The Development of Professional Learning Community Model to Improve Competency on Active Learning Management of Special Large Primary School Teachers, Bansankhong(Chingraijaroonrat) School
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aims to develop a professional learning community model to improve competency on active learning management of special large primary school teachers, Bansankhong(Chiangraijaroonrat) School. A mixed-methods research approach was employed, consisting of the following steps: 1) Studying the guidelines for creating a professional learning community process through document synthesis and expert panel discussion with 7 specialists, selected through purposive sampling. Seminar discussion records and document synthesis were utilized, and the data were analyzed using content analysis. 2) Examining the current situation, the desired situation, and the necessary needs by collecting data from teachers and educational personnel at Bansankhong(Chiangraijaroonrat) School. The sample group consisted of 140 participants, selected through simple random sampling from a population of 220 individuals. A questionnaire created using specialized software was utilized for data collection, and the data were analyzed using mean, standard deviation, and the priority index of necessary needs. 3) Developing and evaluating a model for establishing a professional learning community process by utilizing data from Steps 1 and 2 to create the model. The model was then presented to 7 experts, selected through purposive sampling, for assessment of its validity and feasibility. The evaluation was conducted using an assessment form, and the data were analyzed using mean, standard deviation, and content analysis. The research findings revealed that The actual condition is at a high level, while the ideal condition is at the highest level and the PLC model to enhance the instructional management competency of out-of-field teachers in small schools under the Chiang Rai Primary Educational Service Area Office 1 consisted of 1) principles of the model, 2) objectives of the model, 3) process of the model, 4) evaluation for the model, and 5) success factors for model implementation. The model is considered correct and feasible at a highest level.
Downloads
Article Details
References
ณัฐธิดา ภู่จีบ. (2559). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะการสอนสำหรับครูทัศนศิลป์ในโรงเรียนระดับมัธยมศึกษา. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาศิลปศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทวีป วงศ์ชาลีกุล. (2566). การพัฒนารูปแบบชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ (PLC) เพื่อเสริมสร้างสมรรถนะ การจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพะเยา. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 7(4), 370-388.
ธีระ รุญเจริญ. (2545). สภาพและปัญหาการบริหารและการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐานของสถานศึกษาในประเทศไทย. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ.
นนทลี พรธาดาวิทย์. (2559). การจัดการเรียนรู้แบบ Active Learning. ทริปเพิ้ลเอ็ดดูเคชั่น.
บุญชอบ จันทาพูน และคณะ. (2561). กลยุทธ์การเสริมสร้างชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพสำหรับครูโรงเรียนเทศบาล 1 ต้นยางจังหวัดเชียงราย. วารสารวิจัยและพัฒนาวไลยอลงกรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์, 13(2), 17-27.
มานิตย์ นาคเมือง. (2552). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะประจำสายงานของครูผู้สอนในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
สะไบทิพ อุปละ, พูนชัย ยาวิราช และสุวดี อุปปินใจ. (2565). แนวทางการเพิ่มประสิทธิภาพการบริหารจัดการชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพของโรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 15 (เวียงเก่าแสนภูวิทยา ประสาท) สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 3. วารสารครุศาสตร์วิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 7(1), 97-122.
สมาน อัศวภูมิ. (2537). การพัฒนารูปแบบการบริหารการประถมศึกษาระดับจังหวัด. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). คู่มือประกอบการอบรมการขับเคลื่อนกระบวนการ PLC “ชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ” สู่สถานศึกษา. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ.
สุภาภรณ์ กิตติรัชดานนท์. (2553). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะของครูสู่ความเป็นครูมืออาชีพในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงใหม่เขต 2. สำนักงานคณะกรรมการการส่งเสริม สวัสดิการและสวัสดิภาพครูและบุคลากรทางการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ.
สุวดี อุปปินใจ, ธิดารัตน์ สุขประภาภรณ์ และสุภาพร เตวิยะ. (2563). รูปแบบและกลไกการพัฒนาสมรรถนะครูตำรวจตระเวนชายแดน สังกัดกองกำกับการตำรวจตระเวนชายแดนที่ 32 เขตพื้นที่จังหวัดเชียงรายและจังหวัดพะเยาในลักษณะเครือข่ายเชิงพื้นที่. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 7(2), 447-463.
สุวดี อุปปินใจ. (2566). การนิเทศและการพัฒนานวัตกรรมการนิเทศการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 2). โรงพิมพ์ชอบพิมพ์จำกัด.
Gilgun, Jane F. (2012). Theory and Model Building in Social Work: Course Materials. University of Minnesota.
Joyce, B. R., and Weil, M. (1996). Models of teaching. Allyn and Bacon.
Meason, Albert and Khedourri. (1985). Management. Harper and Row Wells, C. and L. Feun. (2007). Implementation of Learning Community Principles: A Study of Six High Schools. National Association of Secondary School Principals Nassp Bulletin, 91(2), 141-151
