อิทธิพลเรื่องการทำบุญในพระพุทธศาสนาเถรวาทที่มีต่อวิถีชีวิตของคนในตลาดสด ตำบลในเมือง อำเภอเมืองบุรีรัมย์ จังหวัดบุรีรัมย์
คำสำคัญ:
อิทธิพล, การทำบญ, พระพุทธศาสนาเถรวาท, ตลาสด, อำเภอเมืองบุรีรัมย์ จังหวัดบุรีรัมย์บทคัดย่อ
การวิจัยเรื่อง “อิทธิพลเรื่องการทำบุญในพระพุทธศาสนาเถรวาทที่มีต่อวิถีชีวิตของคนในตลาดสด ตำบลในเมือง อำเภอเมืองบุรีรัมย์ จังหวัดบุรีรัมย์” มี 3 วัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อศึกษาหลักคำสอนเรื่องการทำบุญในพระพุทธศาสนาเถรวาท 2) เพื่อศึกษาแนวปฏิบัติเรื่องบุญตามหลักศาสนพิธีของคนในตลาดสดตำบลในเมือง อำเภอเมืองบุรีรัมย์ จังหวัดบุรีรัมย์ และ 3) เพื่อศึกษาอิทธิพลการทำบุญที่มีต่อวิถีชีวิตของคนในตลาดสดตำบลในเมือง อำเภอเมืองบุรีรัมย์จังหวัดบุรีรัมย์ การศึกษาวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยการศึกษาเชิงเอกสาร และเก็บข้อมูลการศึกษาภาคสนาม ใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึก และการสังเกตกับกลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 25 คน โดยการเลือกแบบเจาะจง แล้วนำเสนอเชิงพรรนณาวิเคราะห์
ผลการศึกษาพบว่า
คำว่า “บุญ” ในพระพุทธศาสนา คือ ความดีที่บุคคลทำแล้วทำให้ฟูใจขึ้น เป็นเครื่องชำระสันดานบุคคลจากบาป เป็นความดี เป็นความสุข ความประพฤติชอบทางกาย วาจา และจิตใจ บุญนี้เป็นเครื่องมือของการพัฒนาคุณภาพจิตบุคคลให้สูงขึ้น บุญมีความสำคัญทั้งระดับปัจเจกบุคคล คือ การมีสุขภาพดี ระดับสังคม คือ สงบสุข เศรษฐกิจ คือ การใช้ชีวิตพอเพียง การปกครอง คือ สังคมแห่งสันติสุข บุญมี 3 ประเภท คือ บุญทางกาย บุญทางวาจา บุญทางใจ ที่ตั้งแห่งการทำบุญเรียกว่า บุญกิริยาวัตถุ มี 3 อย่าง คือ การให้ทาน การรักษาศีล และการเจริญจิตภาวนา อานิสงส์ของการทำบุญในพระพุทธศาสนา มี 3 ระดับ คือ (1) ประโยชน์สุขปัจจุบัน คือ เพื่อให้เกิดลาภบริวาร (2) ประโยชน์สุขที่สูงขึ้น คือ พัฒนาระดับจิตที่สูงขึ้นไป และ (3) ประโยชน์อย่างยิ่ง คือ ประโยชน์ที่เป็นสาระแท้จริงของชีวิต
แนวปฏิบัติเรื่องบุญตามหลักศาสนพิธีของคนในตลาดสดตำบลในเมือง อำเภอเมืองบุรีรัมย์ จังหวัดบุรีรัมย์ พบว่า หลักศาสนพิธีเกี่ยวกับบุญมีความสำคัญต่อวิถีชีวิตชุมขน 4 ด้าน คือ (1) ด้านวิถีชีวิต ได้แก่ คนในชุมชนมีการทำบุญในรูปแบบต่างๆ เช่น ตักบาตร ถวายสังฆทาน ทอดกฐินประจำปี การทำบุญผ้าป่าสามัคคี เป็นต้น (2) ด้านการถวายทานในเทศกาลต่าง ๆ (3) ด้านการรักษาศีล ได้แก่ สมาทานศีล 5 ศีล 8 (4) ด้านการเจริญปัญญา ได้แก่ การเจริญจิตภาวนาในวิถีชีวิต และการฟังเทศน์ในโอกาสต่าง ๆ
อิทธิพลการทำบุญที่มีต่อวิถีชีวิตของคนในตลาดสดตำบลในเมือง อำเภอเมืองบุรีรัมย์ จังหวัดบุรีรัมย์ พบว่า การทำบุญมีอิทธิพลต่อวิถีชีวิตของคนในตลาดสด ตำบลในเมือง อำเภอเมืองบุรีรัมย์ใน 5 ด้านคือ (1) การทำบุญมีอิทธิพลในด้านวิถีชีวิตของบุคคลในชุมชน ได้แก่ แนวคิดเรื่องบุญนี้ เป็นเรื่องของความเชื่อในการทำความดี คือ เชื่อว่า ทำดีได้ดี ทำบุญได้บุญ ทำบาปได้บาป (2) บุญมีอิทธิพลในด้านครอบครัว ได้แก่ ครอบครัวใดชอบทำบุญ ครอบครัวนั้นมีแต่ความสงบสุข พ่อแม่เป็นตัวอย่างที่ดีให้กับลูก (3) การทำบุญมีอิทธิพลในด้านสังคม ได้แก่ สังคมใดมีสมาชิกชอบทำบุญ สังคมนั้นจะมีความเกื้อกูลกันในด้านต่าง ๆ เป็นสังคมแห่งการพึ่งพาอาศัย (4) บุญมีอิทธิพลในด้านเศรษฐกิจ ได้แก่ อิทธิพลของบุญทางอ้อม คือ การกระตุ้นทางเศรษฐกิจในชุมชน (5) บุญมีอิทธิพลในด้านการปกครอง ได้แก่ เป็นเครื่องมือในการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีของคนในชุมชน และช่วยในการปกครองให้มีความสงบเรียบร้อย
Downloads
เอกสารอ้างอิง
ธนรัฐ สะอาดเอี่ยม, ธีรทิพย์ พวงจันทร์, เกษศิรินทร์ ปัญญาเอก. (2568). พระสงฆ์ฝรั่ง พระสงฆ์สายป่า: วิถีศรัทธาและแบบแผนการปฏิบัติสู่สากล. วารสารมหาจุฬาคชสาร. 16(2): 472. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/gajasara/article/view/286465
นัยนา เกิดวิชัย. (2539). ความสัมพันธ์ระหว่างความคิดเรื่องบุญกับนิพพานในพุทธปรัชญาเถรวาท. วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พระครูปลัดกิตติวัฒน์ (เมธวัจ สีลภูสิโต). (2560). การปฏิบัติบุญกิริยาวัตถุของพุทธศาสนิกชน: ศึกษาเฉพาะกรณีพุทธศาสนิกชนวัดบางนานอก. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2548). พจนานุกรม ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 13. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ผลิธัมม์ ในเครือบริษัทสำนักพิมพ์เพ็ทแอนด์โฮม จำกัด.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2558). ลักษณะแห่งพระพุทธศาสนา. นครปฐม: วัดญาณเวศกวัน.
พระภัทรนันต์ ฐิตเสฏฺโฐ. (2560). ศึกษาวิเคราะห์บุญกิริยาวัตถุ 3 ที่ปรากฏในคัมภีร์อรรถกถาธรรมบท. วารสารสังคมและวัฒนธรรม, 1(2): 20.
พระมหาไพฑูรย์ สุทฺธวิธุโร (น้อยวัน). (2562). การศึกษาเชิงปรัชญาเรื่องบาปในพระพุทธศาสนาเถรวาท. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 6(6): 3089.
พระมานะ อภิวฑฺฒโน (ยืนยง). (2544). ความเชื่อเรื่องบุญและบาปของนักเรียนช่วงชั้นที่ 4 โรงเรียนเทพศิรินทร์ นนทบุรี. วิทยานิพนธ์ศาสนศาสตรมหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหา มกุฏราชวิทยาลัย.
พระราชธรรมโสภณ. (2551). ศึกษาหลักจริยธรรมประเพณีการทำบุญแจกข้าวของชาว พุทธบ้านคูเมืองอําเภอเมืองสรวง จังหวัดร้อยเอ็ด. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระแวงชัย ธมฺมกาโม. (2562). การพัฒนาคุณภาพชีวิตด้วยบุญกิริยาวัตถุ. วารสารราชภัฏพระนคร สายมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 14(1): 192-193.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกฉบับภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2561). บุญ-บารมี ที่จะกู้แผ่นดินไทย. พิมพ์ครั้งที่ 8. นครปฐม: มูลนิธิพุทธธรรม.
สุชีพ ปุญญานุภาพ. (2541). คุณลักษณะพิเศษแห่งพระพุทธศาสนา. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: มหามกุฎราชวิทยาลัย.