รูปแบบการจัดการสถานประกอบการ OTOP ให้มีคุณภาพเพื่อการแข่งขันทางการตลาด
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาองค์ประกอบและสร้างรูปแบบการจัดการอุตสาหกรรม OTOP ให้มีคุณภาพเพื่อการแข่งขันทางการตลาด เป็นการวิจัยแบบผสมผสานเชิงคุณภาพและเชิงปริมาณ โดยใช้แบบสัมภาษณ์เชิงลึกและแบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลจาก ผู้ประกอบการ OTOP ที่ได้รับการคัดเลือกสินค้าในระดับ 4 หรือ 5 ดาว ปี พ.ศ.2562 จำนวน 600 ราย ด้วยการสุ่มตัวอย่างแบบโควตาและสุ่มตัวอย่างแบบง่าย วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหา และใช้สถิติ ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์องค์ประกอบด้วยโปรแกรมสำเร็จรูป ผลการวิจัยพบว่า การจัดการอุตสาหกรรม OTOP ให้มีคุณภาพเพื่อการแข่งขันทางการตลาด ประกอบด้วย ด้านการจัดการองค์กร 6 องค์ประกอบ ได้แก่ 1) การวางแผน 2) การเงินและบัญชี 3) การอำนวยการ 4) การมีส่วนร่วม 5) เครือข่ายนวัตกรรม และ 6) การรายงาน ซึ่งมีค่าไอเกนมากกว่า 1.00 และมีค่าความแปรปรวนสะสมเท่ากับร้อยละ 63.70 และด้านการจัดการตลาด 2 องค์ประกอบ ได้แก่ 1) คุณค่าผลิตภัณฑ์ และ 2) ส่งเสริมการตลาด ซึ่งมีค่าไอเกนมากกว่า 1.00 และมีค่าความแปรปรวนสะสมเท่ากับร้อยละ 63.11 ทั้งนี้ได้รับการประเมินความเหมาะสมจากผู้เชี่ยวชาญ ซึ่งผลการลงมติเป็นเอกฉันท์ให้รูปแบบการจัดการอุตสาหกรรม OTOP ให้มีคุณภาพเพื่อการแข่งขันทางการตลาดมีความเหมาะสม สามารถนำไปประยุกต์ใช้อุตสาหกรรม OTOP ได้
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์ของบทความ
ผลงานที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ห้ามมิให้นำเนื้อหา ทัศนะ หรือข้อคิดเห็นใด ๆ ของผลงานไปทำซ้ำ ดัดแปลง หรือเผยแพร่ ไม่ว่าทั้งหมดหรือบางส่วนโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากมหาวิทยาลัยหอการค้าไทยก่อน
เอกสารอ้างอิง
กรมการพัฒนาชุมชน. (2564). รายงานผลการจำหน่ายสินค้าตามโครงการหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์. สืบค้นเมื่อ 3 พฤศจิกายน 2564, จาก http://logi.cdd.go.th/cddcenter/cdd_report/otop_r10.php?&year=2564&org_group=0
ณฐมน กัสปะ, และฐิตารีย์ ศิริมงคล. (2564). ส่วนประสมทางการตลาด 4C’s ที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าผ่านสื่อสังคมออนไลน ์ (เฟสบกุ๊ ) ของผู้บริโภคในจังหวัดขอนแก่น . วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 11(1), 100-114.
ทิชากร เกษรบัว, และฌานนท์ ปิ่นเสม. (2561). กลยุทธ์การพัฒนาผู้ประกอบการสินค้าหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์(OTOP) กลุ่มเบญจบูรพาสู่การค้าชายแดนไทย-กัมพูชา (ด่านอรัญประเทศ) ด้วยการวิเคราะห์ SWOT.วารสารวิชาการคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยราชมงคลธัญบุรี, 13(2), 51-65.
บุริม โอทกานนท์. (2556, 6 กันยายน). 4C’s การตลาดปฏิวัติ [บล็อก]. สืบค้นจาก https://www.gotoknow.org/posts/245074
ปานศิริ พูนพล, และทิพวรรณ พรมลาย. (2560). ปัญหาและแนวทางการพัฒนาการตลาดของผู้ประกอบการผลิตภัณฑ์ OTOP (ระดับ 1-5 ดาว) ในจังหวัดขอนแก่น. วารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย, 7(ฉบับพิเศษ),23-33.
พัชรี ฉลาดธัญกิจ, ขวัญมิ่ง คำประเสริฐ, เกรียงไกร โพธิ์มณี, และสุภาภรณ์ พรหมฤๅษี. (2558). การพัฒนารูปแบบการจัดการแบบมีส่วนร่วมของผู้ผลิตผ้าทอฝ้ายที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมในภาคเหรือตอนล่างของประเทศไทย. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร, 6(2), 246-255.
เมธารัตน์ จันตะนี, ธีร์ธนิกษ์ ศิริโวหาร, และบุญเรือง ศรีเหรัญ. (2560). รูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อความสามารถในการแข่งขันของธุรกิจ OTOP ในประเทศไทย. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทัศน์, 6(2), 197-209.
รัตนา อัตภูมิสุวรรณ์, และธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2564). แนวทางการบริหารธุรกิจหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ด้วยวิถีพุทธสู่การพัฒนาอย่างยั่งยืน. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนครพนม, 11(1),160-175.
วารีพร ชูศรี. (2562). การบริหารจัดการกลุ่มผลิตภัณฑ์ชุมชนหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์: กรณีศึกษา บ้านห้วยยาง ตำบลเมืองหลวง อำเภอห้วยทับทัน จังหวัดศรีสะเกษ. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 13(3),107-114.
วิโรจน์ เจษฎาลักษณ์, และวัลยา ก๋ำรามัญ. (2560). กลยุทธ์การสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขันของโครงการหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ กรณีศึกษา: บ้านลูกประคบสมุนไพร อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ.Veridian E-Journal, Silpakorn University ฉบับสาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ, 10(3),2007-2016. สืบค้นจาก https://he02.tci-thaijo.org/index.php/Veridian-E-Journal/article/
view/110244/86486
อณิษฐา หาญภักดีนิยม, และศิริขวัญ ปัญญาเรียน. (2562). การพัฒนาผลิตภัณฑ์ OTOP สู่ตลาดอาเซียนตามแนวพุทธ. วารสารวิทยาลัยสงฆ์นครลำปาง, 8(1), 108-121.
อัยรดา พรเจริญ, จันทร์ทิวา ทามาดาร, ทิพย์วิภา สีหนันท์, และเบญจมาศ คำแพงจีน. (2563). การบริหารจัดการส่วนประสมทางการตลาดและพฤติกรรมการซื้อที่มีต่ออิทธิพลต่อกระบวนการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์โอทอปในจังหวัดอุบลราชธานี. วารสารปัญญาภิวัฒน์, 12(2), 30-42.
อาทิมา วงษ์สีมาอนันต์, และชมภูนุช หุ่นนาค. (2563). การพัฒนาการท่องเที่ยววิถีชุมชนควบคู่ผลิตภัณฑ์สินค้าOTOP ในอำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม. วารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ, 8(3), 40-55.
อุทิศ ทาหอม, จริยา ดวดไธสง, และอันธิกา คงประโคน. (2561). แนวทางการบริการจัดการกลุ่มทอผ้าไหมบ้านหนองไทรงาม ตำบลชุมเห็ด อำเภอเมือง จังหวัดบุรีรัมย์. วารสารพัฒนศาสตร์, 1(1), 97-129.
อุษา โบมานน์. (2558). รูปแบบการพัฒนาผู้ประกอบการอุตสาหกรรมโอทอปภายใต้ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง(วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ,กรุงเทพฯ.
Bartol, K. M., & Martin, D. C. (1998). Management (3rd ed.). New York, NY: McGraw-Hill.
Dubrin, A. J., & Ireland, R. D. (1993). Management and organization (2nd ed.). Cincinnati, OH:South Western.
Fayol, H. (1999). General and industrial management. London, England: Pitman.
Gulick, L., & Urwick, L. (1973). The science of administration. New York, NY: Columbia University.
Hiramatsu, M. (1999). Think Globally-The One Village, One Product Movement Transcends Generation and National Borders. Keynote Speech in International Symposium in Commemoration of International Cooperation Day 1999, October 20, 1999 at Sankai Hall, Sankei Kaikan 5F,Tokyo, Japan.
Jamieson, S. (2004). Likert scales: How to (ab)use them? Medical Education, 38(12), 1217-1218.
Kaiser, H. F. (1970). A second generation little jiffy. Psychometrika, 35(4), 401-415.
Koontz, H., & O’ Denell, C. (1982). Principle of management: An analysis of management function(5th ed.). New York, NY: McGraw-Hill.
Kotler, P., & Kevin, L.K. (2016). Marketing management (15th ed.). Boston, MA: Pearson.
Kotler, P., Kartajaya, H., & Setiawan, I. (2019). Marketing 4.0. New York, NY: Wiley.
Kuratko, D. F., & Hodgetts, R. M. (1998). Entrepreneurship: A contemporary approach. New York,NY: Dryden Press.
Kurokawa, K. (2009). Effectiveness and limitations of the One Village One Product (OVOP) approach as a government-led development policy: Evidence from Thai OTOP studies in regional science. The Journal of the Japan Section of the Regional Science Association International, 39(4), 809-821.
Lauterborn, B. (1990). New marketing litany; Four Ps passe; C-words take over. Advertising Age,61(41), 26.
Straub, J. T., & Raymond, F. A. (1985). Introduction to business (2nd ed.). Boston, MA: Kent.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed.). New York, NY: Harper & Row.
