เครือข่ายทางสังคมที่สำคัญของผู้ประกอบการโรงแรมขนาดกลางและขนาดย่อม ในจังหวัดเชียงใหม่
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ โดยมีจุดมุ่งหมาย คือ เพื่อศึกษาเครือข่ายทางสังคมที่สำคัญของผู้ประกอบการโรงแรมขนาดกลางและขนาดย่อมในจังหวัดเชียงใหม่ และเพื่อทดสอบความสัมพันธ์ระหว่างเครือข่ายทางสังคมกับขนาดของธุรกิจโรงแรม ได้ดำเนินการเก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถามกับกับผู้ประกอบการโรงแรมขนาดกลางและขนาดย่อมในจังหวัดเชียงใหม่ จำนวน 250 ราย โดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และการวิเคราะห์หาความสัมพันธ์แบบเพียร์สันไคสแควร์ ผลการวิจัย พบว่า ผู้ประกอบการเป็นเพศหญิงมากกว่าเพศชายเล็กน้อย มีอายุระหว่าง 41-50 ปี เป็นเจ้าของโรงแรมนาดเล็ก มีการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาการบริหารธุรกิจ มีพ่อแม่เป็นผู้ประกอบการ และผลการทดสอบความสัมพันธ์ระหว่างเครือข่ายทางสังคมกับขนาดของธุรกิจโรงแรม พบว่า ลักษณะความสัมพันธ์กับบุคคลที่ 1 และความใกล้ชิดสนิทสนมกับบุคคลที่ 4 มีความสัมพันธ์กับขนาดของธุรกิจโรงแรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และ 0.05 ตามลำดับ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์ของบทความ
ผลงานที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ห้ามมิให้นำเนื้อหา ทัศนะ หรือข้อคิดเห็นใด ๆ ของผลงานไปทำซ้ำ ดัดแปลง หรือเผยแพร่ ไม่ว่าทั้งหมดหรือบางส่วนโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากมหาวิทยาลัยหอการค้าไทยก่อน
เอกสารอ้างอิง
ขวัญปภัสสร จานทอง. (2557). อิทธิพลของปัจจัยภูมิหลัง การมุ่งประกอบการ และเครือข่ายทางสังคม ต่อความสำเร็จทางธุรกิจของผู้ประกอบการจังหวัดราชบุรี. วารสารสมาคมนักวิจัย, 19(1), 123-134.
ดวงพร พุทธวงค์. (2561). ความสำเร็จของการพัฒนาระบบเครือข่ายธุรกิจขนาดเล็กของผู้ประกอบการธุรกิจเสื้อผ้าแฟชั่น. วารสารวิชาการบริหารธุรกิจ, 7(ฉบับพิเศษ), 18-31.
ธนภูมิ อติเวทิน. (2561). Niche, innovation & network: แนวคิดสู่ความสำเร็จของผู้ประกอบการใหม่ยุค 4.0. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 21, 320-333.
ธนาคารแห่งประเทศไทย. (2562). ภาวะการทำงานของประชากร จำแนกตามประเภทธุรกิจ. สืบค้นเมื่อ 15 เมษายน 2563, จาก https://www.bot.or.th/App/BTWS_STAT/statistics/ReportPage.aspx?reportID=638&language=th
วรัญญา ธิคม. (2557). ความสัมพันธ์ของการสร้างเครือข่ายและกลยุทธ์การตลาดที่มีอิทธิพลต่อความสําเร็จของผู้ประกอบการในจังหวัดลำปาง. ใน การประชุมวิชาการ การพัฒนาชนบทที่ยั่งยืน ครั้งที่4 ประจำปี 2557 (น.28-34). ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2562). ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ. สืบค้นเมื่อ 15 เมษายน 2563, จาก https://www.nesdc.go.th/ewt_dl_link.php?nid=9892&filename=QGDP_report
สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม. (2562). สถานการณ์ SME ปี 2562. สืบค้นเมื่อ 15 เมษายน 2563, จาก https://www.sme.go.th/th/download.php?modulekey=215
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2558). การสำรวจการประกอบกิจการโรงแรมและเกสต์เฮาส์ พ.ศ. 2558. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2561). การสำรวจที่พักแรม พ.ศ. 2561. สืบค้นเมื่อ 24 กรกฎาคม 2562, จาก http://service.nso.go.th/nso/nso_center/project/search_center/23project-th.htm
Abou-Moghli, A. A., & Al-Kasasbeh, M. M. (2012). Social network and the success of business start-up. International Journal of Business and Management, 7(9), 134-140.
Ardichvili, A., Cardozo, R., & Ray, S. (2003). A theory of entrepreneurial opportunity identification and development. Journal of Business Venturing, 18(1), 105-123.
Cassar, G. (2014). Industry and startup experience on entrepreneur forecast performance in new firms. Journal of Business Venruring, 29(1), 137-151.
Davidsson, P., & Honig, B. (2003). The role of social and human capital among nascent entrepreneurs. Journal of Business Venturing, 18(3), 301-331.
Debrulle, J., Maes, J., & Sels, L. (2014). Start-up absorptive capacity: Does the owner’s human and social capital matter? International Small Business Journal, 32(7), 777-801.
Greve, A., & Salaff, J. W. (2003). Social networks and entrepreneurship. Entrepreneurship Theory and Practice, 28(1), 1-22.
Klyver, K., & Schøtt, T. (2011). How social network structure shapes entrepreneurial intentions? Journal of Global Entrepreneurship Research, 1(1), 3-19.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Pfeffer, J., & Salancik, G. R. (1978). The external control of organization : A resource dependence perpective. New York: Harper and Row.
Quan, X. (2012). Prior experience, social network, and levels of entrepreneurial intentions. Management Research Review, 35(10), 945-957.
Ramos-Rodríguez, A. R., Medina-Garrido, J. A., & Ruiz-Navarro, J. (2012). Determinants of hotels and restaurants entrepreneurship: A study using GEM data. International Journal of Hospitality Management, 31(2), 579-587.
Robinson, S., & Stubberud, H. A. (2011). Social networks and entrepreneurial growth. International Journal of Manasement & Information Systems, 15(4), 65-70.
Shane, S. (2003). A general theory of entrepreneurship: The individual-opportunity nexus. Northampton, MA: Edward Elgar.
Witt, P. (2004). Entrepreneurs' networks and the success of start-ups. Entrepreneurship & Regional Development, 16(5), 391-412.
