The Development of an Internal Supervision Model Using Digital Technology for Educational Opportunity Expansion Schools in the Lower Northern Region of Thailand
Keywords:
Internal Supervision Model, Digital Technology, Opportunity Expansion SchoolsAbstract
This research article aimed to: 1) examine the components, current conditions, problems, and guidelines for internal supervision using digital technology in Educational Opportunity Expansion Schools in the Lower Northern Region of Thailand; 2) develop a digital technology–enhanced internal supervision model; and 3) evaluate the proposed model. A mixed-methods research design was employed. The sample consisted of 500 school administrators and teachers from Educational Opportunity Expansion Schools in the Lower Northern Region, selected through multistage sampling. The research instruments included structured interviews, questionnaires, and evaluation forms. Data were collected through interviews, workshops, expert-based seminars, and public hearings. Qualitative data were analyzed using content analysis and presented through descriptive narration, while quantitative data were analyzed using confirmatory factor analysis, mean, standard deviation, frequency, and percentage.
The research found that:
- The components of digital technology–enhanced internal supervision comprised six key elements, which demonstrated a good fit with the empirical data. Regarding current conditions, the lowest mean score was found in the continuous reflection of supervision outcomes through digital technology networks. The most critical problem identified was the limited participation of supervisors and supervisees in analyzing contextual conditions and influencing factors. Therefore, the recommended approach emphasizes inclusive participation from all stakeholders, utilizing digital platforms to enhance data accessibility, encourage appropriate feedback, and facilitate collaborative reflection following supervision.
- The developed model consisted of eight components: 1) principles, 2) objectives,
3) inputs, 4) processes, 5) outputs, 6) outcomes, 7) feedback, and 8) success-driving factors. The model demonstrated a high level of validity and appropriateness. - The evaluation of the model indicated high levels of feasibility and utility.
References
จันทิมา ร่มศรี. (2564). แนวทางการนิเทศการศึกษาโดยใช้สื่อเทคโนโลยีสารสนเทศ เพื่อพัฒนาการเรียนรู้กลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม. Journal for Developing the Social and Community, 8(2), 89–100. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/rdirmu/article/view/250116
ณัฐฐา แสงเชย. (2567). รูปแบบการนิเทศภายในตามสถานการณ์ชีวิตวิถีใหม่ (New Normal) ของผู้บริหารสถานศึกษาในเขตภาคเหนือ. วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์, 9(3), 171–181. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jmbr/article/view/254328
ณัฏฐามณี พุทธกุลหิรัญเมธา. (2565). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงกลยุทธ์ในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยในเขตภาคเหนือ[วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต ไม่ได้ตพิมพ์]. มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร.
ทิพวรรณ ถาวรโชติ และจิติมา วรรณศรี. (2566). รูปแบบการนิเทศด้วยเครือข่ายความร่วมมือเพื่อส่งเสริมประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา. Journal of Education and Innovation, 25(2), 187–196. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/edujournal_nu/article/view/249586
ธัญญาภรณ์ นาจำปา. (2564). การพัฒนารูปแบบการบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล สำหรับโรงเรียนมัธยมศึกษาในเขตภาคกลาง สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ]. SWU IR. https://hdl.handle.net/20.500.14740/34873
นิรุทธ์ นันทมาศวังนรา, สุวพร เซ็มเฮง, และอิศรัฎฐ์ รินไธสง. (2560). รูปแบบการนิเทศภายในสถานศึกษาที่มีประสิทธิผลของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา นราธิวาส เขต 1. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี, 6(1), 61-72. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/bkkthon/article/view/90461
พุทธชาด แสนอุบล. (2560). สภาพ ปัญหา และแนวทางการปรับปรุงการนิเทศภายในโรงเรียน มัธยมศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 2 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา]. Burapha University Research Information . https://buuir.buu.ac.th/xmlui/handle/1234567890/6886
วิไลลักษณ์ วชิรสกุลโชค, ประภาส ณ พิกุล, สุวดี อุปปินใจ, และสมบูรณ์ อริยา. (2563). รูปแบบการนิเทศภายในโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานตามแนวคิดการจัดการศึกษาสำหรับเขตพื้นที่สูงภาคเหนือตอนบน. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 8(30), 33-42. https://jeal.snru.ac.th/ArticleView?ArticleID=728
ศศิกานต์ พันธ์โนราช. (2561). สภาพการดำเนินงานการนิเทศภายในโรงเรียนกลุ่มเครือข่ายปิ่นมาลา จังหวัดสระแก้ว สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 7 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา]. Burapha University Research Information. https://buuir.buu.ac.th/xmlui/handle/1234567890/7376
ศศิรดา พันชัยภู, ภาณุพงศ์ บุญรมย์, และชวนคิด มะเสนะ. (2565). รูปแบบการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการนิเทศภายในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 10(4), 1639–1653. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/journal-peace/article/view/250683
ศุภลักษณ์ มีปาน. (2562). รูปแบบการนิเทศภายในสำหรับการจัดการเรียนร่วมในโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ.
สถาพร สมอุทัย. (2565). “การนิเทศการศึกษา” หนึ่งตัวช่วยในการพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. วารสารวิจยวิชาการ, 5(3), 275–288. https://doi.org/10.14456/jra.2022.75
สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ (องค์การมหาชน). (2565). บทสรุปผู้บริหาร ผลการวิเคราะห์ผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐานเพื่อพัฒนาการเรียนการสอน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ปี การศึกษา 2565. กลุ่มงานผลิตและพัฒนาเครื่องมือวัดและประเมินผล.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2565). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน (พ.ศ. 2566-2570).สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2566). รายงานสภาพและปัญหาการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐานของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษาในเขตภาคเหนือตอนล่าง. กระทรวงศึกษาธิการ.
Comrey, A. L., & Lee, H. B. (1992). A first course in factor analysis (2nd ed.). Lawrence Erlbaum Associates.
Hair, J. F., Babin, B. J., Anderson, R. E., & Black, W. C. (2019). Multivariate Data Analysis (8th ed.). Cengage Learning. https://www.cengage.uk/c/multivariate-data-analysis-8e-hair-babin-anderson-black/9781473756540/?searchIsbn=9781473756540
Krejcie, R.V. and Morgan, D.W. (1970) Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30, 607-610.https://doi.org/10.1177/001316447003000308
Schumacker, R. E., & Lomax, R. G. (2016). A beginner’s guide to structural equation modelling (4th ed.). Routledge.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
ผลการวิจัยและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความ ถือเป็นความคิดเห็นและอยู่ในความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความ มิใช่ความเห็นหรือความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ หรือมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตล้านนา ทั้งนี้ไม่รวมความผิดพลาดอันเกิดจากการพิมพ์ บทความที่ได้รับการเผยแพร่โดยวารสารปัญญา ถือเป็นสิทธิ์ของวารสารฯ
