The Model for Developing Teacher Competency in Blended Learning according to Thinking school Approach of Chiang Rai Provincial Administrative Organization School
Keywords:
Blended Learning, Thinking School, Teacher competency developmentAbstract
This research article aims to: 1) Study the components of a competency development model for teachers in blended learning management according to the thinking school approach of the Chiang Rai Provincial Administrative Organization School. 2) Develop and validate the competency development model for teachers in blended learning management according to the thinking school approach of the Chiang Rai Provincial Administrative Organization School, and 3) Evaluate the competency development model for teachers in blended learning management according to the thinking school approach of the Chiang Rai Provincial Administrative Organization School. The research and development methodology was employed, and the statistics used in the research included percentage, mean, and standard deviation.
The research found that:
The competency development model for teachers in blended learning management according to the thinking school approach of the Chiang Rai Provincial Administrative Organization School consists of four main components: 1) Principles of the model, 2) Objectives of the model, 3) The implementation process (CRPAO Model), which includes four aspects: Curriculum Development (C), Ranking Content (R), Adaptive Learning (A), and Professional Innovation (P), as well as Objective-Based Evaluation (O), and 4) Conditions for the success of the model. Experts have opined that the competency development model for teachers in blended learning management according to the thinking school approach of the Chiang Rai Provincial Administrative Organization School is comprehensive, appropriate, feasible, and beneficial at a high level.
References
กษมา ชนะวงศ์. (2564). รูปแบบการบริหารจัดการหลักสูตรสถานศึกษาเพื่อส่งเสริมคุณลักษณะในศตวรรษที่ 21 ของนักเรียนโรงเรียนเอกชน [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนเรศวร]. NU Intellectual Repository. http://nuir.lib.nu.ac.th/dspace/handle/123456789/4055
ถนอมพร เลาหจรัสแสง. (2557). ทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 เพื่อการพัฒนาอาจารย์ของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
สำนักบริการเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
นงเยาว์ อุทุมพร. (2566). การนำผลการประเมินการเรียนรู้ไปใช้ประโยชน์. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี, 1(1), 32-40. https://so13.tci-thaijo.org/index.php/DRUEDJ/article/view/109
พิเชษฐ ยังตรง, พิณสุดา สิริธรังศรี, และสินธะวา คามดิษฐ์. (2560). กลยุทธ์การพัฒนาคุณลักษณะที่พึงประสงค์ของผู้เรียนในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในศตวรรษที่ 21. วารสารสุทธิปริทัศน์, 31(100), 1-12. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/DPUSuthiparithatJournal/article/view/243509
ไพลิน ภู่จีนาพันธุ์. (2565). เรื่องเล่าการเรียนรู้ออนไลน์สู่การเป็นนักวิจัยในยุคโควิด 19. ใน อานันท์ สีีห์พิทักษ์เกียรติิ, ธัญพิชชา อรินต๊ะ, จุฑามาศ สีธิ, และกิ่งกาญจน์์ ถุงแก้ว (บ.ก.), รายงานฉบับสมบูรณ์ผลโครงการส่งเสริมการจัดการเรียนรู้ที่สอดคล้องกับศตวรรษที่ 21 ประจำปีการศึกษา 2564 (น.198-204).ศูนย์นวัตกรรมการสอนและการเรียนรู้ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
วรากร พิสดาร. (2565). รูปแบบการบริหารจัดการหลักสูตรเพื่อส่งเสริมทักษะอาชีพสำหรับโรงเรียนขยายโอกาสบนพื้นที่สูง สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดเชียงราย [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.
วิชัย วงษ์ใหญ่ และมารุต พัฒผล. (2564). การเรียนรู้ปรับได้ Adaptive Learning. ศูนย์ผู้นำนวัตกรรมหลักสูตรและการเรียนรู้ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
วิไลวรรณ วงศ์จินดา. (2558). ผลของการจัดการเรียนการสอนแบบผสมผสานโดยวิชานวัตกรรมและเทคโนโลยีทางการศึกษาคณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยี.
วีระชัย ศรีวงษ์รัตน์ และศิริศักดิ์ จันฤาชัย. (2560). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนรู้ในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 1. วารสารการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 23(1), 191-200. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jemmsu/article/view/148953
ศิริพร ศรีปัญญา และธรินธร นามวรรณ. (2560). การพัฒนาแนวทางเสริมสร้างสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญของครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบึงกาฬ. วารสารการบริหารและนิเทศการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 8(2), 184-198. https://so20.tci-thaijo.org/index.php/JAD/article/view/442
ศักดิ์อนันต์ อนันตสุข. (2566). รูปแบบชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพที่เสริมสร้างสมรรถนะครูในการจัดการเรียนรู้ แบบผสมผสานร่วมกับการแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์ เพื่อส่งเสริมความสามารถในการศึกษาค้นคว้าด้วยตนเองเชิงสร้างสรรค์ของนักเรียนโรงเรียนนารายณ์คำผงวิทยา. วารสารชุมชนแห่งการเรียนรู้วิชาชีพครู, 3(1), 30-47. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/JTPLC/article/view/263236
สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2560). สรุปพระราชกระแสรับสั่งพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 9 และพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 10 เรื่อง การศึกษา. สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.
อนุชิต กลิ่นกำเนิด. (2553). ระบบบริหารจัดการเรียนรู้แบบปรับเหมาะ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต,มหาวิทยาลัยศิลปากร]. Silpakorn University Repository. https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/10869
อังคณา อ่อนธานี. (2564). การพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูเพื่อส่งเสริมการคิดขั้นสูง สำหรับผู้เรียนชั้นมัธยมศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 23(4), 406-418. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/edujournal_nu/article/view/250297
Allen, I. E., & Seaman, J. (2010). Learning on Demand: Online Education in the United States, 2009. Sloan Consortium.
Bernath, R. (2012). Effectives Approaches to Blended Learning for Independent Schools. TestDEN. https://www.testden.com/partner/blended%20learning%20for%20independent%20schools.PDF
Chinyere, A. (2014). Human resource management in education: Issues and challenges. British Journal of Education, 2(7), 26-31.
Graham, C. R. (2012). Introduction to Blended Learning. Retrieved from http://www.media.wiley.com/product_data/except/86/C.pdf.
Horn, B. M., & Staker, H. (2011). The Rise of K-12 Blended Learning. Infosight Institute. https://www.christenseninstitute.org/wp-content/uploads/2013/04/The-rise-of-K-12-blended-learning.pdf
Vaziri, S. (2013). Effective Employment: A Basic Objective for Curriculum Design in Higher Education. International Journal of Academic Research in Progressive Education and Development, 2(4), 28-43.
