แนวทางการจัดการเรียนรู้เกี่ยวกับอริยสัจ 4 สำหรับเด็กปฐมวัย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอแนวทางในการจัดการเรียนรู้เกี่ยวกับอริยสัจ 4 สำหรับเด็กปฐมวัย ซึ่ง “อริยสัจ 4” เป็นความจริงอันประเสริฐ ได้แก่ ทุกข์ (ความยากลำบาก ความไม่สบายกายไม่สบายใจ) สมุทัย (เหตุให้เกิดทุกข์) นิโรธ (ความดับไม่เหลือแห่งทุกข์) มรรค (ทาง 8 ประการอันประเสริฐเพื่อความดับไม่เหลือแห่งทุกข์) อริยสัจ 4 นี้ เป็นคำสอนสำคัญในพระพุทธศาสนา เป็นสาระอันทรงคุณค่าที่ควรปลูกฝังให้แก่พุทธศาสนิกชนตั้งแต่ระดับปฐมวัย บทความนี้ผู้เขียนได้ศึกษาค้นคว้า วิเคราะห์เรื่องอริยสัจ 4 แล้วสังเคราะห์เนื้อหาอริยสัจ 4 ประกอบกับแนวคิดและทฤษฎีทางการศึกษา เพื่อให้ได้แนวทางการจัดการเรียนรู้เกี่ยวกับอริยสัจ 4 สำหรับเด็กปฐมวัย ที่มีความสอดคล้องกับพัฒนาการของเด็กปฐมวัย ทั้งด้านร่างกาย ด้านอารมณ์ ด้านสังคม จิตใจ และด้านสติปัญญา ผู้เขียนได้เสนอตัวอย่างการใช้ภาษาและคำง่าย ๆ เพื่ออธิบายความหมายเนื้อหาหลักธรรมให้เหมาะกับพัฒนาการทางภาษาของเด็ก และเสนอตัวอย่างกิจกรรมง่าย ๆ ที่ผู้จัดการศึกษาปฐมวัยสามารถนำไปประยุกต์ใช้ได้จริง สร้างพื้นฐานความเข้าใจเรื่อง อริยสัจ 4 แก่เด็กปฐมวัย อันนำไปสู่ความซาบซึ้งและปฏิบัติตามธรรมคำสอนขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ตลอดจนช่วยกันสืบทอดความจริงอันประเสริฐนี้สู่คนในรุ่นต่อ ๆ ไปตามลำดับแห่งชีวิต
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร
ข้อความที่ปรากฎอยู่ในบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความ และข้อคิดเห็นนั้นไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร
เอกสารอ้างอิง
กนกวรรณ ขวัญอ่อน. (2562). การสร้างความเข้มแข็งทางด้านจิตใจตามหลักพระพุทธศาสนา. วารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร, 2(1), หน้า 46-59.
ทิศนา แขมมณี. (2566). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระครูปลัดศักดิ์ มหาวีโร (โกศลสุภวัฒน์). (2563). “รูปแบบการจัดการเรียนการสอนตามหลักอริยสัจ 4 สำหรับนักเรียนประถมศึกษาในโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร”. ดุษฎีนิพนธ์ตามหลักสูตรพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพุทธบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระภาวนาวิริยคุณ (หลวงพ่อทัตตชีโว). (2556). นักโทษแห่งวัฏสงสาร ตอนที่ 3 อริยสัจ 4 (พระธรรมเทศนา เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2554). วารสารอยู่ในบุญ. 11(129): 62-65.
พระภาวนาวิริยคุณ (หลวงพ่อทัตตชีโว). (2556). นักโทษแห่งวัฏสงสาร ตอนที่ 4 อริยสัจ 4 (พระธรรมเทศนา เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2554). วารสารอยู่ในบุญ. 11(130): 66-69.
พระอนันตชัย อภินนฺโท (ขันโพธิ์น้อย). (2560). ความทุกข์ในอริยสัจ 4. วารสารพุทธจิตวิทยา. 2(2): 45-58.
พระอำนาจ จิตตฺทนฺโต (เสมอทรัพย์). (2562). “การศึกษาเปรียบเทียบปฐมเทศนาในพระพุทธศาสนาเถรวาทกับเทศนาบนภูเขาในคริสต์ศาสนา”. วิทยานิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาศาสนาเปรียบเทียบ. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สาโรช บัวศรี. (2553). รำลึกคุณูปการ ศาสตราจารย์ ดร.สาโรช บัวศรี. สถาบันวัฒนธรรมและศิลปะ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ: สันติศิริการพิมพ์.
สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ. (2561). คู่มือหลักสูตรการศึกษาปฐมวัย พุทธศักราช 2560 สำหรับเด็กอายุ 3-6 ปี. (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
Jean Piaget. (1950). The Psychology of Intelligence. New York: Harcourt, Brace and World.
Milton V Uecker. (2019). Distinctively Christian: A Christ-centered Approach to Early Childhood Spiritual Development. US: Wheaton Press.
