การวิเคราะห์โครงสร้างห่วงโซ่คุณค่าเพื่อยกระดับขีดความสามารถของอุตสาหกรรมการจัดประชุมองค์กรและประชุมวิชาชีพในจังหวัดเชียงราย
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษารูปแบบและพฤติกรรมการตัดสินใจเดินทางเข้ามาประชุมในจังหวัดเชียงราย 2) วิเคราะห์โครงสร้างห่วงโซ่คุณค่าของอุตสาหกรรมการจัดประชุมของจังหวัดเชียงราย
3) ศึกษาแนวโน้มอุตสาหกรรมการจัดประชุมของจังหวัดเชียงราย และ 4) นำเสนอแนวทางการพัฒนาห่วงโซ่คุณค่าเพื่อยกระดับขีดความสามารถของอุตสาหกรรมการจัดประชุมในจังหวัดเชียงรายการวิจัยครั้งนี้ใช้วิธีวิจัยแบบผสานวิธีเน้นการวิจัยเชิงคุณภาพ และเสริมด้วยข้อมูลการวิจัยเชิงปริมาณ ผลการวิจัย พบว่าอุตสาหกรรมการจัดประชุมของจังหวัดเชียงราย มีความเป็นไปได้และมีแนวโน้มที่ดีโดยเฉพาะในพื้นที่เขตเศรษฐกิจพิเศษสามารถสร้างโอกาสในการแข่งขันในระดับประเทศและระดับภูมิภาค และส่งผลดีต่ออุตสาหกรรมไมซ์และเศรษฐกิจทั้งทางตรงและทางอ้อม สำหรับแนวทางการพัฒนาห่วงโซ่คุณค่าเพื่อยกระดับขีดความสามารถของอุตสาหกรรมการจัดประชุมในจังหวัดเชียงราย ประกอบด้วย 1) จัดตั้งศูนย์ความเป็นเลิศด้านไมซ์ (MICEExcellence Centre) 2) ปรับปรุงและพัฒนาสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับการจัดประชุม 3) สร้างเครือข่ายความร่วมมือทางธุรกิจ 4) พัฒนาบุคลากรในอุตสาหกรรมการจัดประชุม 5) พัฒนากิจกรรมในการรองรับนักท่องเที่ยวกลุ่มไมซ์6) สร้างความแตกต่างโดยใช้อัตลักษณ์ของจังหวัด และ 7) จัดทำสื่อเพื่อประชาสัมพันธ์อุตสาหกรรมการจัดประชุมของจังหวัดเชียงราย
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์ของบทความ
ผลงานที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ห้ามมิให้นำเนื้อหา ทัศนะ หรือข้อคิดเห็นใด ๆ ของผลงานไปทำซ้ำ ดัดแปลง หรือเผยแพร่ ไม่ว่าทั้งหมดหรือบางส่วนโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากมหาวิทยาลัยหอการค้าไทยก่อน
เอกสารอ้างอิง
ณรงค์ศักดิ์ โอสถธนากร.(2560).การประชุมสัมมนาเชิงปฏิบัติการพลิกเชียงรายสร้างเมืองไมซ์แปลงเศรษฐกิจ เปลี่ยนวิถีชีวิตอย่างยั่งยืนภายใต้โครงการส่งเสริมความร่วมมือกับประเทศอาเซียน+6 และGMS เพื่อรองรับการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ.สืบค้นเมื่อ 29เ มษายน 2561,จากhttps://www.
chiangmainews.co.th/page/archives/628552/
ภูริวัจน์ เดชอุ่ม.(2553).การพัฒนากลยุทธ์การเสนอขอเป็นเจ้าภาพจัดการประชุมนานาชาติของประเทศไทย.E-TAT Tourism Journal,(1),1-12.
มหาวิทยาลัยศิลปากรและสมาคมส่งเสริมการประชุมนานาชาติ (ไทย).(2562). หลักสูตรการจัดประชุมองค์กร และประชุมวิชาชีพอย่างมืออาชีพ.กรุงเทพฯ: สำนักงานส่งเสริมการจัดประชุมและนิทรรศการ.
สำนักงานส่งเสริมการจัดประชุมและนิทรรศการ.(2556).การพัฒนาศักยภาพอุตสาหกรรมไมซ์:มาตรฐานอุตสาหกรรมไมซ์.สืบค้นเมื่อ 29เมษายน2561,จากhttps://www.businesseventsthailand.com/ th/why-thailand/mice-capabilities/mice-standards/
สำนักงานส่งเสริมการจัดประชุมและนิทรรศการ.(2560).ทิศทางกลยุทธ์ไมซ์ไทยประจำปีงบประมาณพ.ศ.2560.สืบค้นเมื่อ 29 เมษายน2561,จาก https://www.businesseventsthailand.com/
สำนักงานส่งเสริมการจัดประชุมและนิทรรศการ.(2564). ทำความรู้จักกับ “BleisureTravel”เทรนด์การเดินทาง ที่ผสมผสานเรื่องธุรกิจและการพักผ่อนเข้าไว้ด้วยกัน.สืบค้นเมื่อ11 มกราคม 2564,จากhttps://intelligence.businesseventsthailand.com/th/blog/bleisure-travel
สำนักเศรษฐกิจอุตสาหกรรมระหว่างประเทศ.(2557).อุตสาหกรรมไมซ์ในภูมิภาคเอเชีย. สืบค้นเมื่อ 29เมษายน2561,จาก https://www.businesseventsthailand.com/uploads/press_media/file/190903-fileHVPWyZuJ1.pdf
Cochran,W.G.(1977).Sampling techniques(3rded.).NewYork: JohnWiley&Sons Convention Industry Council.(2012). The economic significance of meetings to the U.S. economy.
Fort Lauderdale, FL:PricewaterhouseCoopersLLP.
Crouch, G. I., & Ritchie, J. R. B. (1999). Tourism, competitiveness, and societal prosperity. Journal
of Business Research, 44(3), 137-152.
Goldblatt, J., & Nelson, K. S. (2012). The international dictionary of event management (2nd ed.).
Canada: John Wiley & Son.
Hassan, S. S. (2000). Determinants of market competitiveness in an environmentally sustainable
tourism industry. Journal of Travel Research, 38(3), 239-245.
Jin, X., Bauer, T., & Weber, K. (2008). China’s second-tier cities as exhibition destinations. International
Journal of Contemporary Hospitality Management, 22(4), 552-571.
Mair, J., & Jago, L. (2010). The development of a conceptual model of greening in the business
events tourism sector. Journal of Sustainable Tourism, 18(1), 77-94.
Oppermann, M., & Chon, K. (1997). Convention participation decision-making process. Annals of
Tourism Research, 24(1), 178-191.
Porter, M. E. (1985). The competitive advantage: Creating and sustaining superior performance.
New York: Free Press.
Porter, M. E. (1998). Competitive advantage revisited: Michael Porter on strategy and competitiveness.
Journal of Management, 16(3), 256-273.
Reiser, T. (2019). Site Management. Events Industry Council Manual, 9th edition: Washington, DC,
Events Industry Council.
Ritchie, J. B. B., & Crouch, G. I. (2000). The competitiveness destination: A sustainability perspective.
Tourism Management, 21(1), 1-7.
Rittchainuwat, B., Nelson, R., & Rahmafitria, F. (2018). Applying the perceived probability of risk
and bias toward optimism: Implications for travel decisions in the face of natural disasters.
Tourism Management, 66, 221-232.
The International Association of Professional Conference Organizer. (2015). Corporate meeting.
Retrieved April 30, 2018, from https://www.iapco.org/publications/on-line-dictionary/
dictionary/
Union of International Associations. (2011). What UIA does for the meetings industry. Retrieved
April 30, 2018, from https://uia.org/uia-for-meetingsindustry