การพัฒนาระบบสารสนเทศเพื่อการจัดการข้อมูลผู้ที่มีความบกพร่องทางการเรียนรู้
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อพัฒนาระบบสารสนเทศเพื่อการจัดการข้อมูลผู้ที่มีความบกพร่องทางการเรียนรู้ 2. เพื่อหาประสิทธิภาพของระบบสารสนเทศเพื่อการจัดการข้อมูลผู้ที่มีความบกพร่องทางการเรียนรู้ และ 3. เพื่อประเมินความพึงพอใจของผู้ใช้ระบบสารสนเทศเพื่อการจัดการข้อมูลผู้ที่มีความบกพร่องทางการเรียนรู้ ประชากรที่ศึกษา ได้แก่ บุคลากรที่เป็นผู้เกี่ยวข้องกับผู้ที่มีความบกพร่องทางการเรียนรู้ที่อยู่ในความรับผิดชอบของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลพบุรี เขต1 จำนวน 144 โรงเรียน และคัดเลือกเป็นกลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ บุคลากรที่เป็นผู้เกี่ยวข้องกับผู้ที่มีความบกพร่องทางการเรียนรู้ในโรงเรียนกลุ่มแกนนำ ได้มาด้วยวิธีการคัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจง โดยสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลพบุรี เขต1 จำนวน 7 โรงเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษา ได้แก่ 1. ระบบสารสนเทศเพื่อการจัดการข้อมูลผู้ที่มีความบกพร่องทางการเรียนรู้ 2. แบบประเมินประสิทธิภาพระบบสารสนเทศเพื่อการจัดการข้อมูลผู้ที่มีความบกพร่องทางการเรียนรู้ 3. แบบประเมินเพื่อเปรียบเทียบประสิทธิภาพการทำงานของระบบงานการจัดการข้อมูลผู้ที่มีความบกพร่องทางการเรียนรู้ (ระบบเดิม) กับระบบสารสนเทศเพื่อการจัดการข้อมูลผู้ที่มีความบกพร่องทางการเรียนรู้ (ระบบใหม่) และ 4. แบบประเมินความพึงพอใจที่มีต่อระบบสารสนเทศเพื่อการจัดการข้อมูลผู้ที่มีความบกพร่องทางการเรียนรู้ โดยสถิติที่ใช้ คือ ค่าเฉลี่ย () และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.)
ผลการศึกษา พบว่า 1. สามารถพัฒนาระบบสารสนเทศเพื่อการจัดการข้อมูลผู้ที่มีความบกพร่องทางการเรียนรู้ จำนวน 1 ระบบ 2. ประสิทธิภาพของระบบสารสนเทศมีประสิทธิภาพในภาพรวมทั้งหมดในระดับมากที่สุด (=4.89, S.D.=.095) ซึ่งเป็นที่ยอมรับของผู้เชี่ยวชาญ และ 3. กลุ่มตัวอย่างมีความพึงพอใจต่อการใช้งานระบบสารสนเทศในภาพรวมทั้งหมดอยู่ในระดับมากที่สุด (
= 4.91, S.D.=.118) และระบบสารสนเทศมีประสิทธิภาพเป็นที่ยอมรับของกลุ่มตัวอย่างเมื่อเปรียบเทียบกับระบบเดิมในระดับมากที่สุด (
=4.91, S.D.=.161) ซึ่งสามารถนำไปใช้ทำงานในหน่วยงานได้เป็นอย่างดี
Downloads
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution 4.0 International License.
##default.contextSettings.thaijo.licenseTerms##เอกสารอ้างอิง
ประกาศกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2552). ประเภทและหลักเกณฑ์ความพิการ. ราชกิจจานุเบกษา, เล่ม 126, ตอนพิเศษ 77 ง. สืบค้นจาก https://law.m-society.go.th/storage/uploads/laws/th/law_th_1737427800.pdf
ณัฐดนัย เครือวัลย์, และชยากานต์ เรืองสุวรรณ. (2568). แนวทางการพัฒนาการบริหารงานโดยใช้เทคโนโลยี สารสนเทศในโรงเรียนเฉพาะความพิการด้านความบกพร่องทางสติปัญญา สังกัดสำนักบริหารงาน การศึกษาพิเศษ. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 19(1), 309-320.
จารี ทองคา, ธีรยุทธ คูณสุข, สุวรรณ บัวพันธ์, และธวัชชัย ชมศิริ. (2561). การพัฒนาระบบประเมินพัฒนาการนักเรียนพิเศษ. วารสารวิชาการการจัดการเทคโนโลยีสารสนเทศและนวัตกรรม, 5(2), 104-113.
บุญชม ศรีสะอาด. 2546). การวิจัยสำหรับครู. กรุงเทพฯ: สุวิริยาสาส์น.
พิทักษ์ สุรินทร์วัฒนกุล, ชวนชัย เชื้อสาธุชน, นงนุช เพชรบุญวัฒน์, วีรยา ตุมกา, และไอรดา จำปาสา. (2560). การพัฒนาระบบสารสนเทศงานบริการสนับสนุนนักเรียนพิการภายในโรงเรียนโดยใช้แนวคิดเรซสปอนต์ซีฟเว็บดีไซน์. วารสารวิทยาศาสตร์คชสาส์น, 39(1), 38–51.
ล้วน สายยศ, และอังคณา สายยศ. (2539). เทคนิคการวัดผลการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: สุวิริยาสาส์น.
ศูนย์การศึกษาพิเศษ ประจำจังหวัดกาฬสินธุ์. (2567). ระบบเทคโนโลยีสารสนเทศ CAPER: ปักหมุด ค้นหา จัดการศึกษาสำหรับเด็กที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษ. สืบค้นจาก https://caper.sks.go.th
เอกราช ตามี่. (2565). ระบบคลังข้อมูลบนระบบคัดกรองเด็กที่มีความบกพร่องทางการเรียนรู้. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต คณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร สาขาวิชาการจัดการเทคโนโลยีสารสนเทศสมัยใหม่, มหาวิทยาลัยพะเยา.