พฤกษเคมี ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ และฤทธิ์ต้านแบคทีเรียจากสารสกัดหยาบของพญาสัตบรรณ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสารพฤกษเคมี ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ และฤทธิ์ต้านแบคทีเรียจาก สารสกัดหยาบจากใบและดอกพญาสัตบรรณ จากการทดสอบ พบว่า สารสกัดหยาบจากใบพญาสัตบรรณมีปริมาณฟีนอลิกทั้งหมด (25.53 ± 0.52 mg GAE/g) และปริมาณฟลาโวนอยด์ทั้งหมด (18.21 ± 1.07mg QE/g) สูงกว่าสารสกัดหยาบจากดอกพญาสัตบรรณ และเมื่อทำการทดสอบฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระด้วยวิธี DPPH และ ABST assay พบว่า สารสกัดหยาบจากใบพญาสัตบรรณมีฤทธิ์ในการต้านอนุมูลอิสระด้วยวิธี DPPH (EC50 8.15 ± 0.27 mg/ml) และ ABTS (EC50 10.09 ± 0.52 mg/ml) ได้ดีกว่าสารสกัดหยาบจากดอกพญาสัตบรรณ เมื่อเทียบกับสารมาตรฐาน BHT, BHA และ α-Tocopherol ส่วนการศึกษาฤทธิ์ต้านแบคทีเรียด้วยวิธี agar well diffusion ผลการทดสอบปรากฏว่า สารสกัดหยาบจากใบพญาสัตบรรณมีฤทธิ์ต้านเชื้อแบคทีเรีย S. aureus TISTR746 B. cereus TISTR1449 และ S. typhimurium TISTR1472 โดยมีบริเวณยับยั้งเท่ากับ 7.11 ± 1.27 มิลลิเมตร 5.89 ± 1.34 มิลลิเมตร และ 4.11 ± 1.53 มิลลิเมตร ตามลำดับ เมื่อเปรียบเทียบฤทธิ์ยับยั้งระหว่างสารสกัดหยาบจากใบและดอกพญาสัตบรรณกับยาปฏิชีวนะ (Streptomycin และ Tetracycline) ซึ่งสารสกัดหยาบจากใบและดอกพญาสัตบรรณสามารถยับยั้งการเจริญของแบคทีเรียได้อย่างสมบูรณ์โดยมีค่า MIC และ MBC อยู่ระหว่าง 25 และ 50 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตร จากการทดลองแสดงให้เห็นว่าใบและดอกพญาสัตบรรณสามารถเป็นแหล่งวัตถุดิบที่ดีในการค้นหาสารทุติยภูมิที่มีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ นำไปใช้ในการเป็นสารประกอบในเครื่องสําอางบำรุงผิว ลดเลือนริ้วรอย และในการพัฒนาเพื่อใช้ประโยชน์ทางการแพทย์และเกษตรกรรมต่อไป
Downloads
Article Details
เอกสารอ้างอิง
จักรพงษ์ กาวิวงศ์, อรุณี อินทร์จาด, อรวิภา เรียนกระศิลป์, กฤติญา กมลคร, พรหมพร ศรีสร้อยทองสุก, ดำรงศักดิ์ เป๊กทอง, และสุภาวดี พาหิระ. (2563). องค์ประกอบทางเคมีและฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระของสารสกัดจากน้ำยางของพญาสัตบรรณ. งานประชุมวิชาการระดับชาติครั้งที่ 12, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม จังหวัดนครปฐม.
ทวีวรรธน์ แดงมณี. (2548). ผลของการใส่ปุ๋ยต่อการเติบโตของไม้ตีนเป็ดในระยะปลูกต่างๆ กัน จังหวัดตราด. หลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ประไพรัตน์ สีพลไกร. (2555). สารอินโดลอัลคาลอยด์ และฤทธิ์ทางชีวภาพของต้นพญาสัตบรรณ. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 14(1), 54-64.
ผาณตา เอี้ยวซิโป, แวววลี โชคแสวงการ, ชฎาพร พรมแดน, และพิมพ์หทัย นิลเกษม. (2017). ฤทธิ์ต้านแบคทีเรียและต้านอนุมูลอิสระจากสารสกัดใบตีนเป็ดน้ำและใบตีนเป็ดทราย. วารสารวิทยาศาสตร์บูรพา ปีที่ 22 (ฉบับพิเศษ) การประชุมวิชาการระดับชาติ “วิทยาศาสตร์วิจัย ครั้งที่ 9, 129-140.
ศิริพร หมาดหล้า, และพจนพร ไกรดิษฐ์. (2560). สารอัลคาลอยด์จากพืช และกลไกการออกฤทธิ์ระดับโมเลกุลในการต้านมะเร็ง. Songklanagarind Medical Journal, 35(1), 83-94.
อุฑารัตน์ ภู่ไพบูลย์. (2542). ไม้ตีนเป็ด ใช้ทำดินสอดำ. กรุงเทพฯ : กรมป่าไม้.
Arulmozhi, S., Mazumder, P.M., Lohidasan, S., & Thakurdesai, P. (2010). Antidiabetic and antihyperlipidermic activity of leaves of Alstonia scholaris Linn. R.Br. European Journal of Integrative Medicine, 2, 23-32.
Arulmozhi, S., Mazumder, P.M., Sathiyanarayanan, L., & Ashok, R. (2011). Anti-arthritic and antioxidant activity of leaves of Alstonia scholaris Linn. R.Br. European Journal of Integrative Medicine, 3, 83-90.
Bagul, U.S., & Sivakumar, S. M. (2016). Antibiotic susceptibility testing: a review on current practices. International Journal of Pharmaceutics, 6(3), 11-17.
Balouiri, M., Sadiki, M., & Ibnsouda, K.S. (2016). Methods for in vitro evaluating antimicrobial activity: a review. Journal of Pharmaceutical Analysis, 2, 71-79.
Critchfield, J.W., Butera, S.T., & Folks, T.M. (1996). Inhibition of HIV activation in latently infected
cellsby flavonoid compounds. AIDS Research and Human Retroviruses, 12(1), 39-46.
Deepak, G., & Ashish K.G. (2013). Study on Phytochemical Composition, Antibacterial and Antioxidant Properties of Different Parts of Alstonia scholaris Linn. Advanced Pharmaceutical Bulletin, 3(2), 379-384.
Feng, L., Yuan, Y., Liu, X., Gu, J., Zhang, H., & Wang, Y. (2013). A Combination of Alkaloids and Triterpenes of Alstonia scholaris (Linn.) R. Br. Leaves Enhances Immunomodulatory Activity in C57BL/6 Mice and Induces Apoptosis in the A549 Cell Line. Molecules, 18(11), 13920-13939
Hui, T., Sun, Y., Zhu, L., Guo, W., & Rao, G. (2009). Flavonoids in Leaves of Alstonia scholaris. Zhongguo Zhong Yao Za Zhi, 34 (9), 1111-1113.
Jorgensen, J.H., & Ferraro, M. J. (2009). Antimicrobial susceptibility testing: a review of general principles and contemporary practices. Clinical Infectious Diseases, 49, 1749-1755.
Lima, M.C., Paiva de Sousa, C., Fernandez-Prada, C., Harel, J., Dubreuil, J.D., & de Souza E.L. (2019). A review of the current evidence of fruit phenolic compounds as potential antimicrobials against pathogenic bacteria. Microbial Pathogenesis, 130, 259-270.
Phansawan B. (2013). Free radicals, Antioxidants and antioxidant activity determination. Journal of Science & Technology, 21(3), 275–286.
Prommuak, C., D-Eknamkul, W., & Shotipruk, A. (2008). Extraction of flavonoids and carotenoids from Thai silk waste and antioxidant activity of extract. Separation and Purification Technology, 62, 444-448.
Saeed, N., Khan, M.R., & Shabbir, M. (2012). Antioxidant activity, total phenolic and total flavonoid contents of whole plant extracts Torilis leptophyllaL. BMC Complementary and Alternative Medicine, 12(221), 1-12.
Singleton, V.L., Orthofer, R., & Lamuela-Raventos, R.M. (1999). Analysis of total phenols and other oxidation substrates and antioxidants by means of Folin-Ciocalteu reagent. Methods in Enzymology, 299, 152-178.
Winnie, C.M., Isabel, N.W., & Josphat, C.M. (2019). Antibacterial saponins from the leaves of Polyscias fulva (Araliaceae). African Journal of Biotechnology, 18(19), 390-398.
