Thai Idioms Aiming Exclusively at Men: Reflection on Thai Society
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objective of this article is to classify Thai idioms aiming exclusively at men with emphasis on an appropriate usage to age and to study the social reflection from these idioms. The data were collected from Thai idioms in Samnuan Thai (Thai Idiom) by Sa-nga Kanchanakhaphan (2000) and Phasit Khamphangphoey Lae Samnuan Thai (Thai Proverbs, Sayings and Idioms) by Royal Institute of Thailand (2008). The result revealed that the idioms aiming at men could be categorized into three groups: idioms for old men, idioms for young men and idioms for no-specific age. Regarding the Thai social reflection, these idioms could represent Thai tradition and customs, ways of thinking, and behavior concerning Thai men such as the ordination, some satisfactory and unsatisfactory characteristics of Thai men in Thai society.
Article Details
References
ไขสิริ ปราโมช ณ อยุธยา. (2537). การเปลี่ยนแปลงถ้อยคำและความหมายของสำนวนไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ประภาศรี สีหอำไพ. (2538). วัฒนธรรมทางภาษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พระธรรมวโรดม. (2545). คู่มือพระอุปัชฌาย์ (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพมหานคร: คณะกรรมการดำเนินการฝึกซ้อมอบรมพระอุปัชฌาย์ส่วนกลาง.
พระสมชาย ฐานวุฑฺโฒ. (2541). มงคลชีวิต ฉบับธรรมทายาท (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพมหานคร: ชมรมพุทธศาสตร์สากล ในอุปถัมภ์สมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์.
พุทธทาสภิกขุ. (2529). บวชทำไม. กรุงเทพมหานคร: สุขภาพใจ.
เพ็ญแข วัจนสุนทร. (2522). ค่านิยมในสำนวนไทย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์วิทยากร.
รังรอง นิลประภัสสร. (พฤศจิกายน 2545). คติธรรมในกลอนสุภาษิต: คุณค่าที่ไม่เคยล้าสมัย. วารสารวรรณวิทัศน์. 2, น. 31-46.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2551). ภาษิต คำพังเพย และสำนวนไทย (พิมพ์ครั้งที่ 13). กรุงเทพมหานคร: ราชบัณฑิตยสถาน.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2554 (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: ราชบัณฑิตยสถาน.
วีรฉัตร วรรณดี. (2550). ความรู้เกี่ยวกับสำนวน. ใน จุไรรัตน์ ลักษณะศิริ และบาหยัน อิ่มสำราญ (บรรณาธิการ). ภาษากับการสื่อสาร (พิมพ์ครั้งที่ 2 แก้ไขเพิ่มเติม). กรุงเทพมหานคร: พี.เพรส.
สง่า กาญจนาคพันธุ์. (2543). สำนวนไทย (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพมหานคร: โรงเรียนภาษาและวัฒนธรรมสมาคมส่งเสริมเทคโนโลยี (ไทย-ญี่ปุ่น).
สำเนียง มณีกาญจน์ และสมบัติ จำปาเงิน. (2542). หลักนักพูด (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพมหานคร: ข้าวฟ่าง.
อรวี บุนนาค. (มกราคม-มิถุนายน 2561). ภาพสะท้อนหลักและศิลปะการพูดจากสำนวนไทย. วารสารมนุษยสังคมปริทัศน์. 20(1), 149-163.
อัญชลี สิงห์น้อย. (กรกฎาคม-ธันวาคม 2545). สำนวน สุภาษิต และคำพังเพย ภาษาส่องวัฒนธรรม. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร. 10(2), 75-88.
อุบล เทศทอง. (2552). วิถีชีวิตของคนเขมร: ภาพสะท้อนจากภาษิต. วารสารอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร. 31(1), 280-310.
