The Self-concealment and Secret Social Media Lives of Thai Youth
Keywords:
Online identity, Private Account, Social media, Self-concealmentAbstract
This study aimed to 1) investigate the characteristics of Thai youths' use of secret social media accounts, and 2) analyze the factors contributing to this behavior. In-depth interviews were conducted with eight Thai youths aged 20–22 years (three males and five females) until data saturation was achieved. The data were thematically analyzed based on the theoretical frameworks of Uncertainty Reduction Theory, Privacy Management Theory, Social Penetration Theory, and the concept of identity and self-construction. The findings revealed four primary characteristics of secret account usage: (1) the need for privacy, (2) image construction, (3) avoidance of judgment, and (4) engagement across multiple platforms. Factors influencing the use of secret accounts were categorized as follows: (1) psychological factors, including the need for identity and self-expression, safety concerns, and emotional responses; (2) social factors, encompassing social pressures, the desire to belong, and online culture and norms; and (3) technological factors, such as the ease of account creation and management, platform diversity, and data encryption with privacy protection.
References
ชัชฎา อัครศรีวร, นากาโอคะ, และ กฤชณัท แสนทวี. (2567). การสื่อสารอัตลักษณ์และตัวตนผ่านจักรวาลนฤมิตของเยาวชนไทย. วารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม. 12(1), 72–84. สืบค้นจาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jcosci/article/view/268704
ตระการตา วิวัฒนะอมรชัย. (2563). ‘แอคหลุมอินสตาแกรม’ โลกอีกใบของวัยรุ่นยุคดิจิทัล. Nisit Journal. สืบค้นเมื่อ 13 มีนาคม 2566, จาก https://nisitjournal.press/2020/11/12/fake-instagram_mental-health/
นราธิป วิรุฬห์ชาตะพันธ์. (2548). การสร้างอัตลักษณ์ในอัลบั้มภาพออนไลน์ (วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการสื่อสารมวลชน). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณฐมน ธนาตระกูล. (2565). “แอคหลุม” ‘โลกลับ ๆ หลายใบของคนโซเชียลฯ. Creative Thailand. สืบค้นเมื่อ 13 มีนาคม 2566, จาก https://www.creativethailand.org/view/article-read?article_id=33789&lang=read
พรรณวดี ประยงค์. (2559). เรื่องของ “ตัวตน” บนโลกของเว็บไซต์โซเชียลเน็ตเวิร์ก: ขอบเขตของ “ตัวตนที่ปรารถนา” และ “ตัวตนที่เป็นจริง”. วารสารศาสตร์. 9(1), 7–32. สืบค้นจาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jcmag/article/view/220058
พัน นิลพันธุ์ ฉัตรไชยยันต์. (2558). การสร้างอัตลักษณ์ออนไลน์ผ่านแอปพลิเคชันเครือข่ายสังคมบนโทรศัพท์มือถือ. วารสารนิเทศศาสตร์ธุรกิจบัณฑิตย์. 9(2), 123–145. สืบค้นจากhttps://ww2.dpu.ac.th/commarts/journal/upload/issue/RlAr2xlQfq.
ภัทรินทร์ จิตรวศินกุล และ ปิ่นวดี ศรีสุพรรณ. (2564). การสร้างตัวตนในสังคมโลกเสมือนจริงผ่านการเล่นคอมมู กรณีศึกษาคอมมู E.O.S. วารสารมานุษยวิทยา. 4(1), 156–187. สืบค้นจาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jasac/article/view/240978
รติกร สูงสมสกุล และ ณัฐชา วัฒนประภา. (2562). การศึกษาพฤติกรรมการใช้สื่อสังคมออนไลน์บนเอ็กซ์ (X)เชิงลบ. ใน เอกสารรายงานการประชุมวิชาการนำเสนอผลงานวิจัยระดับชาติของนักศึกษาด้านมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์ ครั้งที่ 2 (หน้า 2013–2021). คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
Motive Influence. (2563, มีนาคม 1). Facebook เปิดเผยจำนวนแอคหลุม + สแปมในแพลตฟอร์มที่มีมากกว่า 4-5%. สืบค้นเมื่อ 13 มีนาคม 2566, จาก https://www.motiveinfluence.com/blog/marketing/Facebookเปิดเผยจำนวนแอคหลุมในแพลตฟอร์มที่มีมากกว่า45/554
Afifi, T. A., & Afifi, W. A. (2009). Uncertainty, information management and disclosure decisions: Theories and applications. New York, NY: Routledge.
Berger, C. R., & Calabrese, R. J. (1975). Some explorations in initial interaction and beyond: Toward a developmental theory of interpersonal communication. Human Communication Research. 1(2), 99–112. Retrieved from https://doi.org/10.1111/j.1468-2958.1975.tb00258.x
Camacho, G., Reinka, M. A., & Quinn, D. M. (2020). Disclosure and concealment of stigmatized identities. Current Opinion in Psychology. 31, 28–32. Retrieved from https://doi.org/10.1016/j.copsyc.2019.07.031
Carpenter, A., & Greene, K. (2015). Social penetration theory. In M. L. Knapp & J. A. Daly (Eds.), The international encyclopedia of interpersonal communication. Wiley-Blackwell. Retrieved from https://doi.org/10.1002/9781118540190.wbeic160
Cowan, S. K. (2020). Secrets and social networks. Current Opinion in Psychology. 31, 99–104. Retrieved from https://doi.org/10.1016/j.copsyc.2019.07.038
Cruddas, S., Gilbert, P., & McEwan, K. (2012). The relationship between self-concealment and disclosure, early experiences, attachment, and social comparison. International Journal of Cognitive Therapy. 5(1), 28–37. Retrieved from https://doi.org/10.1521/ijct.2012.5.1.28
Homayoun, A. (2017, June 7). The secret social media lives of teenagers. The New York Times. Retrieved from https://www.nytimes.com/2017/06/07/well/family/the-secret-social-media-lives-of-teenagers.html
Knobloch, L. K., & Solomon, D. H. (1999). Measuring sources and content of relational uncertainty. Communication Studies. 50(4), 261–278. Retrieved from https://doi.org/10.1080/10510979909388499
Larson, D. G., Chastain, R. L., Hoyt, W. T., & Ayzenberg, R. (2015). Self-concealment: Integrative review and working model. Journal of Social and Clinical Psychology. 34(8), 705–729. Retrieved from https://doi.org/10.1521/jscp.2015.34.8.705
Nagy, P. (2010). Second Life, second choice? The effects of virtual identity on consumer behavior. A conceptual framework. In Proceedings of FIKUSZ ’10 Symposium for Young Researchers (pp. 167–180).
Sales, N. J. (2016). American girls: Social media and the secret lives of teenagers. Alfred A. Knopf.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 The journal of social communication innovation
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความทุกบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
