การพัฒนากลยุทธ์การตลาดและคุณค่าตราสินค้าที่ส่งผลต่อความตั้งใจซื้อสินค้าชุมชน อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี
คำสำคัญ:
กลยุทธ์การตลาด, คุณค่าตราสินค้า, ความตั้งใจซื้อ, สินค้าชุมชนบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) พฤติกรรมการซื้อสินค้าชุมชนในอำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี 2) อิทธิพลของกลยุทธ์การตลาดที่ส่งผลต่อความตั้งใจซื้อสินค้าชุมชนในอำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี 3) อิทธิพลของกลยุทธ์การตลาดที่ส่งผลต่อคุณค่าตราสินค้าชุมชนในอำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี และ 4) อิทธิพลของคุณค่าตราสินค้าชุมชนที่ส่งผลต่อความตั้งใจซื้อสินค้าในอำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี กลุ่มตัวอย่างคือกลุ่มลูกค้าอายุ 20 ปีขึ้นไปจำนวน 400 คน ที่เคยซื้อสินค้าชุมชนในจังหวัดปทุมธานี ผลการวิจัยพฤติกรรมการซื้อสินค้าชุมชนอำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี พบว่า โดยส่วนใหญ่ลูกค้าจะนิยมซื้อสินค้าชุมชนประเภทอาหาร โดยมีเหตุผลในการซื้อคือเดินทางสะดวก/ใกล้บ้าน และจะนิยมซื้อผ่านหน้าร้านของชุมขน มีการตัดสินใจด้วยตนเองเป็นหลัก โดยมีค่าใช้จ่ายในการซื้อโดยเฉลี่ยต่อครั้งประมาณ 301-500 บาท และระยะเวลาในการซื้อเฉลี่ย 4-5 เดือน/ครั้ง ส่วนผลการทดสอบสมมติฐาน พบว่า กลยุทธ์การตลาด ได้แก่ ด้านผลิตภัณฑ์ ด้านราคา ด้านช่องทางการจัดจำหน่าย และด้านการส่งเสริมการตลาด ส่งผลต่อความตั้งใจซื้อสินค้าชุมชน และคุณค่าตราสินค้า ในขณะที่คุณค่าตราสินค้าด้านความภักดีต่อตราสินค้า และด้านความสัมพันธ์เชื่อมโยงกับตราสินค้า ส่งผลต่อความตั้งใจซื้อสินค้าชุมชนที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ 0.05
เอกสารอ้างอิง
กมลทิพย์ ชิวชาวนา. (2560). การศึกษาถึงอิทธิพลของส่วนประสมทางการตลาดสำหรับธุรกิจบริการ(Service Marketing Mix 7P’s) ที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้บริการร้านอาหารครัววาสนาซีฟู้ดของผู้บริโภค [การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต]. DSpace at Bangkok University. http://dspace.bu.ac.th/handle/123456789/3324
กรมการพัฒนาชุมชน. (2568ก). ข้อมูลเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ชุมชน/OTOP และการส่งเสริมภูมิปัญญาท้องถิ่น. กรมการพัฒนาชุมชน กระทรวงมหาดไทย.https://cep.cdd.go.th/th/content/page/index/id/1332
กรมการพัฒนาชุมชน. (2568ข). ยุทธศาสตร์ส่งเสริมชุมชนท่องเที่ยว OTOP นวัตวิถี. https://cep.cdd.go.th/th/content/page/index/id/1341
กรมพัฒนาชุมชน. (2566ค). แผนปฏิบัติราชการระยะ 5 ปี พ.ศ. 2566 – 2570: การส่งเสริมและยกระดับเศรษฐกิจฐานรากและผลิตภัณฑ์ชุมชน. https://plan.cdd.go.th/th/content/category/detail/id/601/iid/279581
ชัจจ์ชัย บุญฤดี. (2563). ส่วนประสมการตลาดและคุณค่าตราสินค้าที่มีผลต่อพฤติกรรมการซื้อผลิตภัณฑ์ดูแลผิวหน้าของผู้บริโภค [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. คลังปัญญา สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์. https://repository.nida.ac.th/handle/662723737/5510
ชีวพัฒน์ อาจการ และ นภาวรรณ เนตรประดิษฐ์. (2567). ส่วนประสมทางการตลาด คุณค่าตราสินค้า และการยอมรับเทคโนโลยีที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อรถยนต์ไฟฟ้าของผู้บริโภคเจนเนอเรชันวาย ในเขตจังหวัดเชียงใหม่. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์, 10(1), 83–95.
ณัตตยา เอี่ยมคง. (2565). ปัจจัยส่วนผสมทางการตลาดที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกซื้อสินค้าวิสาหกิจชุมชนผ่านระบบพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์. วารสารเทคโนโลยีสื่อสารมวลชน มทร.พระนคร, 7(1), 9–20.
ณัฐธิดา ศรีโรบล และจารุพร ตั้งพัฒนกิจ. (2565). คุณค่าตราสินค้าที่ส่งผลต่อความตั้งใจซื้อ Disney+ Hotstar ของผู้บริโภค Gen Z ในกรุงเทพมหานคร. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 1(2), 39-55.
ปริสุทธิ์ รัตนมหาวงศ์, ศิริพร สัจจานันท์ สุพัตรา, จันทนะ ศิริ และ ชลกนก โฆษิตคณิน. (2564). ความสัมพันธ์ของกลยุทธ์ทางการตลาด กลยุทธ์ทางการแข่งขัน และคุณค่าตราสินค้าที่มีอิทธิพลต่อความได้เปรียบทางการแข่งขันของธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ประเภทคอนโดมิเนียม (อาคารชุด). วารสารจันทรเกษมสาร, 27(2), 374–389.
พิสิษฐ์ พิชญ์สิริทรัพย์, ลัสดา ยาวิละ และ รัตนา สิทธิอ่วม. (2567). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาด ความไว้วางใจ และคุณค่าตราสินค้าส่งผลต่อการตัดสินใจซื้ออุปกรณ์กีฬาแบรนด์ไทยในประเทศไทย. วารสารวิทยาการจัดการมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 6(3), 29–43.
พีรวิชญ์ ธีระกาญจน์ และ สุรสิทธิ์ อุดมธนวงศ์. (2562). อิทธิพลของการรับรู้คุณค่าและการตระหนักรู้ตราสินค้าที่ส่งผลต่อการซื้อซ้ำของผลิตภัณฑ์ซีเรียลผ่านช่องทางออนไลน์ของผู้บริโภค ในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยแม่โจ้, 1(2), 60-71. https://doi.org/10.14456/mjba.2019.12
พัชรพล บุญโสภา และ ธัมมะทินา ศรีสุพรรณ. (2564). กลยุทธ์ทางการตลาดที่ส่งผลต่อความตั้งใจซื้ออย่างต่อเนื่องผลิตภัณฑ์ข้าวอินทรีย์ของผู้บริโภคในเขตอำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 2(2), 26-37.
ธนบดี วายุวัฒนศิริ และ ทรงพร หาญสันติ. (2561). ปัจจัยทางการตลาดและคุณค่าตราสินค้าที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าในร้านค้าปลีกสมัยใหม่ดูโฮมของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารการจัดการสมัยใหม่, 6(2), 105–114.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560–2564). https://www.nesdc.go.th/the-national-economic-and-social-development-plan/the-twelfth-plan/
สำนักส่งเสริมภูมิปัญญาท้องถิ่นและวิสาหกิจชุมชน (2568). ประเภทผลิตภัณฑ์ OTOP. https://otop.cdd.go.th/products
แสงตะวัน เพชรสุวรรณ. (2564). อิทธิพลของการรับรู้คุณค่าตราสินค้า และความไว้วางใจต่อความตั้งใจเชิงพฤติกรรมของผู้บริโภคผลิตภัณฑ์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. DSpace at Silpakorn University. http://ithesis-ir.su.ac.th/dspace/handle/123456789/3964
องค์การบริหารส่วนจังหวัดปทุมธานี. (2565). ส่วนที่ 1 สภาพทั่วไปและข้อมูลพื้นฐาน: ข้อมูลเขตการปกครองอำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี. ปทุมธานี: องค์การบริหารส่วนจังหวัดปทุมธานี. https://pathumpao.go.th/ข้อมูลสภาพทั่วไป/
อรรถชัย ชุณหธนภัทร์. (2560). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาด และการรับรู้คุณค่าตราสินค้าที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการซื้อเครื่องสุขภัณฑ์ตราโคห์เลอร์ของผู้บริโภคในพื้นที่จังหวัดนครปฐม [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
Aaker, D. A. (1991). Managing brand equity: Capitalizing on the value of a brand name. The Free Press.
Ahmed, S., Saad, A. T., Chowdhury, S. R., Sobhani, F. A., Hassan, M. S., & Islam, M. A. (2024).
Impact of marketing mix elements on the brand equity of online food delivery services: An emerging economy perspective. Cogent Business & Management, 11(1), 1–25. https://doi.org/10.1080/23311975.2024.2380018
Cochran, W. G. (1977). Sampling Techniques (3rd ed.). John Wiley & Sons.
Cronbach, L. (1974). Essentials of Psychological Testing (3rd ed.). Harper.
Das, G. (2014). Linkages of retailer personality, perceived quality and purchase intention with retailer loyalty: A study of Indian non-food retailing. Journal of Retailing and Consumer Services, 21(3), 407-414. https://doi.org/10.1016/j.jretconser.2013.11.001
Etzel, M. J., Walker, B. J., & Stanton, Wi. J. (2007). Marketing (14th ed.). McGraw-Hill.
Japutra, A., Ekinci, Y., & Simkin, L. (2022). Discovering the dark side of brand attachment: Impulsive buying, obsessive-compulsive buying and trash talking. Journal of Business Research, 145, 442-453. https://doi.org/10.1016/j.jbusres.2022.03.020
Keller, K. L., & Swaminathan, V. (2020). Strategic brand management: Building, measuring, and managing brand equity (5th ed.). Pearson.
Kotler, P., & Armstrong, G. (2020). Principle of Marketing (18th ed.). Pearson.
Kotler, P., Kartajaya, H., & Setiawan, I. (2021). Marketing 5.0: Technology for humanity. Wiley.
Kotler, P., & Keller K.L. (2016). Marketing Management (5th ed.). Pearson.
Leuthesser, L., Kohli, C. S., Harich, K. R. (1995). Brand equity: the halo effect measure. European Journal of Marketing, 29(4), 57–66. https://doi.org/10.1108/03090569510086657
Nunnally, J. C. (1978). Psychometric theory (2nd ed.). McGraw-Hill.
Prabowo, H., & Sriwidadi, T. (2019). The effect of marketing mix toward brand equity at higher education institutions: A case study in BINUS Online Learning Jakarta. Pertanika Journal of Social Sciences & Humanities, 27(3), 1609–1616.
Porter, M. E., Serafeim, G., & Kramer, M. R. (2019, October 16). Where ESG fails. Institutional Investor. https://www.institutionalinvestor.com/article/2bswdin8nvg922puxdzwg/opinion/where-esg-fails
Rather, R. A., Tehseen, S., & Parrey, S. H. (2019). Promoting customer brand engagement and loyalty through customer brand identification and value congruity. Journal of Tourism Management, 73, 238–251. https://doi.org/10.1108/SJME-06-2018-0030
Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2, 49-60.
Schmitt, B., & Zarantonello, L. (2019). Consumer experience and experiential marketing. Routledge.
Schiffman L. G., & Kanuk L. L. (2007). Consumer behavior (9th ed.). Prantice-Hall.
Shamami, R. B., & Kheiry, B. (2019). The effect of marketing mix and after sales service toward brand equity. Journal of Economics, Business, and Accountancy Ventura, 22(1), 123–136. https://doi.org/10.14414/jebav.v22i1.1671
Shukla, P. (2011). Impact of interpersonal influences, brand origin and brand image on luxury purchase intentions: Measuring interfunctional interactions and a cross-national comparison. Journal of World Business, 46(2), 242–252. https://doi.org/10.1016/j.jwb.2010.11.002
Suyanto, A., & Dewi, D. (2023). Marketing mix on purchase intention and its impact on the decision to purchase Somethinc products. International Journal of Professional Business Review, 8(10), 1-21. https://doi.org/10.26668/businessreview/2023.v8i10.3779
Tajeddini, K., Ratten, V., & Denisa, M. (2020). Female tourism entrepreneurs in Bali, Indonesia. Journal of Hospitality and Tourism Management, 31, 52-58. https://doi.org/10.1016/j.jhtm.2016.10.004
United Nations Development Programme. (2022). Human development report 2021–2022: Uncertain times, unsettled lives. UNDP. https://hdr.undp.org/content/human-development-report-2021-22
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 สินิทรา สุขสวัสดิ์

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ ผู้เขียน
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารเครือข่ายส่งเสริมการวิจัยทางมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์จะถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ

