Digital Competence and Digital Literacy in Social Media Usage for the Visually Impaired Youths in Thailand
Article Sidebar
Published:
Jun 21, 2018
Keywords:
Digital Competence Digital Literacy Visually Impaired Youths
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were to study behavior on social media usage, digital competence, digital literacy, and results of social media usage among visually impaired students in Thailand. The survey questionnaires were employed and distributed to 260 high schools or equivalent and undergraduate students. The results of the study found that most of the samples have used social media for five to six years. They have accessed the social media via their smartphones and used them for communication for one-three hours per day. YouTube and Facebook were the most frequently visited social media. The functions used most frequently were to chat with friends and to “Like” comments.
The results of the hypotheses demonstrated that the types of visual impairments, starting session and length of social media usage significantly affected digital literacy at .05 level. Digital competence significantly correlated with the results of social media usage at the .01 level. Moreover, digital competence in information management and communication also significantly were instrumental to digital literacy at the .01 level.
Article Details
How to Cite
รัตโน ป., & ครุจิต ว. (2018). Digital Competence and Digital Literacy in Social Media Usage for the Visually Impaired Youths in Thailand. Udon Thani Rajabhat University Journal of Humanities and Social Science, 7(1), 43–59. retrieved from https://so06.tci-thaijo.org/index.php/hsudru/article/view/180393
Section
Research Article
References
Brady, E. L., Zhong, Y., Morris, M. R., & Bigham, J. P. (2013). Investigating the appropriateness of social network question asking as a resource for blind users. Proceedings of the 2013 conference on Computer supported cooperative work, February 23-27 2013, San Antonio, Texas, USA,1225-1236.
Digital Advertising Association. (2016). Internet User in Thailand. Retrieved November 5, 2016, from http://www.daat.in.th/index.php/daat-internet/. (in Thai).
สมาคมโฆษณาดิจิทัล. (2559). ข้อมูลผู้ใช้อินเทอร์เน็ตของไทย. สืบค้นเมื่อ 5 พฤศจิกายน 2559, จาก http://www.daat.in.th/index.php/daat-internet/
Jutrakul, S. (2016). Family and Digital Literacy of Digital Natives. Journal of Management, Chiang Rai Rajabhat University, 11(1), 131-150. (in Thai).
สุภารักษ์ จูตระกูล. (2559). ครอบครัวกับการรู้เท่าทันสื่อดิจิทัล (Digital Literacy) ของดิจิทัลเนทีฟ (Digital Natives). วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 11(1), 131-150.
Khuprayon, U., Tinanon, S., Yameiym, C., & Sribua, P. (1988). Technique of Orientation and Movement: Teacher’s Guide for Visually Impaired. Bangkok: Department of General Education Ministry of education. (in Thai).
อุษา ขำประยูร, ศรีสมร ทินานนท์, แฉล้ม แย้มเอี่ยม และ พเยาว์ ศรีบัว. (2531). เทคนิคการปฐมนิเทศและการเคลื่อนไหว: คู่มือการฝึกสำหรับครูสอนคนตาบอด. กรุงเทพ: กรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ.
Kongrach, P. (2011). The study of Teenagers’ Behaviors in Using Social Networking Sites in Thailand: A Case Study of Facebook. Thesis, Master of Science (Technology Management), Thamasat University. (in Thai).
ภานุวัฒน์ กองราช. (2554). พฤติกรรมการใช้เครือข่ายสังคมออนไลน์ของวัยรุ่นในประเทศไทย: กรณีศึกษา Facebook. วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
Karuchit, W. (2016). Negative Effects of Digital Media on Thai Youngsters: Case Studies from Thailand and Abroad. Bangkok: Association of Youth Radio and Media, Thai Health Promotion Foundation. (in Thai).
วรัชญ์ ครุจิต. (2558). รูปแบบของการสื่อสารในสื่อดิจิทัลที่ส่งผลกระทบในแง่ลบต่อเด็กละเยาวชน และแนวทางการดูแล ป้องกัน และเสริมสร้างความรู้เท่าทันสื่อดิจิทัลสำหรับเด็กและเยาวชน กรณีศึกษาจากประเทศไทยและต่างประเทศ. กรุงเทพฯ: สมาคมวิทยุและสื่อเพื่อเด็กและเยาวชน สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ.
Martiniello, N., et al. (2012). Accessibility of social media for students who are blind or have low vision. Retrieved November 12, 2016, from http:// www.blindcanadians.ca/publications/cbm/32/accessibility-social-media-students-who-are-blind-or-have-low-vision
McLuhan, M. (1964). Understanding Media: The Extensions of Man. New York: McGraw Hill.
Ministry of Digital Economy and Society. (2016). Digital Economy and Society Improvement Plan. Retrieved December 18, 2016, from http://www.mict.- go.th/assets/portals/1/files/590613_4Digital_Economy_PlanBook.pdf. (in Thai)
กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2559). แผนพัฒนาดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. สืบค้นเมื่อ 18 ธันวาคม 2559, จากhttp://www.mict.go.th/assets/portals/1/files/590613_4Digital_Economy_Plan-Book.pdf
Ng, W. (2012). Can we teach digital natives digital literacy?. Computers & Education, 59(3), 1065-1078.
Pimpakun, P. (2017, 4 January). Visually Impaired: Social Media User. Interview. (in Thai)
ไพศาล พิมพกรรณ์. (2560, 4 มกราคม). คนพิการทางการเห็นที่ใช้สื่อสังคมออนไลน์. สัมภาษณ์.
Qiu, S., Hu, J., & Rauterberg, M. (2015). Mobile social media for the blind: preliminary observations. Proceedings of the International Conference on Enabling Access for Persons with Visual Impairment (ICEAPVI), 12-14 February 2015, Athens, Greece, 152-156.
Siriyuvasak,U.(Ed.). (2004). Introduction to Mass Communication: Mass Media Culture and Society. Bangkok: Chulalongkorn University. (in Thai).
อุบลรัตน์ ศิริยุวศักดิ์. (บรรณาธิการ). (2547). สื่อสารมวลชนเบื้องต้น: สื่อมวลชน วัฒนธรรม และสังคม.กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Wuthiastasarn, W. (2014). Myth of Impaired in Thai Entertainment Media. Retrieved December 2 ,2016, from http://www.bluerollingdot.org/articles/scoop/224. (in Thai).
ไวยวุฒิ วุฒิอรรถสาร. (2557). มายาคติความพิการในสื่อบันเทิงไทย. ค้นเมื่อ 2 ธันวาคม 2559, จาก http://www.bluerollingdot.org/articles/scoop/224
Digital Advertising Association. (2016). Internet User in Thailand. Retrieved November 5, 2016, from http://www.daat.in.th/index.php/daat-internet/. (in Thai).
สมาคมโฆษณาดิจิทัล. (2559). ข้อมูลผู้ใช้อินเทอร์เน็ตของไทย. สืบค้นเมื่อ 5 พฤศจิกายน 2559, จาก http://www.daat.in.th/index.php/daat-internet/
Jutrakul, S. (2016). Family and Digital Literacy of Digital Natives. Journal of Management, Chiang Rai Rajabhat University, 11(1), 131-150. (in Thai).
สุภารักษ์ จูตระกูล. (2559). ครอบครัวกับการรู้เท่าทันสื่อดิจิทัล (Digital Literacy) ของดิจิทัลเนทีฟ (Digital Natives). วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 11(1), 131-150.
Khuprayon, U., Tinanon, S., Yameiym, C., & Sribua, P. (1988). Technique of Orientation and Movement: Teacher’s Guide for Visually Impaired. Bangkok: Department of General Education Ministry of education. (in Thai).
อุษา ขำประยูร, ศรีสมร ทินานนท์, แฉล้ม แย้มเอี่ยม และ พเยาว์ ศรีบัว. (2531). เทคนิคการปฐมนิเทศและการเคลื่อนไหว: คู่มือการฝึกสำหรับครูสอนคนตาบอด. กรุงเทพ: กรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ.
Kongrach, P. (2011). The study of Teenagers’ Behaviors in Using Social Networking Sites in Thailand: A Case Study of Facebook. Thesis, Master of Science (Technology Management), Thamasat University. (in Thai).
ภานุวัฒน์ กองราช. (2554). พฤติกรรมการใช้เครือข่ายสังคมออนไลน์ของวัยรุ่นในประเทศไทย: กรณีศึกษา Facebook. วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
Karuchit, W. (2016). Negative Effects of Digital Media on Thai Youngsters: Case Studies from Thailand and Abroad. Bangkok: Association of Youth Radio and Media, Thai Health Promotion Foundation. (in Thai).
วรัชญ์ ครุจิต. (2558). รูปแบบของการสื่อสารในสื่อดิจิทัลที่ส่งผลกระทบในแง่ลบต่อเด็กละเยาวชน และแนวทางการดูแล ป้องกัน และเสริมสร้างความรู้เท่าทันสื่อดิจิทัลสำหรับเด็กและเยาวชน กรณีศึกษาจากประเทศไทยและต่างประเทศ. กรุงเทพฯ: สมาคมวิทยุและสื่อเพื่อเด็กและเยาวชน สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ.
Martiniello, N., et al. (2012). Accessibility of social media for students who are blind or have low vision. Retrieved November 12, 2016, from http:// www.blindcanadians.ca/publications/cbm/32/accessibility-social-media-students-who-are-blind-or-have-low-vision
McLuhan, M. (1964). Understanding Media: The Extensions of Man. New York: McGraw Hill.
Ministry of Digital Economy and Society. (2016). Digital Economy and Society Improvement Plan. Retrieved December 18, 2016, from http://www.mict.- go.th/assets/portals/1/files/590613_4Digital_Economy_PlanBook.pdf. (in Thai)
กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2559). แผนพัฒนาดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. สืบค้นเมื่อ 18 ธันวาคม 2559, จากhttp://www.mict.go.th/assets/portals/1/files/590613_4Digital_Economy_Plan-Book.pdf
Ng, W. (2012). Can we teach digital natives digital literacy?. Computers & Education, 59(3), 1065-1078.
Pimpakun, P. (2017, 4 January). Visually Impaired: Social Media User. Interview. (in Thai)
ไพศาล พิมพกรรณ์. (2560, 4 มกราคม). คนพิการทางการเห็นที่ใช้สื่อสังคมออนไลน์. สัมภาษณ์.
Qiu, S., Hu, J., & Rauterberg, M. (2015). Mobile social media for the blind: preliminary observations. Proceedings of the International Conference on Enabling Access for Persons with Visual Impairment (ICEAPVI), 12-14 February 2015, Athens, Greece, 152-156.
Siriyuvasak,U.(Ed.). (2004). Introduction to Mass Communication: Mass Media Culture and Society. Bangkok: Chulalongkorn University. (in Thai).
อุบลรัตน์ ศิริยุวศักดิ์. (บรรณาธิการ). (2547). สื่อสารมวลชนเบื้องต้น: สื่อมวลชน วัฒนธรรม และสังคม.กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Wuthiastasarn, W. (2014). Myth of Impaired in Thai Entertainment Media. Retrieved December 2 ,2016, from http://www.bluerollingdot.org/articles/scoop/224. (in Thai).
ไวยวุฒิ วุฒิอรรถสาร. (2557). มายาคติความพิการในสื่อบันเทิงไทย. ค้นเมื่อ 2 ธันวาคม 2559, จาก http://www.bluerollingdot.org/articles/scoop/224
