วรรณกรรมตำราเพศศาสตร์ในภาคกลาง: แบบเรียนเพศศึกษาของไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
วิทยาการความรู้ที่เกี่ยวกับกิจกรรมทางเพศหรือ “ตำราเพศศาสตร์” ในสังคมไทยที่ผ่านมา มักถูกจำกัดพื้นที่ในการเล่าและถ่ายทอด ขณะที่เรื่องเพศแฝงอยู่อย่างแยบคายในประเพณีและพิธีกรรม ตลอดจนงานศิลปกรรมของชาวบ้านและชาววัง ชวนให้คิดว่าในวัฒนธรรมไทยน่าจะมี “ตำราเพศศาสตร์” เช่นในวัฒนธรรมอินเดียที่มี “ตำรากามสูตร” หรือในวัฒนธรรมจีนที่มี “สมุดข้างหมอน” บทความนี้จึงมุ่งรวบรวมและศึกษาตำราเพศศาสตร์ของคนไทยในภาคกลาง เพื่อถอดและวิเคราะห์ความรู้จากตำราเพศศาสตร์ ศึกษาตำราเพศศาสตร์ของคนไทยในฐานะ “ตำรา” และทำความเข้าใจสังคมไทยผ่านตำราเพศศาสตร์ ในการศึกษาครั้งนี้ผู้วิจัยใช้ข้อมูลจากวรรณกรรมตำราที่พบในภาคกลางจากต้นฉบับตัวเขียนทั้งสมุดไทย ใบลาน และสมุดฝรั่งจำนวน 8 เรื่อง ผลการศึกษาพบว่า ตำราทั้ง 8 ฉบับ มีจุดเน้นของการนำเสนอองค์ความรู้ที่แตกต่างกัน มีเนื้อหาหลัก 4 ส่วน คือ ท่า ทิศและฤกษ์ นรลักษณ์ ยาบำรุง และในฐานะที่วรรณกรรมเพศศาสตร์เป็น “ตำรา” นั้น พบว่ากลวิธีการสอนในตำราเพศศาสตร์มีกลวิธีการสอนในลักษณะต่าง ๆ ได้แก่ การจำแนกหมวดหมู่ข้อมูล การอธิบายข้อมูล การใช้ความเปรียบ การบอกเคล็ดวิชาหรือเกร็ดตำรา ส่วนกลวิธีการสร้างความน่าเชื่อถือให้ตำรา พบว่า มีการอ้างอิง “ครูผู้ให้กำเนิดตำรา” การอ้างอำนาจเหนือธรรมชาติ การใช้รหัสเฉพาะเพื่อให้ใช้ได้เฉพาะกลุ่ม ตำราวรรณกรรมเพศศาสตร์ภาคกลาง เป็นเสมือนขุมทรัพย์ของภูมิปัญญาที่ซ่อนไว้มาแต่อดีต ไม่เพียงองค์ความรู้ทางเพศศาสตร์ที่เขียนอธิบายอย่างกว้างขวางเท่านั้น หากแต่ยังได้เห็นความเชื่อมโยงของศาสตร์ต่าง ๆ วิธีคิด ความคาดหวังและความพยายามในการสร้างสรรค์กิจกรรม “สร้างสุข” ในรูปแบบต่าง ๆ อย่างน่าสนใจด้วย
Article Details
ลิขสิทธิ์ของบทความ
ผลงานที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ห้ามมิให้นำเนื้อหา ทัศนะ หรือข้อคิดเห็นใด ๆ ของผลงานไปทำซ้ำ ดัดแปลง หรือเผยแพร่ ไม่ว่าทั้งหมดหรือบางส่วนโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากมหาวิทยาลัยหอการค้าไทยก่อน
เอกสารอ้างอิง
กาญจนา วิชญาปกรณ. (2554). มิติหญิงชายในวรรณกรรมสอนสตรี. วารสารมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 8(2), 1-20.
ชาลิน นุกูล. (2552). อิตถีภาวะในชายและบุรุษภาวะในหญิงในเพลงไทยยอดนิยม. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพฯ.
ธนากิต. (มปป.). ตำราพรหมชาติ ฉบับสมบูรณ์. กรุงเทพฯ: ปิรามิด.
ผ่า “สมุดใต้หมอน” ในราชสำนักจีนจดเคล็ด-ท่วงท่าแห่งรัก สะท้อนคติเรื่องเซ็กซ์ยุคโบราณ. (2562, มิถุนายน). ศิลปวัฒนธรรม. สืบค้นจาก https://www.silpa-mag.com/article/article_34688
ระพินทร์. (2509). มหาตำรับรักของฮินดู: โลกียสูตร. กรุงเทพฯ: แพร่พิทยา.
วัดพระเชตุพน. (2559). สมุดภาพโคลงฤๅษีดัดตน [จัดพิมพ์เฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในโอกาสมหามงคลทรงครองราชย์ 70 ปี มหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 89 พรรษา เฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เนื่องในโอกาสมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 84 พรรษา และเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เนื่องในโอกาสมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 61 พรรษา]. กรุงเทพฯ: อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.
สนิท สมัครกาล. (2519). บทบาทของครอบครัวที่มีต่อบุคลิกภาพของคนไทย. ใน สมบัติ จันทรวงศ์ และรังสรรค์ ธนะพรพันธุ์ (บรรณาธิการ), รักเมืองไทย (เล่ม 1) (น. 31-32). กรุงเทพฯ: สมาคมสังคมศาสตร์แห่งประเทศไทย, โครงการตำราสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์.
สันติชัย แย้มใหม่. (2556). มายาคติทางเพศสภาพผ่านสัญญะในพิธีโนราโรงครู (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, สงขลา.
สุกัญญา สุจฉายา. (2527). เพลงปฏิพากย์: การศึกษาเชิงวรรณคดีวิเคราะห์. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพฯ,
สุระ อินตามูล. (2555). พิธีกรรมทรงผีเจ้านาย: พื้นที่เปิดทางเพศภาวะในสังคมล้านนา (รายงานผลการวิจัย). สืบค้นจาก ฐานข้อมูลงานศึกษาวิจัยศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร.
หรีด เรืองฤทธิ์. (มปป.). ตำราพรหมชาติ ฉบับสมบูรณ์ ตำรานรลักษณ์ฉบับหลวงในรัชกาลที่ 1. กรุงเทพฯ: เลี่ยงเซียงจงเจริญ,
อรวรรณ ชมดง, และอรทัย เพียยุระ. (2557). เพศวิถีและสังคมไทยในวรรณกรรมเพลงลูกทุ่ง. วารสารบัณฑิตศึกษา มนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์, 3(2), 77-98.
