The Power of Participation : Resource Mobilization for Basic Education Institutions
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The management of education in the modern era faces numerous challenges, particularly for small schools with limited resources. Educational resource mobilization has thus become crucial for improving the quality of education. It serves as a vital mechanism for enhancing both the quality and sustainability of the education system. Diverse resources, both physical and intellectual, can elevate teaching and learning to better meet the needs of students and society. Effective resource management allows schools to develop in a more positive direction. This article will present knowledge on educational resource mobilization, covering: (1) the meaning and types of educational resources, (2) concepts and theories related to resource mobilization in education, (3) forms and methods of mobilizing educational resources, (4) case studies of successful resource mobilization both domestically and internationally, (5) success factors, and (6) conclusions. Therefore, it is essential for administrators to develop knowledge and skills as a guide for mobilizing educational resources. Educational resource mobilization not only enhances the quality of teaching and learning but also serves as a tool for creating opportunities and sustainability for educational institutions and communities. Collaboration between schools, communities, the government, and the private sector is key to maximizing the benefits of these resources. While schools may face various constraints, creative and efficient resource mobilization can pave new pathways for education, build a better future for youth, and foster a sustainable, high-quality society.
Downloads
Article Details
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2563). นโยบายการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ. https:// www. moe.go.th.
ชัยอนันต์ สมุทวณิช. (2557). ระบบการบริหารจัดการเพื่อการจัดสรรทรัพยากรสำหรับการศึกษาขั้นพื้นฐาน 12 ปี. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ สํานักนายกรัฐมนตรี.
มูลนิธิไทยคม. (2563). โครงการโรงเรียนอุปถัมภ์. https://www.thaicomfoundation.org.
มูลนิธิไทยพีบีเอส. (2563). การสนับสนุนทางการศึกษาจากภาคเอกชน. https://www. thaipbs.or.th.
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.). (2563). การระดมทรัพยากรเพื่อการศึกษา. https://www.thaihealth.or.th.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2563). การบริหารทรัพยากรทางการศึกษา. https://www.obec.go.th.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2563). แนวทางการระดมทรัพยากรเพื่อการศึกษาของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
สำนักงานพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2563). การมีส่วนร่วมของชุมชนในการสนับสนุนการศึกษา. https://www.m-society.go.th.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. พริกหวานกราฟฟิค.
หวน พินธพันธ์. (2554). การบริหารทรัพยากรทางการศึกษา. http://ir.swu.ac.th/jspui/handle/123456789/19429.
องค์การยูนิเซฟประเทศไทย. (2563). การสนับสนุนทางการศึกษาจากองค์การพัฒนาเอกชน. https://www.unicef.org/thailand.
Asian Development Bank. (2020). Innovative Strategies for Accelerated Human Resource Development in South Asia: Public-Private Partnerships for Education and Training. ADB, Manila.
Astin, A. W. (1984). Student involvement: A developmental theory for higher education. Journal of College Student Personnel, 25(4), 297-308.
Cohen, J. M., & Uphoff, N. T. (1980). Participation's place in rural development: Seeking clarity through specificity. World Development, 8(3), 213-235.
Department of Education, Republic of the Philippines. (2021). Adopt-A-School Program. https://www.deped.gov.ph/adopt-a-school-program
European Commission. (2018). Education and Training Monitor 2018. Publications Office of the European Union, Luxembourg.
Fredricks, J. A., Blumenfeld, P. C., & Paris, A. H. (2004). School engagement: Potential of the concept, state of the evidence. Review of Educational Research, 74(1), 59-109.
Hanushek, E. A., & Woessmann, L. (2015). The Knowledge Capital of Nations: Education and the Economics of Growth. MIT Press.
Lawler, E. E. (1986). High-involvement management: Participative strategies for improving organizational performance. Jossey-Bass.
OECD. (2021). Education at a Glance 2021: OECD Indicators. OECD Publishing, Paris.
Patrinos, H. A., Barrera-Osorio, F., & Guáqueta, J. (2009). The Role and Impact of Public-Private Partnerships in Education. World Bank Publications.
Putnam, R. D. (1993). Making democracy work: Civic traditions in modern Italy. Princeton University Press.
Rappaport, J. (1987). Terms of empowerment/exemplars of prevention: Toward a theory for community psychology. American Journal of Community Psychology, 15(2), 121-148.
Teach for America. (2021). About Us. https://www.teachforamerica.org
Tilak, J. B. (2008). Financing of education in India. NUEPA.
UNESCO. (2020). Global Education Monitoring Report 2020: Inclusion and education: All means all. UNESCO Publishing, Paris.
World Bank. (2018). World Development Report 2018: Learning to Realize Education's Promise. World Bank.
