การพัฒนาสมรรถนะครูในการจัดการเรียนรู้โดยปัญหาเป็นฐาน ของโรงเรียนบ้านหนองบาก สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายโสธร เขต 2
คำสำคัญ:
การพัฒนาสมรรถนะครู; , การจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน; , การวิจัยเชิงปฏิบัติการ; , ความพึงพอใจบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาครูโรงเรียนบ้านหนองบากให้มีความรู้ความเข้าใจและสามารถเขียนแผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน 2) พัฒนาครูโรงเรียนบ้านหนองบากให้มีสมรรถนะในการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน 3) ศึกษาความพึงพอใจของครูที่เข้าร่วมการพัฒนาสมรรถนะด้านการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน และ 4) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน การวิจัยเป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการ ดำเนินการ 2 วงรอบ แต่ละวงรอบประกอบด้วยการวางแผน การปฏิบัติ การสังเกตผล และการสะท้อนผล ครูผู้ร่วมวิจัย ได้แก่ ครูโรงเรียนบ้านหนองบาก ปีการศึกษา 2568 จำนวน 6 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย แบบทดสอบวัดความรู้ความเข้าใจ แบบสัมภาษณ์ แบบสังเกต แบบบันทึกการนิเทศ แบบประเมินแผนการจัดการเรียนรู้ แบบประเมินสมรรถนะ แบบประเมินความพึงพอใจของครู และแบบประเมินความพึงพอใจของนักเรียน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณโดยใช้ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ส่วนข้อมูลเชิงคุณภาพใช้การวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า
1. ครูผู้ร่วมวิจัยมีความรู้ความเข้าใจในการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานเพิ่มขึ้น โดยมีคะแนนหลังการพัฒนาร้อยละ 87.50 สูงกว่าก่อนการพัฒนาซึ่งมีคะแนนร้อยละ 54.16 และสามารถเขียนแผนการจัดการเรียนรู้ได้ตามเกณฑ์ที่กำหนดในวงรอบที่ 2
2. ครูผู้ร่วมวิจัยมีสมรรถนะในการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานเพิ่มขึ้น และภายหลังการพัฒนาในวงรอบที่ 2 ครูทุกคนผ่านเกณฑ์ที่กำหนด
3. ครูผู้ร่วมวิจัยมีความพึงพอใจต่อการพัฒนาสมรรถนะโดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.87
4. นักเรียนมีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานโดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.71
เอกสารอ้างอิง
กมลฉัตร กล่อมอิ่ม. (2560). การจัดการเรียนรู้แบบการใช้ปัญหาเป็นฐาน (Problem Based Learning): รายวิชาการออกแบบและพัฒนาหลักสูตร สำหรับนักศึกษาวิชาชีพครู. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 11(2), 179-192.
พชรวิทย์ จันทร์ศิริสิร, กาญจน์ เรืองมนตรี และราตรี เลิศหว้าทอง. (2566). สมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนรู้เชิงรุก สู่คุณภาพการศึกษาในยุคใหม่. วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์, 5(2), 375-388. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/JSSP/article/view/263033
ริชาพันธ์ อ่ำกลาง และศิริพร พึ่งเพ็ชร์. (2568). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหน่วยการเรียนรู้ ข้อมูลสารสนเทศ วิชา วิทยาการคำนวณ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โดยการจัดการเรียนรู้แบบปัญหาเป็นฐาน. วารสาร มจร.อุบลปริทรรศน์, 10(1), 1161-1174.
สุภัสสรา พิมโพธิ์ และสิทธิพล อาจอินทร์. (2566). การพัฒนาความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์และสมรรถนะการคิดขั้นสูง ด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานร่วมกับการใช้สื่อการเรียนรู้ด้วยเทคโนโลยีเสมือนจริงของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 21(2), 373-387.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2559). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Barrows, H. S. (1986). A taxonomy of problem-based learning methods. Medical Education, 20(6), 481-486. https://doi.org/10.1111/j.1365-2923.1986.tb01386.x
Darling-Hammond, L., Hyler, M. E., & Gardner, M. (2017). Effective teacher professional development. Palo Alto, CA: Learning Policy Institute.
Kemmis, S., & McTaggart, R. (1988). The action research planner. (3rd ed.). Geelong, Victoria: Deakin University Press.
