Ksitigarbha Bodhisattva: Patterns of Pāramitā in Buddhist Narratives
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This article, Ksitigarbha Bodhisattva: Patterns of Pāramitā in Buddhist Narratives, aims to examine narrative representations of pāramitā (perfections) in Buddhism through the case study of Ksitigarbha Bodhisattva within the Mahāyāna tradition. Employing documentary research methodology, the study analyzes key textual sources, particularly the Kṣitigarbha Bodhisattva Pūrvapraṇidhāna Sūtra, along with related Theravāda and Mahāyāna scholarly works. The analytical framework integrates narrative theory with Buddhist concepts of pāramitā. The findings indicate that Buddhist narratives function as an essential medium for conveying ethical values and the Bodhisattva ideal. The accumulation of pāramitā is presented across multiple realms of existence—human, animal, and divine—each illustrating distinct dimensions of moral cultivation, including compassion, patience, determination, and wisdom. In the case of Ksitigarbha Bodhisattva, the narratives emphasize his great vow to liberate all sentient beings, especially those suffering in hell realms, prior to attaining Buddhahood. This reflects the Mahāyāna emphasis on altruistic liberation grounded in both great compassion and profound wisdom. The study concludes that the narratives of Ksitigarbha Bodhisattva are not merely devotional literature but constitute a meaningful narrative structure that reinforces ethical conduct, elucidates karmic principles, and articulates the ultimate goal of Buddhism—the liberation of all beings from suffering.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร
ข้อความที่ปรากฎอยู่ในบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความ และข้อคิดเห็นนั้นไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร
References
ธิติภัทร จรูญชัยกุลเจริญ. (2566). การอธิษฐานในบริบทสังคมและวัฒนธรรมไทย. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาคติชนวิทยา. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ประจักษ์ ประภาพิทยากร. (2529). เทวดานุกรมในวรรณคดี. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์โอเดียนสโตร์.
พระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตฺโต). (2544). เรื่องเหนือสามัญวิสัยอิทธิปาฏิหาริย์เทวดา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ธรรมดา.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2561). บารมียิ่งยวดหรือยิ่งใหญ่. (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพมหานคร: ม. ป.พ.
พระมหาขวัญชัย กิตฺติเมธี. (2564). ปัญหาปรัชญา ปฐมบทแห่งปรัชญา: จากตะวันตกสู่ตะวันออก. (พิมพ์ครั้งที่ 2). พระนครศรีอยุธยา: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหามิตร ฐิตปญฺโญ. (ม.ป.ป.). พระพุทธศาสนามหายาน. (พิมพ์ครั้งที่2). ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตขอนแก่น.
พระวิศวภัทรเซี่ยเกี๊ยก. (2552). พระกษิติครรภ์โพธิสัตว์มูลปณิธานสูตร (พระสูตรว่าด้วยปณิธานเมื่ออดีตของพระกษิติครรภ์โพธิสัตว์). กรุงเทพมหานคร: กิตติพรการพิมพ์.
พระอธิการประทุม จารุวํโส (ปรางมาศ). (2554). การศึกษาเปรียบเทียบเทวดาในทัศนะของพระพุทธศาสนา เถรวาทกับเทพในทัศนะของศาสนาพราหมณ์ที่ปรากฎในคัมภีร์พระพุทธศาสนาเถรวาท. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
เพลโต. (2559). รีพับลิก (เวธัส โพธารามิก ผู้แปล). (พิมพ์ครั้งที่ 3). สมุทรสาคร: พิมพ์ดี.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
แม่ชีบุญช่วย ศรีเปรม และพระครูวินัยธรบุญศรี ญาณวุฑฺโฒ. (2564). บทบาทของเทวดาที่ปรากฏใน พระไตรปิฎก. รายงานการวิจัย. คณะศาสนาและปรัชญา ทุนเพื่อเตรียมความพร้อมเข้าสู่ตำแหน่งทางวิชาการ สถาบันวิจัยญาณสังวร มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย ประจำปีงบประมาณ 2564: มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2546). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. (พิมพ์ครั้งที่ 12). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
เสฐียรโกเศศ นาคะประทีป. (2546). เรื่องพระโพธิสัตว์. กรุงเทพมหานคร: บริษัทส่องศยามจำกัด.
สุชีพ ปุญญานุภาพ. (2540). ประวัติศาสตร์ศาสนา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหามกถฏราชวิทยาลัย.
สุมาลี มหณรงค์ชัย. (2543). พุทธศาสนามหายาน (ฉบับปรับปรุงแก้ไข). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์สุขภาพใจ.
Greimas, A. J., (1983). Structural Semantics: An Attempt at a Method. Trans. By Daniele McDowell, Ronald Schleifer, and Alan Velie. Lincoln: University of Nebraska Press.
Kalupahana, D. J. (2008). A Path of Morals Dhammapada. Dehiwala: Buddhist Cultural Centre.
Reynolds, F. E. (2002). Rebirth Traditions and the Lineages of Gotama: A Story in Theravada Buddhology Sacred Biography in the Buddhist Traditions of South and Southeast Asia. Delhi: Motilal Banarsidass Publishers.
Castle, G. (2007). The Blackwell Guide to Literary Theory. Oxford: Blackwell Publishing Ltd.
Stuart, H. (1992). The Question of Cultural Identity, In Modernity and Its Future. edit by Stuart Hall, David Held and Tony McGrew. Cambridge: Polity Press.
Museum Press. (ม.ป.ป.). พระกษิติครรภ์ พระมาลัย ผู้มาโปรดสัตว์ในนรก. https://www.museum-press.com/content/394/พระกษิติครรภ์-พระมาลัย-ผู้มาโปรดสัตว์ในนรก
Vladimir, P. (1968). Morphology of the Fairy Tale (Trans. by Laurence Scott, 2nd rev. ed.). Austin: University of Texas Press.
