Type of the Language in Two Age Groups' Tai Lue Names in Phu Sang District, Prayao Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purpose of this article is to explore the naming process in Tai Lue. Data were collected from 1,200 participants residing in Phu Sang District, Phayao Province. They can be divided into two different age groups: 600 participants over 50 years old and the other 600 between 1-40 years old. The results show that the name of the former group consists of 1-4 syllables, with 2 syllables as the most popular while the latter consists of 1-5 syllables, with 3 syllables as the most popular. As for type of the language in Tai Lue names, the names of the former group are Tai, Pali-Sansk rit and Tai plus Pali-Sansk rit , respectively, while for the latter, the most popular are Pali-Sanskrit, Tai, and Tai plus Pa/i-Snaskrit, respectively.
Article Details
References
คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. (๒๕๒๕). พจนานุกรมภาษาไทยเปรียบเทียบกรุงเทพ เชียงใหม่ ไทยลื้อ ไทยดำ. ม.ป.ท.
จริญญา ธรรมโชโต. (๒๕๔๐). การศึกษาภาษาที่ใช้ในการตั้งชื่อเล่นของคนไทยในเขตอำเภอเมือง จังหวัดตรัง. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, คณะศิลปศาสตร์, สาขาวิชาภาษาศาสตร์.
จรูญศรี มูลสวัสดิ์. (๒๕๓๕). การใช้ภาษาในการตั้งชื่อของชาวล้านนาในจังหวัดเชียงราย. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหิดล, สาขาวิชาภาษาศาสตร์.
จารุวรรณ พรมวัง. (๒๕๓๖). การเปลี่ยนแปลงทางวัฒนธรรมบางประการของชาวไทลื้อ. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, สาขาวิชามานุษยวิทยา.
เจริญ มาลาโรจน์, ศักดิ์นรินทร์ ชาวงิ้ว และยุทธการ ขันชัย. (๒๕๕๑). พจนานุกรมคำเมือง. กรุงเทพฯ: ริช.
ชมพูนุท โพธิ์ทองคำ. (๒๕๔๑). การตั้งชื่อของชาวกะเหรี่ยงโป ตำบลสวนผึ้ง อำเภอสวนผึ้ง จังหวัดราชบุรี. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหิดล, สาขาวิชาภาษาศาสตร์.
ชวินทร์ สระคำ และจำลอง สารพัดนึก. (๒๕๓๘). พจนานุกรม บาลี-ไทย (พิมพ์ครั้งที่ ๓). กรุงเทพฯ: ประยูรวงศ์พริ้นติ้ง.
ณัฐพงษ์ เบ็ญชา. (๒๕๔๓). ลักษณะของภาษาไทลื้อที่บ้านทุ่งมอก ตำบลบ้านมาง อำเภอเชียงม่วน จังหวัดพะเยา. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร, สาขาวิชาจารึกภาษาไทย.
นันทนา รณเกียรติ. (๒๕๓๑). ลักษณะการตั้งชื่อเล่นในภาษาไทย. ภาษาและภาษาศาสตร์, (๖), ๕๐-๖๒.
ประชัน รักพงษ์. (๒๕๓๕). การศึกษาหมู่บ้านไทลื้อในจังหวัดลำปาง. ลำปาง: กิจเสรีการพิมพ์.
ประชัน รักพงษ์. (๒๕๔๒). "ลื้อ." สารานุกรมวัฒนธรรมไทย ภาคเหนือง. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสารานุกรมวัฒนธรรมไทย ธนาคารไทยพาณิชย์, น. ๖๐๑๙-๖๐๓๐.
ประยูร ทรงศิลป์. (๒๕๒๖). การเปลี่ยนแปลงของภาษา: คำยืมในภาษาไทย. วิทยาลัยครูธนบุรี คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ภาควิชาภาษาไทย.
แปลก ศิลปกรรมพิเศษ. (๒๕๒๙). พจนานุกรมคำพ้องไทย-มลายู. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภา ลาดพร้าว.
พนมพร นิรัญทวี. (๒๕๔๕). คำยืมในภาษาไทย (ท.๓๒๑). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ คณะศิลปศาสตร์ ภาควิชาภาษาไทย.
มณี พยอมยงค์. (๒๕๒๓). พจนานุกรมลานนาไทย. ม.ป.ท.
มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. (๒๕๒๕). พจนานุกรมภาษาไทยเปรียบเทียบกรุงเทพฯ เชียงใหม่ ไทยลื้อ ไทยดำ. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, คณะมนุษยศาสตร์.
รพีพร รักมนุษย์. (๒๕๓๘). การใช้ภาษาของชาวไทลื้อในหมู่บ้านเชียงบาน ตำบลเชียงบาน อำเภอเชียงคำ จังหวัดพะเยา: การศึกษาทางมนุษยคดีด้านการพูด. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร.
ราชบัณฑิตยสถาน. (๒๕๔๖). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.๒๕๔๒. กรุงเทพฯ: นานมีบุ๊คพับลิเคชั่นส์.
เรืองเดช ปันเขื่อนขัติย์. (๒๕๓๑). ภาษาถิ่นตระกูลไทย (พิมพ์ครั้งที่ ๒). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย.
วรางคณา สว่างตระกูล. (๒๕๔๐). การศึกษาภาษาที่ใช้ในการตั้งชื่อจริงของคนไทยในกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, สาขาวิชาภาษาศาสตร์.
วิไลภรณ์ พานอ่อง. (๒๕๔๒). "พะเยา, จังหวัด." สารานุกรมวัฒนธรรมไทย ภาคเหนือ. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสารานุกรมวัฒนธรรมไทย ธนาคารไทยพาณิชย์, น. ๔๖๓๕-๔๖๔๔.
สมใจ แซ่โคว้ และวีระพงศ์ มีสถาน. (๒๕๔๑). สารานุกรมกลุ่มชาติพันธุ์ไทยลื้อ. กรุงเทพฯ: สหธรรมิก.
สุภัคสร วรรณปลูก. (๒๕๕๕). เอกสารบรรยายสภาพทั่วไปของบ้านสบบง. ม.ป.พ.: ม.ป.ท.
สุภาพรรณ ณ บางช้าง. (๒๕๒๗). การใช้ภาษาในการตั้งชื่อของคนไทย. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุวิไล เปรมศรีรัตน์ และคณะ. (๒๕๔๗). แผนที่ภาษาของกลุ่มชาติพันธุ์ต่างๆ ในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
อุดม รุ่งเรืองศรี (ผู้รวบรวม). (๒๕๔๗). พจนานุกรมล้านนา-ไทย ฉบับแม่ฟ้าหลวง เล่ม ๑. เชียงใหม่: โรงพิมพ์มิ่งเมือง.
อุดม รุ่งเรืองศรี (ผู้รวบรวม). (๒๕๔๗). พจนานุกรมล้านนา-ไทย ฉบับแม่ฟ้าหลวง เล่ม ๒. เชียงใหม่: โรงพิมพ์มิ่งเมือง.
กลุ่มงานข้อมูลสารสนเทศและการสื่อสาร. ข้อมูลทั่วไปจังหวัดพะเยา: ประวัติศาสตร์ความเป็นมา. สืบค้นเมื่อวันที่ ๑๐ เมษายน ๒๕๕๔, จาก http://www.phayao.go.th/au/history.php
แผนที่จังหวัดพะเยา. สืบค้นเมื่อวันที่ ๑๔ สิงหาคม ๒๕๕๕, ดัดแปลงจาก http://cssckmutt.in.th/demo_pvgis/PVsystems/images/map/NN33P.jpf
แผนที่จังหวัดพะเยา. สืบค้นเมื่อวันที่ ๑๔ สิงหาคม ๒๕๕๕, ดัดแปลงจาก http://previously.doae.go.th/prompt/2552/090305_02/Disc01/MAIN/PY/Map/fPY_08.jpg
รู้จักพะเยา. สืบค้นเมื่อวันที่ ๑๐ เมษายน ๒๕๕๕, จาก http://www.visitphayao.com/th/info/history
กมล ไชยติขะ. สัมภาษณ์, ๒๐ เมษายน ๒๕๕๕.
แก้ว ปิงสุแสน. สัมภาษณ์, ๑๐ สิงหาคม ๒๕๕๕.
จ้อย วงศ์ใหญ่. สัมภาษณ์, ๒๙ ธันวาคม ๒๕๕๕.
จันทร์เพ็ญ จันกิเสน. สัมภาษณ์, ๒๙ ธันวาคม ๒๕๕๕.
จำตุ่ง จันกิเสน. สัมภาษณ์, ๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕.
เจษฑา รวมสุข. สัมภาษณ์, ๙ สิงหาคม ๒๕๕๕.
นิตยา รวมสุข. สัมภาษณ์, ๒๕ ธันวาคม ๒๕๕๕.
บัวคำ ธนะปาน. สัมภาษณ์, ๖ พฤษภาคม ๒๕๕๕.
บาง ใจคำสุข. สัมภาษณ์, ๒๖ ธันวาคม ๒๕๕๕.
บุญธรรม ยี่สิบแสน. สัมภาษณ์, ๒๗ ธันวาคม ๒๕๕๕.
พร ใจคำสุข. สัมภาษณ์, ๔ พฤษภาคม ๒๕๕๕.
พระครูวิธาน พิพัฒนกิจ, เจ้าอาวาสวัดสบบง. สัมภาษณ์, ๕ พฤษภาคม ๒๕๕๕.
พระสุจันต์ชนะ รวมสุข. สัมภาษณ์, ๕ พฤษภาคม ๒๕๕๕.
มณเฑียร คงคำเปา. สัมภาษณ์, ๒๕ ธันวาคม ๒๕๕๕.
มณี จันกิเลน. สัมภาษณ์, ๒๘ ธันวาคม ๒๕๕๕.
ลาวัลย์ ใจคำสุข. สัมภาษณ์, ๖ พฤษภาคม ๒๕๕๕.
วันเพ็ญ รวมสุข. สัมภาษณ์, ๒๗ ธันวาคม ๒๕๕๕.
ศิริวรรณ นามวงศ์. สัมภาษณ์, ๘ สิงหาคม ๒๕๕๕.
สมชาย วงศ์ใหญ๋. สัมภาษณ์, ๒๗ ธันวาคม ๒๕๕๕.
สมพน พึ่งพวก. สัมภาษณ์, ๔ พฤษภาคม ๒๕๕๕.
สุภัคสร วรรณปลูก. สัมภาษณ์, ๔ พฤษภาคม ๒๕๕๕.
แสงตาล สบบง. สัมภาษณ์, ๒๕ ธันวาคม ๒๕๕๕.
หมั้น จันกิเสน. สัมภาษณ์, ๒๗ ธันวาคม ๒๕๕๕.
อำนวย อำขำ. สัมภาษณ์, ๗ สิงหาคม ๒๕๕๕.
