Way of (Un) Life in Capitalism in Ghost Marketing Novel Series
Keywords:
นวนิยายผี, การบริโภค, ทุนนิยมAbstract
This article aims to investigate the presentation of capitalism through ghost characters in the novel series entitled Ghost Marketing including Ghost Resort, Ghost Shop, and Ghost Cafe. In this novel series, the concepts of consumption and marketing, which are the parts of capitalism, are adopted as conflicts in the stories, and presented as the ghost novels. The result shows that the capitalism is complicatedly presented through the ghost characters. In Ghost Resort, the inheritance of capitalism relates to the lineage of family. In Ghost Shop, the capitalism still exists in the consumer society because of its adjustment. On the one hand, the system also influences people, in the society, to adjust their lifestyles to the capitalism. Lastly, in Ghost Cafe, the capitalism and the business operations are criticized. The capitalism influences human to be social alienated, while the business operations shows that the large investment companies take advantage of the small investment companies.
References
ภาษาไทย
กฤษฎา ขำยัง (2552), วิถีเมืองในงานเขียนของ ปราบดา หยุ่น, วิทยานิพนธ์ปริญญาอักษรศาสตรมหา
บัณฑิต สาขาวิชาวรรณคดีเปรียบเทียบ ภาควิชาวรรณคดีเปรียบเทียบ จุฬาลงกรณ์หาวิทยาลัย.
เก่งกิจ กิติเรียงลาภ (2557), “การกลับมาของ Antonio Negri: ว่าด้วยการตีความ Spinoza จากมุมมอง
มาร์กซิสต์ ทุนนิยม และโครงการทางการเมืองของคอมมิวนิสม์”, ใน เวทีวิจัยมนุษยศาสตร์ไทย ครั้งที่ 7 = The 7th Humanities research forum in Thailand, นครศรีธรรมราช: มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์.
เจมส์ ฟุลเชอร์ (2554), ทุนนิยม: ความรู้ฉบับพกพา = Capitalism: A Very Short Introduction, แปลโดย
ปกรณ์ เลิศเสถียรชัย, กรุงเทพฯ: โอเพ่นเวิลด์ส.
ฉลาดชาย รมิตานนท์ (2543), “ผี-เปรต: วาทกรรมแห่งอำนาจหรือความงมงาย”, ใน ไสยศาสตร์ครอง
เมือง, กรุงเทพฯ: โครงการวิถีทรรศน์.
ชูศักดิ์ ภัทรกุลวณิชย์ (2548), “ทศวรรษหน้าของนวนิยายไทย”, ใน อ่าน (ไม่) เอาเรื่อง, กรุงเทพฯ: คบไฟ.
ปราปต์ (2560), ร้านโชว์เฮี้ยน Ghost Shop, กรุงเทพฯ: ก้าวกระโดด.
ปริชญา (2560), กาแฟกลิ่นวิญญาณ Ghost Cafe, กรุงเทพฯ: ก้าวกระโดด.
สมสุข หินวิมาน (2558), อ่านทีวี, กรุงเทพฯ: พารากราฟ.
สรณัฐ ไตลังคะ (2550), เรื่องสั้นแนวคตินิยมสมัยใหม่ พ.ศ. 2507-2516, วิทยานิพนธ์ปริญญาอักษรศาสตร ดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาวรรณคดีและวรรณคดีเปรียบเทียบ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
________. (2561), เอกสารประกอบการสอนวิชาสมัยและกระแสทางวรรณคดีและศิลปะตะวันตก, ม.ป.ท.
เสาวณิต จุลวงศ์ (2550), ความซับซ้อนของการเล่าเรื่อง: ลักษณะหลังสมัยใหม่ในบันเทิงคดีร่วมสมัย
ของไทย, วิทยานิพนธ์ปริญญาอักษรศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาวรรณคดีและวรรณคดีเปรียบเทียบ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย,
________. (2561), ทุนนิยมวิพากษ์ในวรรณกรรมไทย, กรุงเทพฯ: กองทุนวิจัยคณะศิลปศาสตร์
มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สุรเดช โชติอุดมพันธ์ (2559), อ่านเมือง เรื่องคนกรุง วาทกรรม วิถีความสัมพันธ์ และภาพแทนของพื้นที่,
กรุงเทพฯ: โครงการเผยแพร่ผลงานวิชาการ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เสนาะ เจริญพร (2548), ผู้หญิงกับสังคมในวรรณกรรมไทยยุคฟองสบู่, กรุงเทพฯ: มติชน.
อารียา หุตินทะ (2539), ภาพลักษณ์สังคมเมืองในเรื่องสั้นไทยร่วมสมัยระหว่างพุทธศักราช 2534-2536, วิทยานิพนธ์ปริญญาอักษรศาสตรมหาบัณฑิต หน่วยวิชาวรรณคดีเปรียบเทียบ จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.
RabbitRose (2560), รีสอร์ตผีเพี้ยน Ghost Resort, กรุงเทพฯ: ก้าวกระโดด.

