อริยสัจกับการแก้ปัญหาในสังคมไทย
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอริยสัจกับการแก้ปัญหาในสังคมไทย ด้วยการศึกษาเอกสารและหนังสือ ผลการศึกษาพบว่า การแก้ปัญหาสังคมไทยจำเป็นจะต้องใช้อริยสัจเข้ามามีส่วนช่วยในการแก้ปัญหา โดยใช้ไตรสิกขาที่อยู่ในทุกขนิโรธคามินีปฏิปทาอริยสัจซึ่งเป็นรูปแบบย่อของอริยมรรคมีองค์ 8 และการที่จะแก้ปัญหาได้นั้น ต้องนำกิจหรือหน้าที่ในอริยสัจทั้ง สัจญาณ กิจญาณ กตญาณเข้ามาร่วมด้วยการปฏิบัติตามไตรสิกขาคือ การฝึกอบรมทางด้านพฤติกรรมหรือศีล ให้มีศีล 5 ไม่ฆ่าสัตว์ ลักทรัพย์ ประพฤติผิดในกาม พูดคำหยาบ ส่อเสียด เพ้อเจ้อ ไม่ดื่มสุราและเมรัย ฝึกอบรมทางด้านสมาธิหรือจิตใจ ให้มีจิตใจที่เป็นสมาธิ ตั้งใจมั่น เป็นจิตใจที่เหมาะแก่การทำงาน และการฝึกกอบรมทางด้านปัญญา ให้มีปัญญาอย่างถูกต้องและเหมาะสม เมื่อกระทำได้ตามไตรสิกขาแล้ว ปัญหาสังคมไทยก็จะหมดลงไป
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร
ข้อความที่ปรากฎอยู่ในบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความ และข้อคิดเห็นนั้นไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร
เอกสารอ้างอิง
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2557). พุทธธรรม ฉบับปรับขยาย. พิมพ์ครั้งที่ 39.กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2558). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม พิมพ์ครั้งที่ 30. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ผลิธัมม์.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2554). แก่นแท้ของพระพุทธศาสนา. พิมพ์ครั้งที่ 17. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ผลิธัมม์.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2547). ทุกข์สำหรับเห็น แต่สุขสำหรับเป็น. กรุงเทพมหานคร: ธรรมสภา.
พระวิชัย โพธิ์นอก. (2550). อวิชชาในพระสุตตันตปิฎกที่มีผลต่อปัญหาและแนวทางแกไขปัญหาในสังคมไทย. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาไทยศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฎธนบุรี.
พระพงศ์พิณันป์ ปิ่นพาน. (2564). แนวความคิดในการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ตามหลักไตรสิกขา. โดย พันโท อเนก คงขุนทด. วารสารศิลปะการจัดการ. (5) 1 มกราคม - เมษายน, 170-171.
พิเชฐ ทั่งโต. (2559). พุทธธรรมกับการป้องกันปัญหาการทุจริตคอร์รัปชันในสังคมไทย. วารสารจันทรเกษมสาร. (22) 43 กรกฎาคม – ธันวาคม 2559, 3.
จารุวรรณ สุขุมาลพงษ์. (2556). แนวโน้มของคอร์รัปชันในประเทศไทย (The Trend of Corruption in Thailand)”. รายงานวิจัย. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.
วสันต์ ชัยลา. (2554). การมีส่วนร่วมของประชาชนตามโครงการชุมชนและมวลชนสัมพันธ์. วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. คณะรัฐประศาสนศาสตร์: มหาวิทยาลัยราชภัฎบ้านสมเด็จเจ้าพระยา.
วิทยากร เชียงกูล. (2549). แนวทางปราบคอร์รัปชั่นอย่างได้ผล. กรุงเทพฯ: สายธาร.
สุรพล ศรีวิทยา. (2558). หลักนิติธรรมกับการสร้างความปรองดองสมาฉันท์ โดยแนวทางพุทธวิถีในสังคมไทย”. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร. (3) 2 กรกฎาคม – ธันวาคม, 20-22.
สุมานพ ศิวารัตน์. (2560). การพัฒนาคุณภาพชีวิตด้วยไตรสิกขา. วารสารสถาบันวิชาการป้องกันประเทศ. (8) 1 มกราคม - เมษายน 2560, 44.
สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด. (2552). ผลการปราบปรามยาเสพติดทั่วประเทศประจำปี พ.ศ. 2555. กรุงเทพมหานคร: บางกอก บล็อก.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2554). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 9. กรุงเทพมหานคร: คุรุสภาลาดพร้าว.
สำนักยุทธศาสตร์ สำนักงาน ปปส. (2554). กรอบแผนปฏิบัติการและแก้ไขปัญหายาเสพติด ปี 2559. สืบค้นเมื่อ วันที่ 15 มกราคม 2563 จาก http://www.ppb.moi.go.th [16 กันยายน].
สำนักงานตำรวจแห่งชาติ. ( 2554). รายงานสถิติอาชญากรรม. สืบค้นเมื่อ วันที่ 15 มกราคม 2563 จาก http://www.rtpoc.police.go.th/file2.php?f=5 [5 ตุลาคม].
Peter Harvey. (2000). An Introduction to Buddhist Ethics: Foundations, Values and Issues. Cambridge: Cambridge University University Press.