การส่งเสริมสุขภาวะองค์รวมของผู้สูงอายุแบบบูรณาการ ในจังหวัดบุรีรัมย์

Promotion of the Integrated Holistic Health of Elderly People in Buriram Province.

  • พระธรรมนูญ เพชรเลิศ คณะรัฐศาสตร์และรฐัประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภฏัมหาสารคาม
  • ภักดี โพธิ์สิงห์ คณะรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
  • ยุภาพร ยุภาศ คณะรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
Keywords: Promotion of Holistic Health, Elderly People, Integration, Promotion of Holistic Health

Abstract

The objective of this research was to study the integrated holistic health of elderly people in Buriram province. This mixed methods research was divided into two phases. The first phase was quantitative research which study the level of the integrated holistic health of elderly people and factors that affect the promotion of the integrated holistic health of elderly people.The second phase was qualitative research which establish and confirm a model for promoting the integrated holistic health of elderly people in Buriram province by experts. The samples were 399 elderly people (aged 60 years old and over) in Buriram province and 31 experts The instruments used in the research were questionnaire, the seminar record form based on experts and the evaluation form to confirm the model. The statistics used for data analysis were percentage, mean, standard deviation and multiple regression analysis.

        The results of this research found that 1) The overall level of integrated holistic health of elderly people in Buriram province was at high level. There were six factors affect the promotion of integrated holistic health of elderly people included suitable residential environmental factor, proactive public health service factor, health awareness factor, elderly people health behavior factor, public sector’s promotion factor, and community support factor. 2) The results of development of the appropriate model for promoting the integrated holistic health of elderly people in Buriram province were suitable residential environmental promotion, proactive public health service promotion, health awareness promotion, elderly people health behavior promotion, supporing public sector’s promotion, promoting community support, elderly people’s club promotion and family's support promotion. The results of evaluation and confirmation of the model for promoting the integrated holistic health of the elderly in Buriram province by experts was suitable at the highest level.

Downloads

Download data is not yet available.

Author Biography

พระธรรมนูญ เพชรเลิศ, คณะรัฐศาสตร์และรฐัประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภฏัมหาสารคาม

Faculty of Political Science and Public Administration, Rajabhat Maha Sarakham University *Corresponding author e-mail: phrathammanoon.petlert@gmail.com (Received: December 27, 2018; Revised: February 20, 2019; Accepted: March 12, 2019)

References

กรมการแพทย์ สถาบันเวชศาสตร์ผู้สูงอายุ. (2554). คู่มือแนวทางการจัดตั้งและดำเนินการคลินิกผู้สูงอายุ. กรุงเทพฯ: ชุมชนสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
เกศสิรี ปั้นธุระ. (2552). รายงานการวิจัยเรื่อง วิถีชีวิตที่มีผลต่อการเสริมสร้างสุขภาวะของประชาชน เขตดินแดง กรุงเทพมหานคร. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
ทรงศักดิ์ ภูสีอ่อน. (2558). การประยุกต์ใช้ SPSS วิเคราะห์ข้อมูลงานวิจัย. (พิมพ์ครั้งที่ 7). มหาสารคาม: ตักสิลาการพิมพ์.
ทวีชัย เชสูงเนิน. (2554). ความอยู่ดีมีสุขและปัจจัยที่เกี่ยวข้องของผู้สูงอายุที่เป็นสมาชิกสมาคมข้าราชการบำเหน็จ บำนาญ และผู้สูงอายุ จังหวัดขอนแก่น. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ:
โรงพิมพ์สุวีริยสาส์น.
บุญทิพย์ สิริธรังศรี, ทรงศรี สรณสถาภร, มาลี สุรเชษฐ และศรีนวล สถิตวิทยานันท์. (2555). กลยุทธ์สู่ความสำเร็จในการอยู่ตามลำพังของผู้สูงอายุ. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ปราโมทย์ ประสาทกุล. (2559). สถานการณ์ผู้สูงอายุไทย 2558. กรุงเทพฯ: บริษัทอมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.
ศูนย์สมเด็จพระสังฆราชญาณสังวรเพื่อผู้สูงอายุ. (2550). รายงานการวิจัยเรื่อง สถานการณ์การบริการทางการแพทย์ในผู้สูงอายุที่มีโรคเรื้อรัง. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2552).
แนวทางการขับเคลื่อนยุทธศาสตร์การพัฒนาผู้สูงอายุ
อย่างบูรณาการ. กรุงเทพฯ: สำนักนายกรัฐมนตรี.
สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดบุรีรัมย์. (2560). โครงการพัฒนาระบบการดูแลระยะยาว สำหรับผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิงในชุมชน อำเภอกระสัง จังหวัดบุรีรัมย์ ปี 2559. บุรีรัมย์: สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดบุรีรัมย์.
สำราญ มีแจ้ง. (2557). สถิติขั้นสูงสำหรับการวิจัย: ทฤษฎีและปฏิบัติ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุจินต์ ปรีชาสามารถ. (2555). สุขภาพจิต. กรุงเทพ ฯ: มหาวิทยาลัย
ศรีนครินทรวิโรฒ.
สุพัตรา ศรีวณิชชากร, ทัศนีย์ ญานะ และสายศิริ ด่านวัฒนะ. (2552).
การดูแลผู้สูงวัยในชุมชน: ระบบหลักการ และแนวทางปฏิบัติ. นนทบุรี: สถาบันวิจัยและพัฒนาระบบสุขภาพชุมชน.
อรวรรณ์ คูหา และนันทศักดิ์ ธรรมานวัตร์. (2552). โครงการวิจัยเรื่อง การศึกษาระบบดูแลสุขภาพผู้สูงอายุที่มีความเปราะบางด้านสุขภาพในชุมชน. นนทบุรี: สถาบันเวชศาสตร์ผู้สูงอายุ กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข.
Cronbach, L. J. (1970). Essentials of Psychological Testing. New York: Harper and Row Publication.
Eisner, E. (1976). Education Connoisseurship and Criticism: Their Form and Functions in Educational Evaluation. Journal of Aesthetic Education. 24(1), 192-193.
Likert, R. (1967). The Method of Constructing and Attitude Scale, In Reading in Fishbeic, M. (Ed.). Attitude Theory and Measurement. New York: Wiley & Son.
Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis.
(3rd ed.). New York: Harper and Row Publication.
Published
2019-06-30
Section
Research Article