INCREASING LEADERSHIP POTENTIAL TOWARD BECOMING A LEARNING ORGANIZATION FOR GOVERNMENT AGENCIES
Keywords:
Increase Potential, Leadership, Learning OrganizationAbstract
This study examines the influence of personal factors, potential enhancement, and leadership on the development of learning organizations within government agencies. A survey research methodology was used with a sample of 400 military personnel from the Ministry of Defense across five main agencies: the Office of the Permanent Secretary of Defense, Royal Thai Armed Forces Headquarters, Royal Thai Army, Royal Thai Navy, and Royal Thai Air Force, with 80 participants from each agency. Data were collected using questionnaires and analyzed through descriptive statistics and multiple regression analysis at a significance level of 0.05. The results showed that personal factors, including gender, age, marital status, education level, years of service, and monthly income, had no statistically significant effect on learning organization development. However, potential enhancement in development (β = 0.350), change management (β = 0.120), and intellectual stimulation leadership (β = 0.250) demonstrated statistically significant positive influences on learning organization development. These three variables collectively predicted 55.2% of the variance in government agencies' learning organization development. The study recommends fostering a culture of continuous personal development, promoting proactive organizational change and innovation acceptance, and developing leaders capable of stimulating intellectual engagement among personnel. This research demonstrates that potential enhancement and leadership are critical factors in driving government agencies toward becoming learning organizations.
References
เฉลิมฤทธิ์ สาระกุล และสุรางค์ เทพศิริ. (2556). ปัจจัยที่มีผลต่อการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของธนาคารกรุงไทย จำกัด (มหาชน) สังกัด สำนักงานเขตสระบุรี. คลังปัญญามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราขมงคลธัญบุรี. http://www.repository.rmutt.ac.th/dspace/handle/123456789/2330
ปราณี ตันประยูร. (2560). ความเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของมหาวิทยาลัยราชภัฎพระนครศรีอยุธยา.วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์ (มนุษศาสตร์และสังคมศาสตร์), 7(2), 35-44.
ปัฐมพงศ์ รัตนโกศัย. (2559). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการรับรู้การเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ : ศึกษากรณีโรงเรียนระดับมัธยมศึกษาในจังหวัดพัทลุง [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. คลังปัญญาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. https://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/55126
ศิรัญญา สระ. (2557). ความเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษาตามทรรศนะของผู้บริหารสถานศึกษาและครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 5. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยราชภัฎเทพสตรี.
อภัยวิเชษฐ์ ใจประสงค์ และ สุริยะ เจียมประชานรากร. (2559). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการพัฒนาบริษัท ไทยยูเนี่ยนฟีดมิลล์ จำกัด สู่องค์กรแห่งการเรียนรู้. วารสารบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยสวนดุสิต, 12(1), 93-101.
Bennett, N., & Lemoine, J. (2014). What VUCA really means for you. Harvard business review, 92(1/2).
Godoy, M. F. de, & Ribas Filho, D. (2022). Facing the BANI World. International Journal of Nutrology, 14(2), 33. https://doi.org/10.1055/s-0041-1735848
House, R. J., & Mitchell, T. R. (1974). Path-Goal Theory of Leadership. Journal of Contemporary Business, 9, 81-97.
Knowles, M. (1978). The Adult Learning: A Neglected Species (2nd ed.). Gulf.
Kouzes, J. M., & Posner, B. Z. (2002). The Leadership Challenge (3th ed.). John Wiley & Sons, Inc.
Lawrence, K. (2013). Developing Leaders in a VUCA Environment. UNC Executive Development, 1-15.
Lewin, K. (1951). Field Theory in Social Science: Selected Theoretical Papers (ed. Cartwright, D.). Harper & Row.
Lewin, K. (1947). Frontiers in Group Dynamics: II. Channels of Group Life; Social Planning and Action Research: II. Channels of Group Life; Social Planning and Action Research. Human Relations, 1(2), 143-153. https://doi.org/10.1177/001872674700100201.
Lussier, R. N., & Achua, C. F. (2001). Leadership: Theory Application Skill Development. South-Western Cengage Learning.
Marquardt, M. J. (2002). Building the Learning Organization: Mastering the 5 Element for Corporate Learning (2nd ed.). Davies-Black.
McClelland, D. C. (1973). Test for Competence, rather than intelligence. American Psychologist, 28(1), 1–14. https://doi.org/10.1037/h0034092
Nadler, D. A., & Tushman, M. L. (1990). Beyond the Charismatic Leader: Leadership and organizational change. California Management Review, 32(2), 77-97. https://doi.org/10.2307/41166606
Rafferty, A. E., & Griffin, M. A. (2004). Dimensions of transformational leadership: Conceptual and empirical extensions. The leadership quarterly, 15(3), 329-354. https://doi.org/10.1016/j.leaqua.2004.02.009
Schwab, K. (2016). The Fourth Industrial Revolution. In Word Economic Forum. https://www.weforum.org/about/the-fourth-industrial-revolution-by-klaus-schwab/
Senge, P. M., Cambron-McCabe, N., Lucas, T., Smith, B., Dutton, J., & Kleiner, A. (2000). Schools that work: a fifth discipline fieldbook for educators, parent, and everyone who cares about education. Doubleday.
Tatar, A., & Demir, B. (2021). Investigation of the relationship between organizational learning and job satisfaction. Logos Universality Mentality Education Novelty: Political Sciences and European Studies, 7(1), 101-138. https://doi.org/10.18662/lumenpses/7.1/34
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 จุฑา มุกนพรัตน์, ธีทัต ตรีศิริโชติ
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ ผู้เขียน
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารเครือข่ายส่งเสริมการวิจัยทางมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์จะถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
