ความสัมพันธ์เชิงสาเหตุและผลระหว่างการมีส่วนร่วมของประชาชนกับความสำเร็จในการบริหารโครงการของเทศบาลนครนครราชสีมา
คำสำคัญ:
การมีส่วนร่วมของประชาชน , ความสำเร็จในการบริหารโครงการ , เทศบาลนครนครราชสีมาบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) บ่งชี้ระดับความสำเร็จของเทศบาลนครนครราชสีมาในการบริหารโครงการ 2) บ่งชี้ระดับการมีส่วนร่วมของประชาชนในการบริหารโครงการของเทศบาลนครนครราชสีมา 3) ตรวจสอบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุและผลระหว่างการมีส่วนร่วมของประชาชนกับความสำเร็จในการบริหารโครงการ และ 4) เปรียบเทียบทัศนะของประชาชนที่มีต่อความสำเร็จในการบริหารโครงการ จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล โดยใช้วิธีการวิจัยเชิงสำรวจจากตัวอย่างหัวหน้าครัวเรือนในชุมชนเทศบาล 200 คน สุ่มตัวอย่างด้วยวิธีการแบบ 2 ขั้นตอน การสุ่มตัวอย่างแบบง่าย และการสุ่มตัวอย่างเชิงระบบ เก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถาม และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ถดถอยพหุ และการวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบสามทาง ผลการวิจัยพบว่า 1) ความสำเร็จในการบริหารโครงการและการมีส่วนร่วมของประชาชนในการบริหารโครงการของเทศบาลนครนครราชสีมาอยู่ในระดับปานกลาง 2) การมีส่วนร่วมของประชาชนมีอิทธิพลต่อความสำเร็จในการบริหารโครงการ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และ 3) เพศที่แตกต่างกันมีผลทำให้ทัศนะต่อความสำเร็จในการบริหารโครงการแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
เอกสารอ้างอิง
เทศบาลนครนครราชสีมา. (2564). แผนพัฒนาท้องถิ่น พ.ศ. 2566-2570. https://www.koratcity.go.th/plan2566-2570
Arthur A. S., & Michelle, R. D. (2002). Community involvement. Wiley-Blackwell.
Bass, B. M., & Riggio, R. E. (2006). Transformational leadership. Psychology Press.
Chambers, R. (2012). Provocations for development. Practical Action Publishing.
Cohen, J. M. & Uphoff, N. T. (1980). Rural development participation: Concept and measure for project design implementation and evaluation. Cornell University Press.
Davies, A., & Simon, J. (2012). The value and role of citizen engagement in social innovation. European Commission, DG Research.
Dilts, D., & Pence, K. R. (2006). Impact of role in the decision to fail: An exploratory study of terminated projects. Journal of Operations Management, 24(4), 378-396. https://doi.org/10.1016/j.jom.2004.12.001
Enserink, B., & Koppenjan, J. (2007). Public participation in China: Sustainable urbanization and governance. Management of Environmental Quality: An International Journal, 18(4), 459–474. https://doi.org/10.1108/14777830710753848
Geoghegan, L., & Dulewicz, V. (2008). Do project managers’ leadership competencies contribute to project success?. Project Management Journal, 39, 58-67. https://doi.org/10.1002/pmj.20084
Hofsteede, G. (2001). Culture’s consequences: Comparing values, behaviors, institutions, and organizations across nations. Sage.
Irvin, R., & Stansbury, J. (2004). Citizen participation in decision-making: Is it worth the effort? Public Administration Review, 64(1), 55-65. https://doi.org/10.1111/j.1540-6210.2004.00346.x
Jugdev, K., & Müller, R. (2005). A retrospective look at our evolving understanding of project success. Project Management Journal, 36(4), 19-31. https://doi.org/10.1177/875697280503600403
Kerzner, H. (2022). Project management: A systems approach to planning, scheduling, and controlling (13th ed.). Wiley.
Khang, D. B., & Moe, T. L. (2008). Success criteria and factors for international development projects: A life-cycle-based framework. Project Management Journal, 39(1), 72-84. https://doi.org/10.1002/pmj.20034
Lach, D., & Hixson, P. (1996). Developing indicators to measure values and costs of public involvement activities. Interact: The Journal of Public Participation, 2(1), 50–67.
Mwiru, M. N. (2015). The importance of community participation in development projects at local level. A case of Dodoma Municipal Council [Unpublished master’s thesis]. Faculty of Local Government and Management, Mzumbe University.
OECD. (2001). Citizens as partners: OECD handbook on information, consultation and public participation in policy making. OECD.
Olukotun, G. A. (2008). Achieving project sustainability through community participation. Journal of Social Sciences, 17(1), 21-29.
Persons, L. S. (2016). The way Thais lead. Silkwormbooks.
Peters, B. G. (2021). Governing in a time of global crises: The good, the bad, and the merely normal. Global Public Policy and Governance, 1(1), 4–19. https://doi.org/10.1007/s43508-021-00006-x
Pinto, J. K. (2021). Project management: Achieving competitive advantage. Pearson.
Project Management Institute (2021). A Guide to the project management body of knowledge. Project Management Institute, Inc.
Shan, C., & Yai, T. (2011). Public involvement requirements for infrastructure planning in China. Habitat International, 35(1), 158–166. https://doi.org/10.1016/j.habitatint.2010.06.004
Shenhar, A. J., & Dvir, D. (2007). Reinventing project management. Harvard Business Publishing.
Sirker, K., & Cosic, S. (2007). Empowering the marginalized: Case studies of social Accountability initiatives in Asia Public Affairs Foundation. World Bank Institute.
Stanley, B. (2003). Sustainability through participation. Dele Publishers.
Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (1989). Using multivariate statistics. Harper & Row.
Uphoff, N. (1981). Farmer participation in project formulation, design and op¬eration. Proceedings of Second Annual Agricultural Sector Symposium. World Bank.
Wang, X. H. (2001). Assessing public participation in U.S. cities. Public Performance & Management Review, 24(4), 322–336. https://doi.org/10.2307/3381222
Wasilwa, C. W. (2015). Effect of community participation on sustainability of community-based development projects in Kenya [Unpublished master’s thesis]. Kenyatta University.
World Bank. (1996). The World Bank participation sourcebook. The World Bank.
Yang, J., & Cheng, Q. (2020). The impact of organizational resilience on construction project success. Journal of Civil Engineering and Management, 26, 775-788. https://doi.org/10.3846/jcem.2020.13796
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วรพิทย์ มีมาก, ประยงค์ เต็มชวาลา
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ ผู้เขียน
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารเครือข่ายส่งเสริมการวิจัยทางมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์จะถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
