The Relationship Between the Innovative Leadership of Administrators and the Effectiveness of Educational Institutions’ Academic Innovative Areas in Satun Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research article aims to 1) study the level of innovative leadership of school administrators, 2) examine the level of effectiveness of the academic innovative areas of educational institutions, 3) investigate the relationship between the innovative leadership of administrators and the effectiveness of the academic innovative areas of educational institutions, and 4) identify guidelines for developing innovative leadership to enhance the effectiveness of the academic innovative areas of educational institutions in Satun Province. This research employed a mixed-methods approach, integrating both quantitative and qualitative research methodologies. The population for the quantitative phase consisted of 412 teachers from 22 academic innovative areas of educational institutions during the academic year 2025. The sample size was determined using Krejcie and Morgan’s sample size table, yielding a total of 199 participants. A questionnaire was used as the primary instrument for quantitative data collection. Data were analyzed using frequency, percentage, mean, standard deviation, and Pearson’s product–moment correlation coefficient. For the qualitative phase, eight experts associated with the academic innovative areas of educational institutions were selected as key informants. A Semi -structured interview form was used as the primary instrument for data collection. Qualitative data were analyzed using the content analysis technique. The results showed that 1) The overall innovative leadership of the academic innovative areas of educational institutions was at a high level, 2) the overall effectiveness of the academic innovative areas of educational institutions was also at a high level, 3) regarding the relationship between the innovative leadership of administrators and the effectiveness of the academic innovative areas of educational institutions, there was a significant positive relationship at a high level, with statistical significance at the .01 level (rxy = .892**), 4) guidelines for developing innovative leadership to enhance school effectiveness suggested that policies should be established to improve strategic analytical thinking skills through workshops, innovative buddy networks, and mobile Professional Learning Community (PLC) activities.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร
ข้อความที่ปรากฎอยู่ในบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความ และข้อคิดเห็นนั้นไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร
References
กนกวรรณ จันทรนิมะ. (2565). การศึกษาภาวะผู้นำและแนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชัยภูมิ เขต 2. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำมหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 10(39): 93-101.
ชูศรี วงค์รัตนะ. (2554). การวิจัยเพื่อการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: ทิปพับลิเคชั่น.
ซานีรา สุมาลี. (2565). “ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาระดับประถมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสตูล”. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
ธัญญพัทธ์ ปวงแก้ว. (2566). “กับประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงใหม่ เขต 3”. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยพะเยา.
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). วิธีการทางสถิติสาหรับการวิจัย เล่ม 1. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 10. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
พิมสวิยา ธีระเดชธำรง. (2566). “แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาในโรงเรียนสังกัดเทศบาลนครนครสวรรค์”. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
ภิรญา สายศิริสุข. (2561). “ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารในโรงเรียนมัธยมศึกษา กลุ่มสหวิทยาเขตปัญจภาคี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 5”. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
สุทธิวิทย์ อานุภาพเสถียร. (2566). “ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อสมรรถนะการจัดการเรียนรู้เชิงสร้างสรรค์ของครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาตรัง กระบี่”. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต แขนงวิชาบริหารการศึกษา สาขาวิชาศึกษาศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สุรวุฒิ สุขบัติ. (2565). “แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามหาสารคาม เขต 1”. หลักสูตรปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
อาวาตีฟ หะยีดือรานิง. (2566). “ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารกับประสิทธิผลของสถานศึกษา โรงเรียนพื้นที่นวัตกรรมการศึกษาจังหวัดยะลา”. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยฟาฎอนี.
Cronbach, L. J. (1990). Essential of psychological testing. (5th ed.). New York: Harper
Collins.
Likert, R. (1967). The human organization: Its management and value. New York: McGraw-Hill.
Mott, P. E. (1972). The Characteristic of Effective Organization. New York: Harper and Row.
