การสะกิดเพื่อส่งเสริมใช้ถุงพลาสติกชีวภาพด้วยเศรษฐศาสตร์เชิงพฤติกรรม กับครัวเรือนในกรุงเทพมหานคร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาแนวทางการส่งเสริมให้ครัวเรือนเลือกใช้ถุงพลาสติกชีวภาพ ด้วยทฤษฎีการสะกิดในรูปแบบ (1) การสะกิดด้วยการใช้ทางเลือกหลักเพื่อส่งเสริมการใช้ถุงพลาสติกชีวภาพ (2) การสะกิดด้วยการให้ข้อมูลเชิงบวกถึงประโยชน์ของถุงพลาสติกชีวภาพ หรือ การสะกิดด้วยการให้ข้อมูลเชิงลบถึงผลเสียทางสิ่งแวดล้อมของการใช้ถุงพลาสติกแบบทั่วไป ผ่านกระบวนการวิจัยเชิงทดลอง ด้วยวิธีการทดลองแบบสุ่มและมีกลุ่มควบคุมจากกลุ่มตัวอย่างครัวเรือน จำนวน 180 ครัวเรือน ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร ผลการศึกษานำไปสู่ข้อสรุป 3 ประเด็น (1) การสะกิดด้วยการใช้ทางเลือกหลักสามารถช่วยให้กลุ่มตัวอย่างมีแนวโน้มที่จะเลือกถุงพลาสติกชีวภาพเพิ่มขึ้น 19.34% (2) การสะกิดด้วยข้อมูลเชิงบวกหรือ เชิงลบ สามารถช่วยให้กลุ่มตัวอย่างมีแนวโน้มที่จะเลือกถุงพลาสติกชีวภาพเพิ่มขึ้น 39.97% และ 30.41% ตามลำดับ (3) ราคาที่ยังคงสูงของถุงพลาสติกชีวภาพ คือ สาเหตุหนึ่งที่ทำให้ผู้บริโภคไม่สนใจที่จะเปลี่ยนมาใช้ถุงพลาสติกชีวภาพ สำหรับข้อเสนอแนะเชิงนโยบาย มีดังนี้ (1) กรณีห้างสรรพสินค้า ที่มีนโยบายงดแจกถุงพลาสติกแบบทั่วไป อาจเปลี่ยนจากการงดแจกถุงพลาสติก เป็นการเสนอถุงพลาสติกชีวภาพเป็นทางเลือกหลักให้ผู้บริโภคซื้อ (2) ห้างสรรพสินค้า สามารถนำรูปหรือข้อมูลเกี่ยวกับประโยชน์ของถุงพลาสติกชีวภาพหรือ ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมของการใช้ถุงพลาสติกแบบทั่วไป มาติดไว้ให้ผู้บริโภคเห็นได้ง่ายเพื่อเป็นการสะกิดให้ผู้บริโภคเลือกซื้อถุงพลาสติกชีวภาพมากยิ่งขึ้น (3) นโยบายให้เงินสนับสนุน เพื่อให้ถุงพลาสติกชีวภาพมีราคาถูกลง จะสามารถช่วยสร้างแรงจูงใจให้ผู้บริโภคซื้อถุงพลาสติกชีวภาพมากยิ่งขึ้น
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์ของบทความ
ผลงานที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ห้ามมิให้นำเนื้อหา ทัศนะ หรือข้อคิดเห็นใด ๆ ของผลงานไปทำซ้ำ ดัดแปลง หรือเผยแพร่ ไม่ว่าทั้งหมดหรือบางส่วนโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากมหาวิทยาลัยหอการค้าไทยก่อน
เอกสารอ้างอิง
กรมควบคุมมลพิษ. (2563). รายงานสถานการณ์มลพิษของประเทศไทย ปี 2562. สืบค้นจาก https://www.pcd.go.th/publication/8013/
กรีนเน็ตเวิร์ค ไทยแลนด์. (2564). มติ ครม. อนุมัติ แบนพลาสติก 4 ชนิด โฟม-ถุงหิ้ว-แก้ว-หลอด ห้ามใช้ในไทยเด็ดขาด ปี 2565. สืบค้นเมื่อ 28 มิถุนายน 2564, จาก https://www.greennetworkthailand.com/เลิกใช้พลาสติก-4-ชนิด-ปี-2565/
ศตพร สภานุชาต. (ม.ป.ป.). ส่องนโยบายการพัฒนาอุตสาหกรรมพลาสติกไทย: (ร่าง) ยุทธศาสตร์การ พัฒนาอุตสาหกรรมพลาสติกไทย ปี 2560-2564. สืบค้นเมื่อ 2 ธันวาคม 2562, จาก https://www.thaiplastics.org/img/content_attachment/attach/pdf_7.pdf
สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ, ศูนย์เทคโนโลยีโลหะและวัสดุแห่งชาติ. (2563). ถุงพลาสติกย่อยสลายได้สำหรับทิ้งขยะเศษอาหาร. สืบค้นเมื่อ 28 มิถุนายน 2564, จาก https://www.mtec.or.th/research-projects/39148/
Adams, M. E., McCall, N. T., Gray, D. T., Orza, M. J., & Chalmers, T. C. (1992). Economic analysis in randomized control trials. Medical Care, 30(3), 231–243.
Bordalo, P., Gennaioli, N., & Shleifer, A. (2013). Salience and consumer choice. Journal of Political Economy, 121(5), 803-843.
Chaiwat, T., Potipiti, T., Witvorapong, N., Sujarittanont, P., Sampattavanija, S., & Worathanarat, T. (2019). Default option bias in the food consumption of college students in Bangkok. Thailand and The World Economy, 37(2), 64-77.
Grunert, K. G., & Wills, J. M. (2007). A review of European research on consumer response to nutrition information on food labels. Journal of Public Health, 15(5), 385-399.
Kahneman, D., & Tversky, A. (1979). Prospect theory: An analysis of decision under risk. Econometrica, 47(2), 263-292.
Madrian, B. C., & Shea, D. F. (2001). The power of suggestion: Inertia in 401 (k) participation and savings behavior. The Quarterly Journal of Economics, 116(4), 1149-1187.
Mehrotra, A., Sorbero, M. E., & Damberg, C. L. (2010). Using the lessons of behavioral economics to design more effective pay-for-performance programs. The American Journal of Managed Care, 16(7), 497-503.
Samuelson, W., & Zeckhauser, R. (1988). Status quo bias in decision making. Journal of Risk and Uncertainty, 1(1), 7-59. doi:10.1007/BF00055564
Tangtammaruk, P. (2017). An assessment of smoking and non-smoking student preferences for the Thai smoking warning signs. Business and Economic Horizons, 13(5), 591-603.
Tangtammaruk, P. (2020). The effect of nutrition information, status quo bias, and loss aversion on the health of Thais and their consumption behaviour: a behavioural economic approach. International Journal of Business and Globalisation, 24(1), 123-138. doi: 10.1504/IJBG.2020.104964
Thaler, R. H., & Benartzi, S. (2004). Save more tomorrow™: Using behavioral economics to increase employee saving. Journal of Political Economy, 112(S1), S164-S187.
Thampanishvong, K. (2015). Changing electricity consumption behavior: Is electricity conservation nudge enough?. Paper presented at the Thailand Development Research Institute. Retrieved March 24, 2020, from https://sites.hks.harvard.edu/fs/rzeckhau/status%20quo%20bias.pdf
Webber, S., & Prouse, C. (2018). The new gold standard: The rise of randomized control trials and experimental development. Economic Geography
