อิทธิพลของเนื้อหาการสื่อสารทางการตลาดดิจิทัลที่มีผลกับการตัดสินใจซื้อสินค้าโอทอปจังหวัดแพร่
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมผู้บริโภค และอิทธิพลของเนื้อหาการสื่อสารทางการตลาดดิจิทัลที่มีผลกับการตัดสินใจซื้อสินค้าโอทอปจังหวัดแพร่ การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ได้เก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มที่เคยซื้อสินค้าโอทอป และเป็นผู้ที่เคยซื้อสินค้าออนไลน์ โดยใช้แบบสอบถามผ่านระบบออนไลน์ จำนวน 420 คำตอบ จากนั้นนำข้อมูลวิเคราะห์ผลโดยใช้สถิติ การหาค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และพหุถดถอยเชิงเส้น ผลการศึกษาพบว่า ส่วนใหญ่นิยมใช้เฟซบุ๊กเป็นหลัก มีการใช้งานทุกวัน มีการซื้อสินค้าออนไลน์เฉลี่ยเดือนละ 1-2 ครั้ง มีค่าใช้จ่าย 300 บาทขึ้นไปต่อครั้ง ลักษณะรูปแบบและเนื้อหาที่มีอิทธิพลต่อการซื้อสินค้าโอทอปจังหวัดแพร่ สามารถพยากรณ์การตัดสินใจในการซื้อสินค้าโอทอปได้ร้อยละ 53.9 (R2 = 0.539) ซึ่งประกอบด้วยปัจจัยรูปแบบและเนื้อหา ด้งนี้ การนำเสนอในรูปแบบภาพการเคลื่อนไหวของสินค้า เนื้อหาของการสื่อสารต้องมีความกระชับ ชัดเจน เข้าใจง่าย การใช้ข้อความตัวอักษรบนสื่อวีดีทัศน์ ช่วยให้เน้นเห็นความสำคัญและเนื้อหาใจความสำคัญที่ต้องการสื่อออกไปยังผู้บริโภคเป้าหมาย มีการแนะนำเกี่ยวกับตัวผลิตภัณฑ์ การนำเสนอเรื่องราวสินค้า ความเป็นมา แนวทางและวิธีการพัฒนาผลิตภัณฑ์ของกลุ่ม กลุ่มผู้ผลิตสินค้าโอทอปจังหวัดแพร่ ควรนำไปประยุกต์ใช้เพื่อให้เนื้อหาเข้าถึงผู้บริโภคได้มากขึ้น
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์ของบทความ
ผลงานที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ห้ามมิให้นำเนื้อหา ทัศนะ หรือข้อคิดเห็นใด ๆ ของผลงานไปทำซ้ำ ดัดแปลง หรือเผยแพร่ ไม่ว่าทั้งหมดหรือบางส่วนโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากมหาวิทยาลัยหอการค้าไทยก่อน
เอกสารอ้างอิง
กิตติ ภักดีวัฒนะกุล. (2546). คัมภีร์ระบบสนับสนุนการตัดสินใจและระบบผู้เชี่ยวชาญ. กรุงเทพฯ: เคทีพี คอมพ์ แอนด์ คอนซัลท์.
ฉัตยาพร เสมอใจ. (2550). พฤติกรรมผู้บริโภค. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
ชูชัย สมิทธิไกร. (2562). พฤติกรรมผู้บริโภค. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2562). เทคนิคการใช้สถิติเพื่อการวิจัย. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ดารา ทีปะปาล, และธนวัฒน์ ทีปะปาล. (2553). การสื่อสารการตลาด. กรุงเทพฯ: อมรการพิมพ์.
ปทิตตา โอภาสพงษ์. (2563). ภาษาธุรกิจในสื่อสังคมออนไลน์: กรณีศึกษา เฟซบุ๊ก. วารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง, 3(3), 1-14.
ประดิษฐ์ จุมพลเสถียร. (2547). การสร้างแบรนด์และการสื่อสารการตลาด. กรุงเทพฯ: แพคอินเตอร์กรุ๊ป.
ปริพัชร์ เวทสรณสุธี, เจตน์สฤษฎิ์ อังศุกาญจนกุล, และโกมล ไพศาล. (2565). รูปแบบการสื่อสารทางการตลาดผ่านกิจกรรมของธุรกิจวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม. Journal of Roi Kaensarn Academi, 7(10), 313-331.
ปิยะ วราบุญทวีสุข. (2553). สังคมออนไลน์กับการทำธุรกิจ: แนวทางการทำการตลาด. วารสารนักบริหาร, 30(2), 181-185.
ภควดี พาภักดี, และ ฉัตรชัย เหล่าเขตการณ์. (2565). รูปแบบการนําเสนอสินค้าการตลาดออนไลน์ ที่ส่งผลต่อกระบวนการตัดสินใจซื้อเสื้อผ้าแฟชั่นผ่านสื่อสังคมออนไลน์ (เฟซบุ๊ก) ของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยเวสเทิร์น มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 8(3), 134-147.
ศราวุธ ลาภยืนยง, และวัชระ ยี่สุ่น. (2563). การตลาดเนื้อหาบนสื่อสังคมที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อรองเท้าไนกี้ (NIKE). วารสารมหาวิทยาลัยพายัพ, 30(2), 87-102.
ศูนย์วิจัยกสิกรไทย. (2565). B2C E-Commerce ปี’ 65-66 เติบโตชะลอลงจากปัจจัยกดดันด้านกำลังซื้อ. สืบค้นเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2566, จาก https://portal.settrade.com/brokerpage/IPO/Research/upload/2000000450449/3361.pdf
สุพัฒธณา สุขรัตน์. (2558). แนวทางการดำเนินธุรกิจพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ของกลุ่มสินค้าหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย, 35(1), 50- 64. สืบค้นจาก https://utcc2.utcc.ac.th/utccjournal/351/50_64%20Supattana.pdf
สุมินทร์ นลวชัย. (2561). การสื่อสารการตลาดดิจิทัลบนเส้นทางการการตัดสินใจซื้อของผู้บริโภค ที่ส่งผลต่อการซื้อสินค้าประเภทเครื่องเขียน บนเว็บไซต์ www.stationerymine.com (การค้นคว้าอิสระมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยกรุงเทพ). สืบค้นจากhttp://dspace.bu.ac.th/jspui/bitstream/123456789/4124/1/sumin_nolv.pdf
สุวิมล แม้นจริง. (2546). การจัดการการตลาด. กรุงเทพฯ: เอช. เอ็น กรุ๊ป.
อรุโณทัย ปัญญา. (2562). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดออนไลน์ที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อเสื้อผ้าแฟชั่นผ่านสังคมออนไลน์ (เฟซบุ๊ก) ของนักศึกษาระดับปริญญาตรีในมหาวิทยาลัยเขตอำเภอเมืองจังหวัดเชียงใหม่ (การค้นคว้าอิสระมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่). สืบค้นจาก http://cmruir.cmru.ac.th/bitstream/123456789/2352/1/%e0%b8%ad%e0%b8%a3%e0%b8%b8%e0%b9%82%e0%b8%93%e0%b8%97%e0%b8%b1%e0%b8%a2%20%e0%b8%9b%e0%b8%b1%e0%b8%8d%e0%b8%8d%e0%b8%b2_2562.pdf
อุบลวรรณ สุวรรณภูสิทธิ์, และอำพล ชะโยมชัย. (2561). นวัตกรรมและผลกระทบต่อผลการดำเนินงานของกิจการหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ (โอทอป) ในประเทศไทย. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย, 38(1), 18- 35. สืบค้นจาก https://utcc2.utcc.ac.th/utccjournal/381/18_35.pdf
Cochran, W. G. (1977). Sampling techniques (3rd ed.). New York, NY: Wiley.
Cohen, J. (1977). Statistical power analysis for behavioral sciences. New York, NY: Academic Press.
Hinkle, D. E., William, W., & Stephen, G. J. (1998). Applied statistics for the behavior sciences (4th ed.). New York, NY: Houghton Mifflin.
Kotler, P. (1994). Marketing management: Analysis planning implementation and control (8th ed.). Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
Kotler, P., & Armstrong, G. (2004). Principles of marketing (10th ed.). Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall.
Kotler, P., & Keller, K. L. (2012). Marketing management (14th ed.). Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall.
Wertime, K., & Fenwick, L. (2008). Digital marketing: The essential guide to new media & digital marketing. New York, NY: Wiley.
