A Comparative Study of The Patterns of Recollection of The Buddha in Theravada Buddhism and Mahayana Buddhism
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research article aimed to 1) study the forms of Buddhānussati meditation practice in Theravada Buddhism, 2) study the forms of Buddhānussati meditation practice in Mahayana Buddhism, and 3) comparatively study the forms of Buddhānussati meditation practice in Theravada and Mahayana Buddhism. This research was qualitative research. The population and sample were 19 key informants, consisting of Buddhist scholars, meditation masters, and meditation practitioners. The tools used for data collection included document recording forms, semi-structured in-depth interview forms, and focus group discussion issues. The data analysis methods were used content analysis and thematic comparison presentation. The research results found that the form of Buddhānussati practice in Theravada Buddhism focused on the use of Self Power through the systematic recollection of the nine virtues of the Buddha to establish mindfulness and generate wisdom for the purification of one’s own defilements. Meanwhile, Mahayana Buddhism focused on the use of Other Power through faith in the Great Vows of the Buddha, the recitation of the Buddha’s name, and visualization to arouse Great Compassion and Bodhicitta for helping sentient beings. From the comparative analysis, it led to the synthesis of a new body of knowledge in the form of an Integrative Buddhānussati Practice Model for Contemporary Lifestyle that seamlessly blended the strengths of both schools. It utilized the strength of mindfulness from Theravada as a foundation for building emotional stability and the gentleness of faith from Mahayana as a driving force for opening the heart to fellow human beings. This led to the principle of Strong Inside, Gentle Outside, which was a mental innovation that helped practitioners stand firm with mindfulness while possessing love and kindness for others.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร
ข้อความที่ปรากฎอยู่ในบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความ และข้อคิดเห็นนั้นไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร
References
ณภิตา พุทธรักษา. (2564). โมเดลสมการโครงสร้างพุทธานุสสติในการพัฒนาคุณภาพชีวิตตามแนวพุทธจิตวิทยา. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพุทธจิตวิทยา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ประทุม อังกูรโรหิต. (2553). พระมหาประณิธานของพระโพธิสัตว์ : ข้อโต้แย้งทางปรัชญา. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พระกฤตกร จุฑาเกียรติ. (2562). พุทธภาวะในพระคัมภีร์มหายานและความเข้าใจของคณะสงฆ์จีนนิกายแห่งประเทศไทย เพื่อพัฒนามนุษย์และสังคม. วิทยานิพนธ์หลักสูตรปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาพัฒนามนุษย์และสังคม. บัณฑิตวิทยาลัย: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พระมหาสมโภช สีหมากสุก และธานี สุวรรณประทีป. (2567). ศึกษาการเจริญพุทธานุสสติเพื่อเป็นบาทฐานในการปฏิบัติวิปัสสนาภาวนา. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย 6(6): 1513-1520.
พระมหาสุรศักดิ์ สุรปญฺโญ. (2564). แนวคิดเรื่องการหลุดพ้นด้วยภักติ (พุทธภักติ) ในคัมภีร์สุขาวตีวยูหสูตร: ศึกษาเปรียบเทียบกับแนวคิดเรื่องการหลุดพ้นในพระพุทธศาสนาเถรวาท. วารสารปรัชญาปริทรรศน์, 25(1): 1-20.
พระสุขุม สุขวฑฒโกและคณะ. (2564). ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างพุทธศาสนาเถรวาทและมหายาน. วารสารวนัมฎองแปหรกพุทธศาสตรปริทรรศน์ 8(1): 123-130.
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2564). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม (พิมพ์ครั้งที่ 43). กรุงเทพมหานคร: วัดญาณเวศกวัน.
อนุสิทธิ์ ต้นโพธิ์. (2564). “การศึกษาวิเคราะห์พระโพธิสัตว์ในปรัชญาเถรวาทและมหายาน” วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาปรัชญา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
