THE NECESSITY OF DEVELOPING CLASSROOM-BASED INTERNAL SUPERVISION TO DEVELOP LEARNER QUALITY IN THE DIGITAL AGE OF THE EXPANDED EDUCATIONAL OPPORTUNITY SCHOOLS UNDER THE OFFICE OF THE PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA IN THE NORTHEAST -
Main Article Content
Abstract
The objective of this research was to study the current conditions, desired conditions, and the needs for developing an internal supervision model using classroom-based approaches to enhance student quality in the digital era among opportunity expansion schools under the jurisdiction of the Office of Primary Educational Service Area in the Northeastern region of Thailand. The sample consisted of 442 school administrators and teachers, selected through stratified random sampling. The research instrument was a five-point Likert scale questionnaire. The content validity of the instrument ranged from 0.80 to 1.00. The discrimination power for the desired condition ranged from .448 to .938, with a reliability coefficient of 0.994. For the current condition, the discrimination power ranged from .359 to .941, with a reliability coefficient of 0.991. The statistics used for data analysis included mean, standard deviation, and Modified Priority Needs Index (PNI modified). The research findings revealed that the overall priority needs index for developing an internal supervision model using classroom-based approaches to enhance student quality in the digital era was 0.31. The areas of need were ranked from highest to lowest as follows; 1) Supervision planning 2) Development of supervision media, tools, and 3) classroom data collection.
Downloads
Article Details
References
กัมพล ขันทะวงษ์. (2565). การพัฒนารูปแบบการนิเทศภายในด้วยเทคนิคการนิเทศแบบชี้แนะสะท้อนคิดของโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
กำชัย ยุกติชาติ. (2564). การดำเนินการนิเทศภายในโดยใช้ห้องเรียนเป็นฐานของโรงเรียนอนุบาลวัดลูกแกประชาชนูทิศ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาญจนบุรี. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศิลปกร.
ฐิติรัตน์ วงษ์ลือเกียรติ. (2565). รูปแบบการบริหารโรงเรียนขนาดเล็กในเขตพื้นที่ชนบท: แนวทางพัฒนาในบริบทพื้นที่. วารสารการบริหารและพัฒนาการศึกษา, 17(2), 77–90.
นิศารัตน์ ชื่นใจ, และ กาญจน์ เรืองมนตรี. (2564). บทบาทของผู้บริหารสถานศึกษาในการส่งเสริมการใช้ เทคโนโลยีของครูในศตวรรษที่ 21. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ, 15(1), 85–98.
บุญชม ศรีสะอาด. (2549). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 7). สุวีริยาสาส์น.
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 9 แก้ไขเพิ่มเติม). สุวีริยาสาส์น.
พเยาว์ ยินดีสุข, และ พิมพ์พันธ์ เดชะคุปต์. (2563). การพัฒนาทักษะด้านดิจิทัลของครูในศตวรรษที่ 21. วารสารครุศาสตร์อุตสาหกรรม, 21(3), 45-58.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2562). หลักคิด: การจัดการหลักสูตรและการสอน (พิมพ์ครั้งที่ 5). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พงษ์พัชรินทร์ พุธวัฒนะ. (2564). รูปแบบการจัดการเรียนรู้ในยุคดิจิทัล. วารสารนวัตกรรมการเรียนรู้และเทคโนโลยี, 1(2), 1–12.
ศิริพร สุขอารมย์. (2565). การพัฒนาการจัดการเรียนรู้โดยใช้พื้นที่เป็นฐานในโรงเรียนชนบท. วารสารการศึกษาและพัฒนาสังคม, 18(1), 99–115.
ศศิพิมพ์ ชุมทอง. (2567). การพัฒนารูปแบบการนิเทศภายในเพื่อส่งเสริมประสิทธิภาพการจัดการเรียนรู้ของครูในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 1. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2563). รายงานการศึกษาความเหลื่อมล้ำด้านเทคโนโลยีเพื่อการศึกษาในโรงเรียนพื้นที่ห่างไกล. สกศ.
สุปรีดา โกษาแสง. (2565). แนวทางการบริหารสถานศึกษาที่ส่งเสริมการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร, 15(2), 122-137.
สุรีย์พร กาญจนารักษ์. (2565). การบริหารสถานศึกษาเพื่อส่งเสริมคุณภาพการจัดการเรียนรู้ของครูในยุคดิจิทัล. วารสารวิจัยทางการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา, 24(2), 55–70.
อนุพงษ์ ตาบสกุล. (2565). แนวทางการนิเทศภายในโดยใช้ห้องเรียนเป็นฐานเพื่อพัฒนาคุณภาพของผู้เรียนโรงเรียนบ้านคาวิทยา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาราชบุรี. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศิลปากร.
Acheson, K. A., & Gall, M. D. (2003). Clinical supervision and teacher development: Preservice and inservice applications (5th ed.). Allyn & Bacon.
Avidov-Ungar, O., & Forkosh-Baruch, A. (2021). Leadership for promoting digital learning: Lessons from a COVID-19 induced crisis. Educational Management Administration & Leadership, 49(4), 554–567.
Beetham, H., & Sharpe, R. (Eds.). (2013). Rethinking pedagogy for a digital age: Designing for 21st century learning (2nd ed.). Routledge.
Fullan, M., & Kirtman, L. (2019). Coherence for educators: A toolkit for school and district leaders. Corwin Press.
Hallinger, P., & Bryant, D. A. (2020). Mapping the terrain of educational leadership and management in East Asia: A systematic review of research, 1995- 2018. Educational Management Administration & Leadership, 48(2), 219–239.
Selwyn, N. (2022). Should robots replace teachers? AI and the future of education. Polity Press.
UNESCO. (2018). Global education monitoring report 2018: Gender review: Meeting our commitments to gender equality in education. UNESCO Publishing.
Walid, M., Hartanto, W., & Rahmawati, N. (2024). The effect of effective supervision on improving the quality of education in the era of disruption. International Journal of Multidisciplinary Innovation, 2(1), 35–44.