การทานอาหารมื้อเดียวที่ปรากฏในกกจูปมสูตร

Main Article Content

นวลนภา ยุคันตพรพงษ์
พระมหาอดิเดช สติวโร (สุขวัฒนวดี)

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่ออธิบายถึงความสำคัญของการทานอาหารมื้อเดียวที่ปรากฏในกกจูปมสูตร โดยใช้การศึกษาจากเอกสาร หนังสือและบทความที่เกี่ยวข้อง ผลการศึกษาพบว่า
อานิสงค์ 5 ประการของการฉันอาหารมื้อเดียวที่พระพุทธเจ้าทรงปฏิบัติตลอดชีวิตและนำพาเหล่าภิกษุประพฤติเป็นสิกขาบทเบื้องต้น เมื่อนำแนวคิดเหล่านี้มาวิเคราะห์ผู้เขียนพบว่าเป็นจริงและพิสูจน์ได้ด้วยตนเอง ไม่บริโภคอาหารบ่อยหรือหลายมื้อตามความอยากในรสชาติของอาหารหรือความกลัวเรื่องน้ำหนักว่าถ้าทานอาหารน้อยกลัวผอม จนกระทั่งฝึกทานอาหารมื้อเดียวได้อย่างสมดุลและต่อเนื่อง เป็นปัจจัยหลักให้หายจากโรคภัยไข้เจ็บสุขภาพแข็งแรงทั้งด้านร่างกายและจิตใจได้อย่างยั่งยืน

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

ใจเพชร กล้าจน. (2562). หนังสือถอดรหัสสุขภาพ เล่ม 2 ความลับฟ้า. กรุงเทพมหานคร: บริษัทพิมพ์ดี.

ปานเทพ พัวพงษ์พันธุ์. (2556). เปิดงานวิจัย อดอาหารให้เป็น ยืดอายุ แก่ช้า ต้านโรค (ตอนที่ 1),สืบค้นเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม 2564, จาก https://mgronline.com/daily/detail/9560000044602.

นนทวัฒน ปรีดาภัทรพงษ์. (2558). การบริโภคอาหารเพื่อสุขภาพแนวพุทธ. วารสารบัณฑิตศาสน์ มมร. 13(2), หน้า 45-59.

นพ. ปณต ยิ้มเจริญ. (2564). IF คือ อะไร ทำไมฮิตกันจัง เรื่องน่ารู้เกี่ยวกับ IF. สืบค้นเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม 2564, จาก https://www.rattinan.com/if.

นาวิน วรรณเวช. (2558). ยิ่งหิว ยิ่งสุขภาพดี? มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. วารสารวิชชาการคณะ มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. 11(2), หน้า 197-209.

ปภาสินี แซ่ติ๋ว, นวรัตน์ ไวชมภ. (2560). ความสำเร็จลดความอ้วนด้วย 3 อ. วารสารพยาบาลทหารบก. 18(2), หน้า 9-16.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2557). พุทธธรรม ฉบับปรับขยาย. พิมพ์ครั้งที่ 40. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ผลิธัมม์.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.