The Development of Teacher Enhancement Program for Active Learning Management under the Secondary Educational Service Area Office Mahasarakham
Keywords:
Program Development, Teacher Development Program, Active LearningAbstract
This research aimed to 1) study the current status, desired status, and necessity in organizing proactive learning under the Office of the Secondary Education Service Area, Maha Sarakham Province, and 2) develop a program for developing teachers in organizing proactive learning under the Office of the Secondary Education Service Area, Maha Sarakham Province. The sample consisted of 25 school administrators and 290 teachers, totaling 315 samples. The stratified sampling was used. The instruments used for data collection included 1) a questionnaire, which had been tested for quality and had an IOC value of 0.60-1.00, a discrimination power of 0.282-0.871 and 0.294-0.838, and a reliability of 0.803 and 0.863 for the whole questionnaire, 2) an interview form, and 3) an assessment form. Data were analyzed using basic statistics, including frequency, percentage, mean, and standard deviation. The results of the research found that:
- The current status of the proactive learning management of schools under the Office of the Secondary Education Service Area, Maha Sarakham Province, was at a moderate level overall and in all aspects. And the overall and all aspects of the desired conditions are at a high level. The overall needs are equal to 0.27 (PNImodified = 0.27). The order of the needs in each aspect is as follows: 1. Development of teaching methods and classroom management (PNImodified = 0.37), 2. Measurement and assessment of learning outcomes (PNImodified = 0.34), 3. Design of learning management (PNImodified = 0.28), 4. Design of content linked to the curriculum (PNImodified = 0.23), and 5. Resource management (PNImodified = 0.19), respectively.
- Teacher development program in active learning management Under the Office of the Secondary Education Area, Mahasarakham consists of 5 components: 1) Concepts and principles 2) Program objectives 3) Program content Consists of 5 modules: Module 1: Design of content linked to the curriculum Module 2: Management of work resources and learning management Module 3: Development of teaching methods and classroom management Module 4: Design of learning management And module 5: Measurement and evaluation of learning results. Teacher development uses the 70:20:10 principle, consisting of three methods: workshops, study tours and exchanges, and self-development. The program takes a total of 263 hours. The results of the evaluation of the appropriateness and feasibility of the program by 5 experts found that the teacher development program in active learning management under the Office of the Secondary Education Area, Mahasarakham is most appropriate (mean = 4.51, S.D. = 0.50) and has a high overall feasibility (mean = 4.47, S.D. = 0.50).
Downloads
References
กิติมา ปรีดีดิลก. (2551). การบริหารและการนิเทศการศึกษาเบื้องต้น. กรุงเทพมหานคร: อักษรพิพัฒน์.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2540). การปฏิรูปการศึกษาของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแหงชาติ. กรุงเทพมหานคร: คุรุสภาลาดพร้าว.
กลุ่มนโยบายและแผน สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษามหาสารคาม. (2565). รายงานผลการดำเนินงานประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2565. สืบค้นเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ 2564. จาก https://www.ses26.go.th/?page_id=22319.
เฉลิมพล สุปัญญาบุตร. (2562). PROGRAM OF ACTIVE LEARNING การพัฒนาโปรแกรมเสริมสร้างสมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนรู้เชิงรุก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 24. วารสารวิชาการแสงอีสาน, 16(2): 272-286.
ชุติกาญจน์ นามโร และสุทธิพงศ์ หกสุวรรณ. (2567). โปรแกรมเสริมสร้างการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามหาสารคาม เขต 1. วารสารการบริหารการศึกษา มมร.วิทยาเขตร้อยเอ็ด, 4(3): 411-419.
ไท คำล้าน. (2551). การพัฒนาโปรแกรมฝึกอบรม เพื่อเสริมสร้างภาวะผู้นำทางสิ่งแวดล้อมศึกษาสำหรับผู้บริหารสถานศึกษา. วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ทวีวัฒน์ วัฒนกุลเจริญ. (2555). รายงานการวิจัยเรื่อง การพัฒนาชุดฝึกอบรมทางไกลเรื่องเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารที่ใช้ในการศึกษาทางไกล. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
ยนต์ ชุ่มจิต. (2550). ความเป็นครู. กรุงเทพมหานคร: โอเดียนสโตร์.
ยอดอนงค์ จอมหงส์พิพัฒน์. (2553). การพัฒนาโปรแกรมพัฒนาครูผู้นำการจัดการเรียนรู้ตามแนวทางปฏิรูปการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาอุดมศึกษา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิสดศรีสฤษดิ์วงศ์.
วัทนวิภา บุดดีสี. (2565). การพัฒนาโปรแกรมเสริมสร้างการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษามหาสารคาม. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. (2551). แผนพัฒนาทรัพยากรบุคคล มหาวิทยาลัยมหาสารคาม (พ.ศ. 2551-2555). สืบค้นเมื่อ 13 กันยายน 2561. จาก http://mslib.kku.ac.th/elib/multim/books/Accounting2562/RODJANA%20JANPLENG/pdf/06_ref.pdf
รัชนี กัลยาวินัย และอัจฉรา ธารอุไรกุล. (2545). การวิเคราะห์และการออกแบบระบบคอมพิวเตอร์ สมัยใหม่. กรุงเทพมหานคร: คณะเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2554). จากจุดเน้นการพัฒนาผู้เรียน...สู่ชั้นเรียนการจัดการเรียนรู้. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมชนสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
__________. (2562). แนวทางการนิเทศเพื่อพัฒนาและส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) ตามนโยบายลดเวลาเรียน เพิ่มเวลารู้. สืบค้นเมื่อ 8 กรกฎาคม 2567. จาก http://academic.obec.go.th/images /document/1603180137_d_1.pdf.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). การพัฒนากระบวนทัศน์ รูปแบบและกลไกการพัฒนาครูในลักษณะเครือข่ายเชิงพื้นที่ 5 พื้นที่. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานฯ.
สำนักบริหารงานการมัธยมศึกษาตอนปลาย. (2558). แนวทางการจัดทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ที่เน้นสมรรถนะทางสาขาวิชาชีพ. กรุงเทพมหานคร:
สำนักบริหารงานการมัธยมศึกษาตอนปลาย สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานกระทรวงศึกษาธิการ.
_________. (2561). แนวทางการดำเนินงานโรงเรียน มาตรฐานสากล. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. (2560). การประเมินเพื่อการเรียนรู้ : การตั้งคำถามและการให้ข้อมูลย้อนกลับเพื่อส่งเสริมการเรียนรู้. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สุวัฒน์ จุลสุวรรณ์. (2554). องค์ประกอบของโปรแกรม. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
เสาวลักษณ์ นิกรพิทยา. (2552). การมีส่วนร่วมในการพัฒนาท้องถิ่น. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สถาพร พฤฑฒิกุล. (2555). คุณภาพผู้เรียน...เกิดจากกระบวนการเรียนรู้ (QUALITY OF STUDENTS DERIVED FROM ACTIVE LEARNING PROCESS). วารสารการบริหารการศึกษามหาวิทยาลัยบูรพา, 6(2): 1-13.
สุทธินันท์ สุวรรณวิจิตร. (2567). การเปลี่ยนแปลงทางสังคมและผลกระทบต่อความสัมพันธ์ในครอบครัวในสังคมไทย. วารสารกว๊านพะเยา, 1(3), 51-59.
สุพิษ ชัยมงคล. (2556). กลยุทธ์การพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูผู้สอนระดับประถมศึกษาในพื้นที่สูง. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงราย.
หน่วยศึกษานิเทศก์ สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). แนวทางการนิเทศภายในโดยใช้ห้องเรียนเป็นฐานเพื่อพัฒนาคุณภาพผู้เรียน. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
หรรษา สุขกาล.(2543). การพัฒนารูปแบบโปรแกรมการทำงานระหว่างเรียนเพื่อส่งเสริมจริยธรรมในการทำงานของนิสิตนักศึกษาระดับปริญญาบัณฑิตในสถาบันอุดมศึกษา สังกัดทบวงมหาวิทยาลัย. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาอุดมศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อภิวาส โพธิตาทอง. (2563). การพัฒนาโปรแกรมพัฒนาครูในการจัดการเรียนรู้เชิงรุกสาหรับสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 30. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
Bar, M. J., & Keating, L. A. (1990). Developing Effective Student Services Program. California: Jossey-Bass.
Barratt, C., et al. (2013). How to Develop a Training Program on the Job. Date to Accessed (12 January 2023). Retrieved from http://www.wikihow. com/Develop-a-Training-Program -on-the-Jop.
Bonwell, C. C. (2003). Active Learning: Creating Excitement in the Classroom. Date to Accessed (12 January 2023). Retrieved from www.active-learning-site.com
Bonwell, C. C., & Eison, J. A. (1991). Active Learning: Creating Excitement in the Classroom. ASHE-ERIC Higher Education Report. Washington DC.: School of Education and Human Development, George Washington University
Boston University for Teaching & Learning. (2024). Active Learning. Date to Accessed 8 July 2024. Retrieved from https://www.bu.edu/ctl/ ctl_ resource/active-learning-teaching-guide/.
Cooperstein, S. E., & Kocevar-Weidinger, E. (2004). Beyond active learning: A constructivist approach to learning. Reference Services Review, 32(2): 141-148.
Felder, R. M., & Brent, R. (2009). Active Learning: An Introduction. Date to Accessed 14 October 2024. Retrieved from http://www4.ncsu.edu/unity/lockers /users/f/felder/bublic/Papers/ALpaper(ASQ).pdf
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). “Determining Sample Size for Research Activities”. Educational and Psychological Measurement, 30(3): 607–610.
McCall, M. W., Lombardo, M. M., & Morrison, A. M. (1988). The lessons of experience: How successful executives develop on the job. Lexington, MA: Lexington Books.
Meyers, C., & Jones, T. (1993). Promoting active Learning: Strategies for the college classroom. San Francisco: Jossey-Bass.
Nadler, L. (1989). Corporate Human Resource Development. New York: Van Nostrand Reinhold Company.
Prince, M. (2004). Does Active Learning Work? A Review of the Research. Journal of Engineering Education, 93(3): 223-232.
Shenker, J. I., Goss, S. A., & Bernstein, D. A. (1996). Instructor’s Resource Manual for Psychology: Implementing Acting Learning in the Classroom. Date to Accessed (12 January 2023). Retrieved from http://s.psych/uiuc,edu/-jskenker/active.html.
