Saeng-Krasue: Gendered Ghost, Disease and Otherness in the Politics of Sexuality and the Real World
Keywords:
semiology, post-structuralism, gendered ghost, othernessAbstract
This article analyses the ghost stories film Saeng-Krasue (Inhuman Kiss) (2019). Adopting semiology, it reveals latent meanings of ghosts, gender and a sense of otherness. However, with the use of post-structuralism, this film signifies contradictory meanings. On the one hand, the film reproduces patriarchal ideology, defining women as inhuman and counter-scientism. On the other hand, using social constructionism, the cinematic language indicates power relations, women beauty and the politics of otherness. In this sense, the power of science may not be absolute
References
ภาษาไทย
กาญจนา แก้วเทพ และสมสุข หินวิมาน (2551), สายธารแห่งนักคิดทฤษฎีเศรษฐศาสตร์การเมืองและสื่อสารศึกษา, กรุงเทพฯ: ภาพพิมพ์.
กำจร หลุยยะพงศ์ (2556), ภาพยนตร์กับการประกอบสร้างผู้คน ประวัติศาสตร์ และชาติ, กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
________. (2559), หนังเล็กๆ กับเด็กน้อยๆ, กรุงเทพฯ: ภาพพิมพ์.
________. (2563), “การศึกษาภาพยนตร์แนวผู้ชม”, ใน เอกสารการสอนชุดวิชา ทฤษฎีและการวิจารณ์ภาพยนตร์, นนทบุรี: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
คริส เบเคอร์ และผาสุก พงษ์ไพจิตร (2562), ประวัติศาสตร์ไทยร่วมสมัย, กรุงเทพฯ: มติชน.
จิรธร สกุลวัฒนะ (2562), “การนำเสนอภาพร่างกายผู้หญิงและนิยามการจ้องมองในภาพยนตร์”, ใน สุรเดช โชติอุดมพันธ์ (บ.ก.), นววิถี: วิธีวิทยาการร่วมสมัยในการศึกษาวรรณกรรม, กรุงเทพฯ: ศยาม.
ชนัญญา ประสาทไทย (2559), “ซอมบี้ไทย สังคมไทย และการเมืองไทย”, วารสารสังคมศาสตร์, 28(2): 105-131.
นพพร ประชากุล (2552ก), ยอกอักษร ย้อนความคิด เล่ม 1, กรุงเทพฯ: ออฟเซท ครีเอชั่น.
________. (2552ข), ยอกอักษร ย้อนความคิด เล่ม 2, กรุงเทพฯ: ออฟเซท ครีเอชั่น.
บุญรักษ์ บุญญะเขตมาลา (2552), โรงงานแห่งความฝัน: สู่การวิจารณ์ภาพยนตร์สำนักบริบท, กรุงเทพฯ: พับลิค บุเคอรี.
ยูวัล โนอาห์ แฮรารี (2562), โฮโมดีอุส ประวัติของวันพรุ่งนี้, กรุงเทพฯ: วิชั่น พรีเพรส.
วิชุดา ปานกลาง (2539), การวิเคราะห์การถ่ายทอดความหมายเรื่องผีในภาพยนตร์ไทยเรื่อง แม่นาคพระโขนง พ.ศ. 2521-2532, วิทยานิพนธ์ปริญญานิเทศศาสตรมหาบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุรเดช โชติอุดมพันธ์ (2559), ทฤษฎีวรรณคดีวิจารณ์ตะวันตกในคริสต์ศตวรรษที่ 20, กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เสกสรรค์ ประเสริฐกุล (2562), “ประชาธิปไตยสยามยุทธ: แง่คิดเกี่ยวกับความขัดแย้งและพัฒนาการของระบอบการเมืองในประเทศไทย”, ใน ประจักษ์ ก้องกีรติ (บ.ก.), อดีต ปัจจุบัน และอนาคตประชาธิปไตยไทย, กรุงเทพฯ: ศยาม.
เอนก เหล่าธรรมทัศน์ (2562), “เค้าโครงความคิดพินิจประชาธิปไตยไทย”, ใน ประจักษ์ ก้องกีรติ (บ.ก.), อดีต ปัจจุบัน และอนาคตประชาธิปไตยไทย, กรุงเทพฯ: ศยาม.
ภาษาอังกฤษ
Benyahia, S. and Mortimer, C. (2013), Doing Film Studies, London: Routledge.
Cook, P. (2007), The Cinema Book, London: Cambridge University Press.
Chaudhuri, S. (2006), Feminist Film Theorists, London: Routledge.
Hill, J. and Gibson, P. (2000), Film Studies: Critical Approach, Oxford: Oxford University Press.
Howson, A. (2004), The Body in Society, Cambridge: Polity.
Jancovich, M. (1995), “Screen Theory”, in Hollows, J. and Jancovich, M. (eds.), Approaches to Popular Film, Manchester: Manchester University Press.
สื่อออนไลน์
สิทธิศิริ มงคลศิริ (2562), “สิทธิศิริ มงคลศิริ: ในวันที่แสงกระสือเข้าฉาย และเป็นหนังที่ใครๆ ต่างเชียร์ให้ไปดู”, สืบค้นเมื่อ 4 เมษายน 2563 จาก www.adaymagazine.com.
