STUDY AND DEVELOP A PATTERN OF MON-POTTERY IN THE CENTRAL REGION FOR PRODUCT DESIGN

Main Article Content

กฤตยชญ์ คำมิ่ง
คนึงนิต ปทุมมาเกษร

Abstract

                  Study and develop a pattern of Mon-pottery in the central region for product design. This study aims to identify the lifestyle of the Mon community in the central region with respect to design and develop a pattern of product to meet the local identity and market needs. The results of this research are that the way of the Mon community is a family-owned business that produces potteries for sale as souvenirs and use contemporary designs. Design and development of pottery patterns used survey research method and questionnaire. The data were analyzed, part 1, most respondents were female between 20-25 years old, accounting for 50 percent. Part 2, most respondents preferred the lamps product category 30 percent and part 3, the pattern of the products used in the decoration is decorated with flowers, a bunch of vine, necklace and garland pattern. All of them is a very good level of satisfaction. Overall, the design of a pattern Mon pottery is very satisfactory at 91.67 percent and they were moderately satisfied, accounting for 8.33 percent.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
Research Articles

References

ชลูด นิ่มเสมอ. (2534). องค์ประกอบของศิลปะ (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพมหานคร: ไทยวัฒนาพานิช.
ชัญญากานด์ ปิตุภูมินุรักษ์. (2553). กระบวนการผลิตเครื่องปั้นดินเผาและบริบทของชุมชนที่เกี่ยวข้องของ ตำบลเกาะเกร็ด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี. รายงานการศึกษาอิสระปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต วิทยาลัยการปกครองท้องถิ่น มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
นาถวุฒิ พรึงลำภู. (2555). การศึกษารูปแบบเครื่องปั้นดินเผาเกาะเกร็ด ภูมิปัญญาจังหวัดนนทบุรีเพื่อการออกแบบชุดตกแต่งสวนไทย : กรณีศึกษารีสอร์ทบางพลัด.วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานวัตกรรมการออกแบบ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
พวงรัตน์ ทวีรัตน์. (2540). วิธีการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. กรุงเทพมหานคร: สำนักทดสอบทางการศึกษาจิตวิทยา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒประสานมิตร.
พิศาล บุญผูก. (2553). เครื่องปั้นดินเผานนทบุรี. กรุงเทพมหานคร: โครงการเผยแพร่ผลงานบริการวิชาการ
แก่สังคม มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมมาธิราช.
ไพจิตร อิงศิริวัฒน์. (2541). เนื้อดินเซรามิกส์. กรุงเทพมหานคร: โอเดียนสโตร์.
วิบูลย์ ลี้สุวรรณ. (2546). พจนานุกรมหัตถกรรมเครื่องมือเครื่องใช้พื้นบ้าน. กรุงเทพมหานคร: คุรุสภา ลาดพร้าว.
วิรุณ ตั้งเจริญ. (2545). ออกแบบกราฟค. กรุงเทพมหานคร: อีแอนดไอคิว.
. (2531). ออกแบบกราฟค. กรุงเทพมหานคร: วิฌวลอารต.
วิลภา กาศวิเศษ. (2553). การพัฒนาลวดลายเพื่อการออกแบบจากอิทธิพลศิลปะบ้านเชียง.วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาออกแบบนิเทศศิลป์ ภาควิชาออกแบบนิเทศศิลป์ มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วาสนา เจริญวิเชียรฉาย. (2552). การวิจัยเรื่องการออกแบบผลิตภัณฑ์ของตกแต่งบ้านจากวัสดุเหลือใช้ คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
ศุภพงศ์ ยืนยง. (2547). หลักการเขียนภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพมหานคร: โอเดียนสโตร์.
ศิลป์ พีระศรี. (2536). คุณค่าของจิตรกรรมฝาผนัง. การแสดงศิลปกรรมร่วมสมัยของศิลปินรุ่นเยาว์.กรุงเทพมหานคร. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สุขุมาล เล็กสวัสดิ์. (2548). เครื่องปั้นดินเผา พื้นฐานการออกแบบและปฏิบัติงาน. กรุงเทพมหานคร:
บริษัทแอคทีฟ พริ้นท์ จำกัด.
สุชาติ เถาทอง. (2538). หลักการทัศนศิลป. (พิมพครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: นําอักษรการพิมพ.
สุภรณ์ โอเจริญ. (2541). มอญในเมืองไทย. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
อารี สุทธิพันธ์. (2524). การออกแบบ. กรุงเทพมหานคร: ไทยวัฒนาพาณิช.