ยุทธศาสตร์การวิจัยบัวบก

Main Article Content

พนารัช ปรีดากรณ์
เติมธรรม สิทธิเลิศ
สิทธิพร รุจิระยรรยง

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อจัดทำยุทธศาสตร์การวิจัยบัวบก เพื่อเป็นแนวทางกำหนดทิศทางและเป้าหมายในการการส่งเสริมและสนับสนุนการวิจัยบัวบก ที่สอดคล้องกับแผนแม่บทแห่งชาติ ว่าด้วยการพัฒนาสมุนไพรไทย ฉบับที่ 1 พ.ศ. 2560-2564 และยุทธศาสตร์เกษตรและสหกรณ์ ระยะ 20 ปี (พ.ศ. 2560-2579) ของกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ การศึกษาใช้ข้อมูลทุติยภูมิที่เกี่ยวข้องกับบริบทในการพัฒนาการวิจัยบัวบก และข้อมูลปฐมภูมิที่ได้จากการสัมภาษณ์เชิงลึก การจัดระดมความคิดเห็นจากผู้รู้ ผู้เชี่ยวชาญ นักวิจัย ผู้อยู่ในภาคการผลิตสมุนไพรตั้งแต่ในระดับต้นน้ำ กลางน้ำ และปลายน้ำ ทำให้ได้ข้อมูลที่มีความละเอียดเพียงพอต่อการนำมาจัดทำยุทธศาสตร์ด้วยหลักการทางวิชาการ จากการศึกษาพบว่าตลาดผลิตภัณฑ์บัวบกเกิดจากความต้องการสารสำคัญในกลุ่ม Triterpenoids ที่มีสารประกอบ 4 ชนิด ซึ่งมีคุณสมบัติต่างกัน ทำให้เกิดความต้องการใช้สารประกอบต่างกัน ปัญหาที่ต้องการงานวิจัยมาช่วยในการแก้ไขเป็นเรื่องการจัดระบบการปลูกในแปลงที่ต้องการให้ได้บัวบกที่ไม่มีการปนเปื้อนและเมื่อนำไปสกัดแล้วได้มาตรฐานสารสำคัญสูง รวมถึงการพัฒนาผลิตภัณฑ์ปลายน้ำที่มีสรรพคุณและรูปแบบที่ตอบสนองต่อตลาดได้มากขึ้น ยุทธศาสตร์การวิจัยบัวบกนี้ จัดทำโดยการวิเคราะห์ลงรายละเอียดทั้งระดับต้นน้ำ กลางน้ำ และปลายน้ำ และในแต่ละประเด็นยุทธศาสตร์ประกอบด้วยกลยุทธ์ต่าง ๆ และแนวทางในการขับเคลื่อนกลยุทธ์ที่แปลงออกมาในรูปของโครงการ/งานวิจัย ที่สามารถนำไปใช้ในการพิจารณาสนับสนุนทุนวิจัย ท้ายที่สุด ได้ให้ข้อเสนอแนะเชิงนโยบายที่เกี่ยวข้องเพื่อให้ยุทธศาสตร์สามารถขับเคลื่อนได้อย่างมีประสิทธิภาพต่อไป

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ปรีดากรณ์ พ. ., สิทธิเลิศ เ. ., & รุจิระยรรยง ส. . (2021). ยุทธศาสตร์การวิจัยบัวบก. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 41(3), 1–21. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/utccjournalhs/article/view/247059
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงสาธารณสุข. (2562). แผนแม่บทแห่งชาติว่าด้วยการพัฒนาสมุนไพร ฉบับที่ 1 พ.ศ. 2560-2564. นนทบุรี: ผู้แต่ง.

กฤษณ์ พงศ์พิรุฬห์, อารียา จิรธนานุวัฒน์ และภานุพงษ์ ภู่ตระกูล. (2562). สถานการณ์การวิจัยสมุนไพรไทย: การทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบและข้อเสนอเชิงนโยบาย. วารสารการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ ทางเลือก, 17(2), 292-304.

พนารัช ปรีดากรณ์, แพรดาว ฟูพาณิชย์พฤกษ์, เติมธรรม สิทธิเลิศ, สุภาวดี เหล่าฤทธิรัตน์ และลลิดา ปรีดากรณ์. (2563). ยุทธศาสตร์การวิจัยการเกษตรรายสินค้า: ขมิ้นชันและบัวบก. กรุงเทพฯ: สำนักงานพัฒนาการวิจัยการเกษตร.

ภาสวีร์ จันทร์สุก, วิริยาพร ศิริกุล, และชุติมน หมื่นแก้ว. (2555). รูปแบบนวัตกรรมของการนำส่งยาสมุนไพร. วารสารก้าวทันโลกวิทยาศาสตร์, 12(1), 37-47.

สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ. (2561). โครงการศึกษาโอกาสทางการตลาดสมุนไพรไทยเป้าหมาย. ปทุมธานี: ผู้แต่ง.

สุรพจน์ วงศ์ใหญ่. (2555). บทวิเคราะห์ด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเพื่อเตรียมความพร้อมภาคอุตสาหกรรมสมุนไพรไทยเข้าสู่ ASEAN Harmonization. กรุงเทพฯ: สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ.

Netinbag. (ม.ป.ป.). Kampo คืออะไร. สืบค้นเมื่อ 18 เมษายน 2564, จาก https://www.netinbag.com/th/medicine/what-is-kampo.html

Smith, T., Gillespie, M., Eckl, V., Knepper, J., & Reynolds, C. M. (2019). Herbal Supplement Sales in US Increase by 9.4% in 2018. Herbalgram: The Journal of The American Botanical Council, 123, 62-73. Retrieved from https://www.herbalgram.org/media/14003/issue123.pdf

WHO Expert Committee on Specifications for Pharmaceutical Preparations, thirty-fourth report. (1996). Geneva: World Health Organization.