของนโยบายระดับภูมิภาคหรือพื้นที่ เพื่อช่วยให้นโยบายระดับชาติเกิดประสิทธิผลสูงสุด
Article Details
ลิขสิทธิ์ของบทความ
ผลงานที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ห้ามมิให้นำเนื้อหา ทัศนะ หรือข้อคิดเห็นใด ๆ ของผลงานไปทำซ้ำ ดัดแปลง หรือเผยแพร่ ไม่ว่าทั้งหมดหรือบางส่วนโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากมหาวิทยาลัยหอการค้าไทยก่อน
เอกสารอ้างอิง
นฤมล บุญแต่ง. (2558). การแบ่งภูมิภาคทางภูมิศาสตร์. สืบค้นเมื่อ 6 มกราคม 2563, จาก http://www.royin.go.th/?knowledges=การแบ่งภูมิภาคทางภูมิศe
ศุภเจตน์ จันทร์สาส์น. (2555). พฤฒิพลังของผู้สูงอายุไทย การปันผลทางประชากร และโอกาสทางเศรษฐกิจของประเทศไทยในสังคมสูงวัย. วารสารศรีนครินทรวิโรฒวิจัยและพัฒนา (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 4(7), 201-214.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2560). ดัชนีพฤฒิพลังสูงอายุไทย (Active Ageing Index of Thai Elderly). กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.
สุภจักษ์ แสงประจักษ์สกุล. (2557). วุฒิวัยของผู้สูงอายุไทย. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 17, 231-248.
เอื้อมพร พิชัยสนิธ. (2558, ตุลาคม). สังคมสูงอายุที่พึงปรารถนากับการคลังที่สอดคล้อง: บทวิเคราะห์กรณีประเทศไทย. ใน การสัมมนาทางวิชาการประจำปี 2558 ครั้งที่ 38 เรื่อง "เหลียวหลัง แลหน้า เศรษฐกิจสังคมไทยในวาระ 100 ปี อาจารย์ป๋วย." จัดโดยคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, กรุงเทพฯ.
Atkinson, B., & Marlier, E. (2010). Income and living conditions in Europe. Luxemburg: Eurostat.
Barslund, M., Von Werder, M., & Zaidi, A. (2019). Inequality in active ageing: Evidence from a new individual-level index for European countries. Ageing and Society, 39(3), 542-567.
Breza, M., & Perek-Bialas, J. (2014). The Active Ageing Index and its extension to the regional level. Host country paper, peer review on the active ageing index, Poland. Retrieved from http://ec.europa.eu/social/BlobServlet?docId=12940&langId=en
Chansarn, S. (2012). Active ageing of elderly people and its determinants: Empirical evidence
from Thailand. Asia-Pacific Social Science Review, 12(1), 1-18.
Kafkova, M. P. (2018). The Active Ageing Index (AAI) and its relation to the quality of life of older adults. In A.
Zaidi, S. Harper, K. Howse, G. Lamura, & J. Perek-Białas (Eds.), Building evidence for active ageing policies: Active ageing index and its potential (pp. 55-74). Singapore: Springer Nature.
Kalwij, A., & Vermeulen, F. (2008). Health and labour force participation of older people in Europe: What do objective health indicators add to the analysis?” Health Economics, 7(5), 619-38.
Magnavita, N. (2017). Productive aging, work engagement and participation of older workers. A triadic approach to health and safety in the workplace. Epidemiology Biostatics and Public Health, 14(2), e12436.1- e12461.8.
Myck, M. (2015). Living longer, working longer: The need for a comprehensive approach to labour market reform in response to demographic changes. European Journal of Ageing, 12(1), 3-5.
Organisation of Economic Co-operation and Development. (2006). Live longer, work longer. Paris: Author.
Parent-Thirion, A. (2014). Supporting longer working lives, Foundation Focus. Sustainable work: Toward better and longer working lives Issue 16 (December). Publications Office of the European Union, Luxembourg.
Piketty, T. (2014). Capital in the twenty-first century. Cambridge, MA: Harvard University Press.
Prasitsiriphon, O., Jeger, F., Tharachompoo, A., & Sakunphanit, T. (2013). Costing model for long-term care system in Thailand. Bangkok: Health System Research Office.
Thanakwang, K., & Soonthorndhada, K. (2006). Attribute of active ageing among older persons in Thailand: Evidence from the 2002 survey. Asia-Pacific Population Journal, 21(3): 113-135.
United Nations Development Programme. (2005). Human Development Report 2005. New York: Author.
United Nations Economic Commission for Europe. (2012). Active ageing and quality of life in old age. Retrieved March 12, 2018, from http://www.unece.org/index.php?id=30027
UNECE/European Commission. (2013). Policy brief: Introducing Active Ageing Index. N.P.: Author.
UNECE/European Commission (2015). Active Ageing Index 2014: Analytical report, Report prepared by Asghar
Zaidi of Centre for Research on Ageing, University of Southampton and David Stanton, under contract with United Nations Economic Commission for Europe (Geneva), co-funded by the European Commission’s Directorate General for Employment, Social Affairs and Inclusion (Brussels).
UNECE/European Commission (2019). 2018 Active Ageing Index: Analytical report, Report
prepared by Giovanni Lamura and Andrea Principi under contract with the United Nations Economic Commission for Europe (Geneva), co-funded by the European Commission’s Directorate General for Employment, Social Affairs and Inclusion (Brussels).
Wang, C., Wan, G., Luo, Z., & Zhang, X. (2017, July). Ageing and Inequality: The perspective of labor income share (ADBI Working Paper Series No. 764). Tokyo: Asian Development Bank Institute.
Wilkinson, R.G., & Piketty, K. (2009). The spirit level: Why more equal societies Alost always
do better. London, England: Allen Lane.
World Health Organization. (2002, April). Active ageing: A policy framework. A Contribution of the World Health Organization to the Second United Nations World Assembly on Ageing, Madrid, Spain.
Zaidi, A., Gasior, K., Hofmarcher, M. M., Lelkes, O, Marin, B., Rodrigues, R., … Zolyomi, E. (2013). Active Ageing Index 2012 concept, methodology and final results. Retrieved from https://www.euro.centre.org/downloads/detail/1542
Zaidi, A., Gasior, K., Zolyomi, E., Schmidt, A., Rodrigues, R., & Marin, B. (2017). Measuring active and healthy ageing in Europe. Journal of European Social Policy, 27 (2), 138-157.
Zaidi, A. et al. (2018). Active Ageing Index for China: Comparative Analysis with EU Member States and the Republic of Korea. EU-China Social Protection Reform Project.
