การสื่อสารการตลาดเชิงกลยุทธ์แบบบูรณาการในห่วงโซ่คุณค่าการส่งออกทุเรียนจังหวัดจันทบุรี วิเคราะห์บทบาทการสื่อสารเชิงองค์กรและการสร้างความร่วมมือของผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย
คำสำคัญ:
การสื่อสารการตลาดเชิงกลยุทธ์ , ห่วงโซ่คุณค่าการส่งออก , ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความร่วมมือและการประสานงานด้านการสื่อสารระหว่างผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในกระบวนการส่งออกทุเรียนจังหวัดจันทบุรี วิเคราะห์บทบาทของการสื่อสารการตลาดเชิงกลยุทธ์แบบบูรณาการในห่วงโซ่คุณค่า และพัฒนาแนวทางการสื่อสารที่มีประสิทธิภาพและเหมาะสมกับบริบทของการส่งออก โดยใช้วิธีวิจัยเชิงคุณภาพผ่านการสัมภาษณ์เชิงลึก 5 กลุ่มหลัก ได้แก่ เกษตรกรสวนทุเรียน ผู้แทนจากสมาคมส่งออก หอการค้าจังหวัดจันทบุรี สำนักงานพาณิชย์จังหวัดจันทบุรี และผู้ประกอบการส่งออกในพื้นที่ รวมทั้งสิ้น 21 คน ใช้วิธีการคัดเลือกแบบเจตนาตามแนวทางของแพตตันและเมอร์เรียม ซึ่งเน้นความเชี่ยวชาญและบทบาทในพื้นที่อำเภอเขาคิชฌกูฏ จังหวัดจันทบุรี ผลการวิจัย พบว่า ความร่วมมือระหว่างเกษตรกร ผู้ส่งออก และภาครัฐ ช่วยลดต้นทุน เพิ่มประสิทธิภาพ และสร้างความเข้าใจร่วมในกระบวนการส่งออก การใช้เทคโนโลยี เช่น QR Code และ แอปพลิเคชัน ส่งเสริมความโปร่งใสและความเชื่อมั่นในตลาดต่างประเทศ การสนับสนุนจากสมาคมส่งออกและการสร้างแบรนด์ช่วยเพิ่มศักยภาพการแข่งขัน การปรับตัวตามความต้องการของตลาด ทั้งด้านรสชาติ บรรจุภัณฑ์ และการสื่อสารผ่านโซเชียลมีเดีย เป็นปัจจัยสำคัญที่เสริมความยั่งยืน ความร่วมมือแบบบูรณาการในห่วงโซ่คุณค่าจึงเป็นกลไกหลักที่ผลักดันทุเรียนจันทบุรีสู่ตลาดโลกอย่างยั่งยืน
เอกสารอ้างอิง
กรมส่งเสริมการเกษตร. (2567, 9 เมษายน). กรมส่งเสริมการเกษตรเข้ม “ตรวจก่อนตัด” รักษามาตรฐาน ทุเรียนไทย. https://doaenews.doae.go.th/archives/22512
จเร เพ็งจันทร์, เสาวนีย์ วรรณประภา และ ภารดี พึ่งสำราญ. (2568). กลยุทธ์การสื่อสารการตลาดผสมผสานเพื่อยกระดับศักยภาพการแข่งขันของธุรกิจการท่องเที่ยวในจังหวัดจันทบุรี.วารสารสหวิทยาการสังคมศาสตร์และการสื่อสาร, 8(2), 69–81.https://doi.org/10.14456/issc.2025.25
วงธรรม สรณะ. (2564). เศรษฐศาสตร์การเมืองว่าด้วยการค้าทุเรียน: กรณีศึกษา การค้าของพ่อค้าคนกลางในจังหวัดจันทบุรี. วารสารวิจัยวิชาการ, 4(4), 167-178. https://doi.org/10.14456/jra.2021.91
วุฒิรักษ์ เดชะพงษ์พันธุ์, วิทยาธร ท่อแก้ว, และ หฤทัย ปัญญาวุธตระกูล. (2567). การสื่อสารเพื่อการจัดการความรู้ด้านการเกษตรก้าวหน้า. วารสารวิทยาลัยนครราชสีมา สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์,18(2), 429–439.
สุภาวดี ชัยวิวัฒน์ตระกูล. (2563). การใช้โมบายแอปพลิเคชันสำหรับตลาดสินค้าเกษตรออนไลน์. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 22(2), 88–97.
Alavi, M., & Leidner, D. E. (2022). Knowledge management and organizational learning: Current trends and future directions. Springer.
Freeman, R. E. (1984). Strategic management: A stakeholder approach (pp. 25–46). Pitman.
Hall, E. T. (1976). Beyond Cultur. Anchor Book.
Hofstede, G. (2011). Dimensionalizing cultures: The Hofstede model in context. Online Readings in Psychology and Culture, 2(1), Article 8. https://doi.org/10.9707/2307-0919.1014
Huang, K., Wang, K., Lee, P. K. C., & Yeung, A. C. L. (2023). The impact of industry 4.0 on supply chain capability and supply chain resilience: A dynamic resource-based view. International Journal of Production Economics, 262, 108913. https://doi.org/10.1016/j.ijpe.2023.108913
Kaplan, A. M., & Haenlein, M. (2020). Rulers of the world, unite! The challenges and opportunities of artificial intelligence. Business Horizons, 63(1), 37–50. https://doi.org/10.1016/j.bushor.2019.09.003
Kotler, P., & Keller, K. L. (2016). Marketing management (15th ed.). Pearson.
Merriam, S. B. (2009). Qualitative research: A guide to design and implementation. Jossey-Bass.
Nonaka, I., & Takeuchi, H. (1995). The knowledge-creating company: How Japanese companies create the dynamics of innovation (pp. 56–94). Oxford University Press.
Pananond, P., Gereffi, G., & Pedersen, T. (2020). An integrative typology of global strategy and global value chains: The management and organization of cross-border activities. Global Strategy Journal, 10(3), 421–443. https://doi.org/10.1002/gsj.1388
Patton, M. Q. (2002). Qualitative research and evaluation methods (3rd ed.). Sage.
Porter, M. E. (1985). Competitive advantage: Creating and sustaining superior performance (pp. 33–61). Free Press.
Rana, N. P., Slade, E., Sahu, G. P., Kizgin, H., Singh, N., Dey, B., Gutierrez, A., & Dwivedi, Y. K. (Eds.). (2020). Digital and social media marketing: Emerging applications and theoretical development. Springer.
Van Dijk, J. (2020). The digital divide (3rd ed.). Polity Press.
Womack, J. P., & Jones, D. T. (2003). Lean thinking: Banish waste and create wealth in Your corporation (2nd ed.). Free Press.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 อภิวรรณ ศิรินันทนา
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ ผู้เขียน
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารเครือข่ายส่งเสริมการวิจัยทางมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์จะถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
