แนวทางพัฒนาสมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล กลุ่มเครือข่ายโรงเรียนอรุโณทัย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุโขทัย เขต 1
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) เพื่อศึกษาความต้องการจำเป็นในการพัฒนาสมรรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัลกลุ่มเครือข่ายโรงเรียนอรุโณทัย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุโขทัย เขต 1 (2) เพื่อเปรียบเทียบสมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล กลุ่มเครือข่ายโรงเรียนอรุโณทัย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุโขทัย เขต 1 จำแนกตามประสบการณ์การทำงาน (3) เพื่อหาแนวทางพัฒนาสมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล กลุ่มเครือข่ายโรงเรียนอรุโณทัย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุโขทัย เขต 1 กลุ่มตัวอย่างที่ศึกษา ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและครู จำนวน 105 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม และแบบสัมภาษณ์ สถิติที่ใช้ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ความถี่ ร้อยละ แจกแจงความถี่ F-test การวิเคราะห์ค่าดัชนีจัดเรียงลำดับความต้องการจำเป็น การวิเคราะห์เนื้อหาและจัดลำดับ ผลการวิจัยพบว่า (1) ความต้องการจำเป็นในการพัฒนาสมรรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล ด้านที่มีความต้องการจำเป็นสูงสุด คือ ด้านการคิดเชิงระบบและคิดสร้างสรรค์ (=0.572) (2) การเปรียบเทียบสมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล จำแนกตามประสบการณ์การทำงาน พบว่า โดยภาพรวมไม่มีความแตกต่างกัน (3) แนวทางพัฒนาสมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล พบว่า ผู้บริหารควรพัฒนาการคิดเชิงระบบและสร้างสรรค์ จัดสรรทรัพยากรอย่างเหมาะสม ใช้และติดตามเทคโนโลยีดิจิทัล พร้อมส่งเสริมทักษะครูและบุคลากร เปิดโอกาสสร้างเครือข่ายภายนอก สนับสนุนนวัตกรรมการสอน กำหนดวิสัยทัศน์ที่สอดคล้องกับบริบท และส่งเสริมการทำงานเป็นทีมอย่างเท่าเทียม
Downloads
Article Details
เอกสารอ้างอิง
คมสันต์ กองม่วง และภูมิพิพัฒน์ รักพรมงคล. (2567). แนวทางพัฒนาสมรรถนะครูในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากำแพงเพชรเขต 1 ในเขตอำเภอเมืองกำแพงเพชร. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย, 7(2), 123-135.
จักรกฤษณ์ พะโยม. (2565). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะในการบริหารงานที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพของโรงเรียน ของผู้บริหารในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากำแพงเพชร เขต 1. การศึกษาค้นคว้าอิสระปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร.
ชนกานต์ เกตุย้อย และวัชระ จตุพร. (2568). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล ของสถานศึกษาที่ตั้งในพื้นที่ลักษณะพิเศษสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 2. วารสารเสฏฐวิทย์ปริทัศน์, 5(2), 799-812.
ธนัท อัศวมงคล และโสภา อำนวยรัตน์. (2564). สมรรถนะของผู้บริหารในการบริหารสถานศึกษายุคดิจิทัล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 2. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี. 8(2), 72-87.
ประหยัด พิมพา. (2561). การศึกษาไทยในปัจจุบัน. วารสารมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 7(1), 242-249.
ไพบูลย์ วงค์เมืองคำ และภูมิพิพัฒน์ รักพรมงคล. (2563). แนวทางพัฒนาการส่งเสริมการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเพื่อพัฒนาการเรียนรู้ของสถานศึกษาในกลุ่มคลองน้ำไหล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากำแพงเพชรเขต 2. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง, 9(2), 52-63.
สุภาวดี ศรีมูลผา และภูมิพิพัฒน์ รักพรมงคล. (2567). แนวทางพัฒนาภาวะผู้นำยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา ในเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุพรรณบุรี เขต 3. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย. 6(1), 170-189.
สมใจ อุนสำราญ. (2562). การวิเคราะห์ความสัมพันธระหว่างภาวะผู้นําการเรียนรูร่วมกันเป็นทีม และความคิดเชิงระบบกับการพัฒนาองคการแหงการเรียนรูของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาพระนครศรีอยุธยา. วิทยานิพนธครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุโขทัย เขต 1. (2568). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ.2566-2570. https://www.sukhothai1.go.th/web/index.php?module=sub_menu_view&id=386.
เอกชัย มดแสง. (2562). สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอ่างทอง. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต วิทยาลัยเทคโนโลยีสยาม.
Krejcie,R. V. and Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
