An Approach to Developing Competencies of Announcers for Digital Television Stations in Thailand
Keywords:
announcer, digital television station, announcer competency, announcer for digital televisionAbstract
This research aims to study announcers’ competencies for digital television in Thailand, personal factor and human resource factor that effecting announcer competencies for digital television in Thailand, an approach to developing competencies of announcers for digital television in Thailand. Quantitative research methods were used: questionnaire surveys of 136 announcers for digital television in Thailand. Qualitative research methods were used: in-depth interviews of 17 experts involved improving announcers’ competencies. The results showed that (1) announcers for digital television in Thailand had very good overall competencies with an average 4.41, the most attribute with an average 4.63, followed by skill with an average 4.35 and knowledge with an average 4.30. (2) Personal factor; age was positively related to announcers’ knowledge and skill for a significance level of 0.05. Human resource factor; recruiting, training, evaluating were positively related to announcers’ knowledge (adjusted R2 = .205), announcers' skill (adjusted R2 = .079) and announcers' attribute (adjusted R2 = .078). (3) An approach to developing competencies of announcers for digital television in Thailand are as follows. The TV station and the relevant organization should provide the announcers’ regular training and workshop, give the announcers a chance to show their potential and continuous monitoring and evaluation of performance. Announcers should always practice and develop skills by themselves. NBTC, Media Association, Media Ethics Association and other related organization should set standards for the announcers, raise supervision seriously and screening candidates for the announcer license more intensely.
References
ชนัญสรา อรนพ ณ อยุธยา (2556), การกำกับดูแลเนื้อหารายการที่อาจเป็นภัยในกิจการโทรทัศน์ของประเทศไทยเพื่อคุ้มครองเด็กและเยาวชนภายใต้ภาวะสื่อหลอมรวม, วิทยานิพนธ์ปริญญานิเทศศาสตรดุษฎีบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทวีศักดิ์ เทพพิทักษ์ (2556), “การใช้แบบจำลอง KAP กับการศึกษาพฤติกรรมและทัศนคติการป้องกันการติดเชื้อเอชไอวี/เอดส์ ของคนประจำเรือไทย”, วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏ, 8(2): 84-102.
ธาม เชื้อสถาปนศิริ (2557), สื่อโทรทัศน์ในยุคดิจิทัล เรื่อง 7Cs ความท้าทายคนโทรทัศน์ในยุคดิจิทัล!, กรุงเทพฯ: ภาพพิมพ์.
วีระศักดิ์ พัทบุรี (2559), รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะการบริหารความขัดแย้ง สำหรับผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการศึกษาขั้นพื้นฐานในจังหวะชายแดนภาคใต้, วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
ศิริวัฒน์ เปลี่ยนบางยาง (2558), “ประสิทธิผลของการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น”, Veridian E-Journal ฉบับมนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ, 8(3): 1051-1062.
สมศักดิ์ สวัสดี (2557), “รูปแบบการจัดการทรัพยากรมนุษย์ส่งผลต่อประสิทธิผลขององค์การวิสาหกิขนาดกลางและขนาดย่อมด่านผลผลิตของภาคตะวันออก”, วารสารการจัดการสมัยใหม่, 12(2): 133-147.
สาธิต ดิษโยธิน และคณะ (2558), “รูปแบบการจัดการเทคโนโลยีการออกอากาศโทรทัศน์ระบบดิจิทัลของสถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส”, วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม คณะมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์, 9(1): 91-101.
สุจิตรา ธนานันท์ (2553), การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ = Human Resource Development, กรุงเทพฯ: พีพีเอ็น เพรส.
สุทิติ ขัตติยะ (2555), หลักการวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์, นนทบุรี: ประยูรวงศ์พริ้นท์ติ้ง.
สุปราณี ศิริสวัสดิ์ชัย และคณะ (2559), “ดัชนีชี้วัดความเป็นวิชาชีพของผู้ประกาศไทย”, วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย, 11(33): 11-16.
สุรพงษ์ โสธนะเสถียร (2558), “การประเมินความสัมพันธ์ระหว่างเขื่อน/โรงไฟฟ้า กฟผ. กับชุมชนที่อยู่โดยรอบ”, วารสารนิเทศศาสตร์ธุรกิจบัณฑิตย์, 9(2): 11-32.
สุวิมล จินะมูล (2560), “บทบาทสื่อโทรทัศน์ยุคดิจิทัลในการรายงานข่าวแผ่นดินไหวประเทศเนปาล ของ สถานีโทรทัศน์พีพีทีวี”, วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์, 5(2): 677-683.
Cremedas, M. and Lysak, S. (2011), New Media" Skills Competency Expected of TV Reporters and Producers: A Survey, New York: Syracuse University.
Da Silva, E. and Penteado, R. (2014), “Characteristics of Innovations in Television Journalism and the Expressiveness of the Anchor”, Audiology--Communication Research (on-line version).
Gibson, J. (2014), “The Snowden Effect Dominates 2014's Trends in Newsrooms Report”, World Editors Forum, Italy: The Guardian.
ICFJ Survey (2018), The State of Technology in Global Newsrooms, Washington: Georgetown University’s Communication, Culture and Technology (CCT).
Lee, C. et al. (2015), “The Relationship between HRM Practices and the Service Performance of Student Interns: Industry Perspective”, S.Afr.J.Bus.Manage, 46(3): 1-9.
Nygren, G. (2014), “Multiskilling in the Newsroom--De-skilling or Re-skilling of Journalistic Work?”, The Jourmal of Media Innovations, 1(2): 75-96.
ธนุเดช ธานี (2558), “การนำระบบ Competency ไปใช้ในการพัฒนาองค์กร”, People Develop Center, สืบค้นเมื่อ 1 พฤษภาคม 2561 จาก www.peopledevelop.net/15816673/competency-กับการพัฒนาองค์กร.
Alejando, J. (2010), “Journalism in the Age of Social Media”, retrieved 1 July 2018 from
https://www .mediaforum.md/upload/theme-files/journalism-inthe-age-of-social-mediapdf-554fbf10114c6.pdf.
Fineman, S. (2014), “Age Matters”, retrieved 1 July 2018 from https://doi.org/10.1177/0170840614553771.
