Parliament meeting and The seven Aparihaniya dhamma principles
Keywords:
meeting, parliament, Aparihaniya dhamma principlesAbstract
The seven Aparihaniya dhamma principles, which have existed since the time of the Lord Buddha, are the subject of this academic article. The Lord Buddha imparted these lessons to the Vajchi state's monarchs to enable them to apply them to the governance of their own states. There are 7 practices that are based on the 7 AparihaniyaDhamma principles.In example, they must have frequent meetings, show up to meetings in unity, refrain from prescribing anything that shouldn't be prescribed, give respect for the elderly, refrain from pestering women, maintain the Dhamma, and look out for others. Righteously. The Constitution of the Kingdom of Thailand, established in B.E. 2560,is consistent with all seven of the principles laid down in the seven Aparihaniya dhamma rules.Basic regulations for council sessions If it can be modified and made aware in the discharge of tasks for legislators serving as Thai people's representatives will have a favorable impact on the nation's governance members of the parliament will be able to function in accordance with their roles can function fully as a representation of the Thai people and be able to bring about prosperity for Thailand as well without considering their own interests.
References
เจษฎา ทองขาว. (2560).พระพุทธศาสนากับศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ : ท่าทีและการปฏิบัติต่อทาส.วารสารนิติสังคมศาสตร์,10(2), 81-110.
บรรจบ บรรณรุจิ. (2550).อปริหานิยธรรม-รัฐธรรมนูญแคว้นวัชชี : มองวัชชีแล้วมองไทย.วารสารราชบัณฑิตยสถาน, 32(3), 525-527.
เจษฎา ทองขาว. (2557).“ประชาธิปไตย” ต้อง “เป็นธรรม(ะ)”.รัฐสภาสาร, 62(8), 39-41.
ทินพันธุ์ นาคะตะ. (2543).ประชาธิปไตยไทย (พิมพ์ครั้งที่ 2).กรุงเทพฯ: โครงการเอกสารและตำราคณะรัฐประศาสนาศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 มาตรา 79.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 1) พุทธศักราช 2564 มาตรา 83.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 มาตรา 107 และมาตรา 269.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 มาตรา 81, มาตรา 129, มาตรา 151, มาตรา 152, มาตรา 153, มาตรา 155, มาตรา 159, มาตรา 172, มาตรา 177, มาตรา 178, มาตรา 204, มาตรา 217, มาตรา 256 และมาตรา 272.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 มาตรา 121-123 และมาตรา 127.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตตฺโต). (2554).พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์ (พิมพ์ครั้งที่ 16). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ บริษัท สหธรรมิก จำกัด.
พระภาวนาวิริยคุณ (เผด็จ ทตฺตชีโว). (ม.ป.ป.).ทำงานเป็นทีมอย่างมีประสิทธิภาพ ด้วยอปริหานิยธรรม. กรุงเทพฯ: บริษัท บีเอ็นเค บุ๊คส์ จำกัด.
สุชีพ ปุญญานุภาพ. (ม.ป.ป.).พระไตรปิฎกฉบับประชาชน. สืบค้น 19 กุมภาพันธ์ 2566,จาก https://84000.org/tipitaka/read/byitem.php?book=10&item=68&items=1&preline=0&pagebreak=0
มหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2551).พระไตรปิฎกแก่นธรรม ฉบับมหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย พระสุตตันตปิฎก เล่ม 3. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระครูสุพลวุฒิกร (ทวนชัย สุภโร). (2558).“ระบอบสามัคคีธรรม : บทเรียนจากเจ้าลิจฉวีถึงสังคมไทย”. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2(1), 48-49.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 มาตรา 121.
พระครูสุพลวุฒิกร (ทวนชัย สุภโร). (2558).“ระบอบสามัคคีธรรม : บทเรียนจากเจ้าลิจฉวีถึงสังคมไทย”. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2(1), 49.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 มาตรา 120.
ข้อบังคับการประชุมสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2562 ข้อ 25.
ข้อบังคับการประชุมวุฒิสภา พ.ศ. 2562 ข้อ 20
ข้อบังคับการประชุมรัฐสภา พ.ศ. 2563 ข้อ 12-17, ข้อบังคับการประชุมสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2562 ข้อ 20-26 และข้อบังคับการประชุมวุฒิสภา พ.ศ. 2563 ข้อ 15-17.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 มาตรา 120.
โครงการอินเตอร์เน็ตเพื่อประชาชน (iLaw). (2565).สภาล่มคืออะไร? ตอบคำถามคาใจสภาอับปาง. สืบค้น 19 กุมภาพันธ์ 2566,จาก https://ilaw.or.th/node/6076 และ ไทยโพสต์. (2566). งามหน้า! สภาเปิดไม่ถึง 25 นาทีล่มแล้ว. สืบค้น 19 กุมภาพันธ์ 2566, จาก https://www.thaipost.net/hi-light/305227/
พระครูสุพลวุฒิกร (ทวนชัย สุภโร). (2558).“ระบอบสามัคคีธรรม : บทเรียนจากเจ้าลิจฉวีถึงสังคมไทย”. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2(1), 49-50.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 มาตรา 5.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 มาตรา 148.
พระครูสุพลวุฒิกร (ทวนชัย สุภโร). (2558).“ระบอบสามัคคีธรรม : บทเรียนจากเจ้าลิจฉวีถึงสังคมไทย”. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2(1), 44-47.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 มาตรา 80, มาตรา 116 และมาตรา 119.
ข้อบังคับการประชุมสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2562 ข้อ 5, ข้อ 6, ข้อ 9, ข้อ 29 และข้อ 68-77, ข้อบังคับการประชุมวุฒิสภา พ.ศ. 2562 ข้อ 5, ข้อ 6, ข้อ 10, ข้อ 24, ข้อ 27, ข้อ 52, ข้อ 54-63.
พระครูสุพลวุฒิกร (ทวนชัย สุภโร). (2558). “ระบอบสามัคคีธรรม : บทเรียนจากเจ้าลิจฉวีถึงสังคมไทย”. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2(1),50-51.
โครงการอินเตอร์เน็ตเพื่อประชาชน (iLaw). (2565). ผู้หญิงอยู่ตรงไหน ในการเมืองไทย 2565. สืบค้น 11 มีนาคม 2566, จาก https://ilaw.or.th/node/6097.
ไทยพีบีเอส. (2566). จำนวน ส.ส.หญิงในสภาฯ น้อยกว่ามาตรฐานสากล. สืบค้น 11 มีนาคม 2566, จาก https://www.youtube.com/watch?v=qe6J2ZXLgDM
พระครูสุพลวุฒิกร (ทวนชัย สุภโร). (2558). “ระบอบสามัคคีธรรม : บทเรียนจากเจ้าลิจฉวีถึงสังคมไทย”. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2(1), 51.
ข้อบังคับการประชุมรัฐสภา พ.ศ. 2563 ข้อ 147-149, ข้อบังคับการประชุมสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2563. ข้อ 181-183 และข้อบังคับการประชุมวุฒิสภา พ.ศ. 2563. ข้อ 183-185.
พระครูสุพลวุฒิกร (ทวนชัย สุภโร). (2558).“ระบอบสามัคคีธรรม : บทเรียนจากเจ้าลิจฉวีถึงสังคมไทย”. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2(1), 52.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 มาตรา 31.
Downloads
Published
Issue
Section
License
Copyright (c) 2023 วารสารวิชาการนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว