ระบบกลยุทธ์การเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระสงฆ์วัดไทยในประเทศเยอรมนี
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระบบกลยุทธ์การเผยแผ่พระพุทธศาสนาในประเทศเยอรมนี 2) พัฒนาระบบกลยุทธ์การเผยแผ่พระพุทธศาสนาในประเทศเยอรมนี 3) ทดสอบและประเมินหรือรับรองคุณภาพจากผู้ทรงคุณวุฒิของการพัฒนาระบบกลยุทธ์การเผยแผ่พระพุทธศาสนาในประเทศเยอรมนี และ 4) เสนอแนวทางระบบกลยุทธ์การเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระสงฆ์วัดไทยในประเทศเยอรมนี รูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยและพัฒนา กลุ่มตัวอย่างผู้ให้ข้อมูลสำคัญ คือ พระสงฆ์วัดไทยนักเผยแผ่ในประเทศเยอรมนี จำนวน 10 รูป และผู้เชี่ยวชาญด้านพระพุทธศาสนา จำนวน 5 คน รวมทั้งสิ้น 15 รูป/คน ใช้วิธีคัดเลือกแบบด้วยวิธีการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือในการวิจัยคือแบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้างจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ วิเคราะห์ข้อมูลแบบคุณภาพ โดยวิเคราะห์เอกสาร วิเคราะห์เนื้อหาและการสนทนากลุ่ม ผลการวิจัยพบว่า 1. ระบบกลยุทธ์การเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระสงฆ์วัดไทยในประเทศเยอรมนี มีองค์ประกอบ 5 ส่วน ได้แก่ 1) ตัวควบคุม 2) ปัจจัยนำเข้า 3) กระบวนการเผยแผ่พระพุทธศาสนา 4) ผลลัพธ์ 5) ผลสะท้อนกลับ 2. พัฒนาระบบกลยุทธ์การเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระสงฆ์วัดไทยในประเทศเยอรมนีจะต้องกำหนดเนื้อหาสาระธรรมที่จะใช้เทศนา โดยใช้หลักพุทธธรรมนำมาเป็นระบบกลยุทธ์ ได้แก่ 1) หลักสติปัฏฐาน 2) หลักอานาปานสติ 3) หลักภาวนา และ 4) หลักไตรสิกขา 3. ทดสอบและประเมินหรือรับรองคุณภาพจากผู้ทรงคุณวุฒิของการพัฒนาระบบกลยุทธ์การเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระสงฆ์วัดไทยในประเทศเยอรมนี พบว่า โดยรวมทุกด้านอยู่ในระดับมากที่สุด และ 4. แนวทางระบบกลยุทธ์การเผยแผ่ ได้แก่ องค์ความรู้/ข้อค้นพบจากงานวิจัยนี้ คือ‘ระบบกลยุทธ์การเผยแผ่พระพุทธศาสนาฯ’: ระบบเอสเอ เอสบีเอเอส (SASBAS System) จะเป็นประโยชน์สามารถนำไปใช้กับวัดไทย ในรัฐอื่นๆ ของประเทศเยอรมนี
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร
ข้อความที่ปรากฎอยู่ในบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความ และข้อคิดเห็นนั้นไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร
เอกสารอ้างอิง
พระถวัลย์ โชติโย (หาญไชยนะ). (2561). การศึกษาการเจริญสติปัฏฐาน 4 ตามแนวทางการเคลื่อนไหวของหลวงพ่อคำเขียน สุวณฺโณ วัดป่าสุคโต อำเภอแก้งคร้อ จังหวัดชัยภูมิ”. วิทยานิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาพระพุทธศาสนา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2558). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพมหานคร: ผลิธัมม์.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2552). กาลานุกรม พระพุทธศาสนาในอารยธรรมโลก. กรุงเทพมหานคร: บริษัทด่านสุทธาการพิมพ์ จำกัด.
พระมหาบุญทิน ปุญฺญธโช (เทาศิริ). (2561). “กลยุทธ์การเผยแผ่พระพุทธศาสนาตามหลักปฏิสัมภิทา 4 สำหรับพระธรรมทูตไทยในทวีปยุโรป”. ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาพุทธบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระศรีสิทธิวิเทศ (ธวัชชัย ธมฺมชโย). (2564). “รูปแบบการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระธรรมทูตในเขตบริหารพิเศษฮ่องกงแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน”. ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
รุ่งนิภา เหลียง และขันทอง วิชาเดช. (2563). พุทธวิธีการบริหารเพื่อการเผยแผ่พระพุทธศาสนา: กรณีศึกษาวัดพระธรรมกายในสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี”. รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์. คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์: มหาวิทยาลัยบูรพา.
สุวิมล ติรกานนท์. (2542). ระเบียบวิธีวิจัยทางสังคมศาสตร์แนวทางสู่การปฏิบัติ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Mgronline. (2567, 4 มีนาคม). ข่าวปก: ศาสนาพุทธบูม!! ในเยอรมัน.https://mgronline.com/dhamma/detail/
Sawadeedeutschland.com. (2567, 2 กุมภาพันธ์). เกี่ยวกับประเทศเยอรมัน.
https://www.sawadeedeutschland.com/ประเทศเยอรมนี
Wat Pah Puritattaram in Giessen. (2567, 4 มีนาคม). ศาสนาพุทธ!! ในเยอรมัน. http://www.watgiessen.com/