การพัฒนาสมรรถนะการสื่อสารภาษาอังกฤษ ในธุรกิจการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ สำหรับพนักงานนวดแผนไทยในพื้นที่ระเบียงเศรษฐกิจภาคตะวันออก จังหวัดชลบุรี
คำสำคัญ:
คำสำคัญ: การพัฒนาสมรรถนะสื่อสารภาษาอังกฤษ ธุรกิจท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ พนักงานนวดแผนไทย พื้นที่เขตระเบียงเศรษฐกิจภาคตะวันออก-จังหวัดชลบุรีบทคัดย่อ
งานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์คือ 1) เพื่อวิเคราะห์สภาพปัญหาและความต้องการที่จะพัฒนาสมรรถนะการสื่อสารภาษาอังกฤษของพนักงานนวดแผนไทยในพื้นที่เขตระเบียงเศรษฐกิจภาคตะวันออก-จังหวัดชลบุรี 2) เพื่อพัฒนาสมรรถนะการสื่อสารภาษาอังกฤษทั้งคำศัพท์และการสนทนาภาษาอังกฤษของพนักงานนวดแผนไทยฯ โดยแบบฝึกภาษาอังกฤษ 3) เพื่อติดตามผลการพัฒนาสมรรถนะการสื่อสารภาษาอังกฤษ ของพนักงานนวดแผนไทยในธุรกิจท่องเที่ยวเชิงสุขภาพในพื้นที่ระเบียงเศรษฐกิจภาคตะวันออก-จังหวัดชลบุรี กลุ่มตัวอย่าง คือ พนักงานนวดแผนไทยในพื้นที่เขตระเบียงเศรษฐกิจภาคตะวันออก-จังหวัดชลบุรี จำนวน 30 คน ใช้วิธีการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม เพื่อประเมินสภาพปัญหาและความต้องการที่จะพัฒนาทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษของพนักงานนวดแผนไทยฯ แบบฝึกภาษาอังกฤษ ที่ครอบคลุมทั้งคำศัพท์และการสนทนาของพนักงานนวดแผนไทยฯ และแบบทดสอบก่อน-หลังการฝึกอบรม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และใช้การทดสอบค่าที (Paired-Samples t-test) เพื่อเปรียบเทียบคะแนนการสื่อสารภาษาอังกฤษของพนักงานนวดแผนไทยฯ ก่อนและหลังการอบรม ผลการวิจัยพบว่า 1. สภาพปัญหาที่พนักงานนวดแผนไทยฯ ประสบโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง (x̄ = 3.08) 2. ความต้องการพัฒนาสมรรถนะการสื่อสารภาษาอังกฤษของพนักงานนวดแผนไทยฯ ก่อนการเข้าร่วมโครงการอบรมโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง (x̄ = 3.17) และ 3. หลังการอบรม พนักงานนวดแผนไทยฯ มีสมรรถนะการสื่อสารภาษาอังกฤษดีขึ้น โดยคะแนนหลังการอบรมสูงกว่าก่อนการอบรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 และความคิดเห็นต่อการเพิ่มสมรรถนะหลังการอบรมโดยรวมอยู่ในระดับมาก (x̄ = 4.32)
Downloads
เอกสารอ้างอิง
กรรณิการ์ สุวรรณศรี. (2563). เอกสารรายวิชาการบริหารทรัพยากรมนุษย์ 9011106. นครปฐม: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.
กิตตินันท์ พลอยรัตน์ และศักดา ศิลปาภิสันทน์. (2568). ปัญหาและความต้องการด้านการพัฒนาทักษะการ
สื่อสารภาษาอังกฤษเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของบุคลากร: กรณีศึกษาสำนักป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย กรุงเทพมหานคร. วารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ, 13(2), 149-160.
ขจรศักดิ์ ศิริมัย. (2555). เรื่องน่ารู้เกี่ยวกับสมรรถนะ. สืบค้นเมื่อ 11 พฤษภาคม 2565, จาก http://competency.rmutp.ac.th/
จิตตวดี ศรีชู. (2566). การพัฒนาชุดฝึกอบรมภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารสำหรับสมาชิกกลุ่มท่องเที่ยวโดยชุมชนในจังหวัดสงขลา. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต.
ชัญญนิษฐ์ อินทร. (2563). ปัญหาและความจำเป็นด้านการพัฒนาทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษในการทำงานของพนักงานธนาคารพาณิชย์แห่งหนึ่งในเขตเมืองพัทยา. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา.
ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2550). เทคนิคการใช้สถิติเพื่อการวิจัย. (พิมพ์ครั้งที่ 10). นนทบุรี: ไทยเนรมิตกิจอินเตอร์ โปรเกรสซิฟ.
ณฐกร วัชรสินธุ์. (2562). สมรรถนะ : การพัฒนาตนเองของพนักงานรักษาความปลอดภัยก้าวทันการเปลี่ยนแปลงในยุคไทยแลนด์ 4.0. วารสาร มจร มนุษยศาสตร์ปริทรรศน์, 5(2), 253-264.
ณัฐชา อักษรเดช. (2554). การสร้างแบบฝึกทักษะการอ่านจับใจความสำคัญสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยบูรพา.
ณพัชญาฐ์ สุขพัชราภรณ์. (2561). การพัฒนาบทเรียนภาษาอังกฤษเพื่อพัฒนาทักษะการพูดภาษาอังกฤษของผู้ประกอบอาชีพนวดแผนไทยในอำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่. มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.
ธญวรรณ ก๋าคำ. (2565). การพัฒนาแบบฝึกภาษาอังกฤษสำหรับผู้ประกอบการผลิตภัณฑ์ท้องถิ่น: ประเภทของใช้ของตกแต่งและของที่ระลึก. มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี.
ปัญจลักษณ์ ถวาย. (2564). การพัฒนาชุดฝึกอบรมทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษเพื่อส่งเสริมการตลาด สำหรับผู้ประกอบการวิสาหกิจชุมชน ฝั่งธนบุรี. มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี.
ปาริชาติ ไชยเรือน. (2568). ปัญหาและความต้องการพัฒนาการสื่อสารภาษาอังกฤษของบุคลากรการท่องเที่ยวจังหวัดน่าน. การศึกษาค้นคว้าอิสระปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารสากล, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา.
พชรวิทย์ จันทร์ศิริสิร. (2565). สมรรถนะสำหรับผู้บริหารสถานศึกษายุคใหม่. มหาสารคาม: ตักสิลาการพิมพ์.
ยูเนสโก ขึ้นทะเบียน นวดไทย เป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของมนุษยชาติ. (2562). Hfocus.org เจาะลึกระบบสุขภาพ. (ออนไลน์). สืบค้นจาก https://www.hfocus.org/content/2019/12/18168
ศิริวรรณ อนันต์โท. (2553). แบบจำลองการสื่อสาร. สืบค้น 19 พฤษภาคม 2564, จาก http://drsiriwan.blogspot.com/2010/03/blog-post_08.html
สุนารี ฝีปากเพราะ. (2563). การสร้างแบบฝึกเสริมทักษะการอ่านออกเสียงภาษาไทยสำหรับนักเรียนชาติพันธุ์ลัวะ (ไปร) โดยการจัดการเรียนรู้แบบคละชั้น (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยนเรศวร.
เสรี วงศ์มณฑา. (2553). เอกสารประกอบการสอน ทฤษฎีการโน้มน้าวใจกับการนำไปประยุกต์ใช้ในงานประชาสัมพันธ์ใน E-learning. สืบค้นเมื่อ 15 พฤษภาคม 2564, จาก http://elearning.aru.ac.th/3033601/ser02/tp13/linkfile/print5.htm
Best, J. W. (1977). Research in education (3rd ed.). Prentice-Hall.
Chiablaem, P. (2020). A needs analysis of Thai massage employees’ (Thai massage therapists, receptionists, and managers) English communication skills in the city of Pattaya, Chonburi. rEFLections, 27(2), 274–292. https://doi.org/10.61508/refl.v27i2.248863
Cohen, L., Manion, L., & Morrison, K. (2018). Research methods in education (8th ed.). Routledge.
Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297–334.
Devore, J. L. (2015). Probability and statistics for engineering and the sciences (9th ed.). Cengage Learning.
Eastern Economic Corridor Office. (2018). Development and promotion of tourism within EEC. https://www.eeco.or.th/en/development-and-promotion-of-tourism-within-eec/
Global Wellness Institute. (2025). 2025 global wellness economy monitor. https://globalwellnessinstitute.org/industry-research/2025-global-wellness-economy-monitor/
Likert, R. (1967). The human organization: Its management and value. McGraw-Hill.
McClelland, D. C. (1975). Power: The inner experience. Irvington Publishers.
UNESCO. (2019). Nuad Thai, traditional Thai massage. Representative List of the Intangible Cultural Heritage of Humanity.