The การพัฒนาความสามารถในการสื่อสารทางคณิตศาสตร์และเจตคติที่มีต่อวิชาคณิตศาสตร์ โดยการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือร่วมกับบอร์ดเกม ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
วัตถุประสงค์ของการวิจัยนี้คือ 1) เพื่อศึกษาพัฒนาการความสามารถในการสื่อสารทางคณิตศาสตร์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบร่วมมือร่วมกับบอร์ดเกม เรื่อง สมการเชิงเส้นตัวแปรเดียว 2) เพื่อศึกษาเจตคติต่อการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ หลังได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบร่วมมือร่วมกับบอร์ดเกม เรื่อง สมการเชิงเส้นตัวแปรเดียว ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลอง ประชากรและกลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนวัดราษฎร์รังสรรค์ (ขันมาอนุราษฎร์) ในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2568 การวิจัยนี้ดำเนินการเป็นระยะเวลา 4 สัปดาห์ โดยมีการจัดการเรียนการสอนสัปดาห์ละ 3 ชั่วโมง รวมเป็นเวลา 12 ชั่วโมง (ไม่รวมเวลาที่ใช้ในการทดสอบก่อนเรียนและหลังเรียน) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยแผนการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือที่บูรณาการร่วมกับเกมกระดาน กระบวนการจัดการเรียนรู้แบ่งออกเป็น 5 ขั้นตอน ได้แก่ 1) การเตรียมความพร้อม 2) กิจกรรมการเรียนการสอน 3) กิจกรรมกลุ่มและการใช้เกมกระดาน 4) การตรวจสอบผลการปฏิบัติงานและการทดสอบ และ 5) การสรุปบทเรียนและการประเมินผล แผนการจัดการเรียนรู้ทั้งหมดมีค่าดัชนีความสอดคล้องระหว่างข้อคำถามกับจุดประสงค์ (IOC) เท่ากับ 1.00 สำหรับแบบประเมินทักษะการสื่อสารทางคณิตศาสตร์มีค่า IOC อยู่ระหว่าง 0.80 ถึง 1.00 ในขณะที่แบบสอบถามเจตคติต่อวิชาคณิตศาสตร์มีค่า IOC เท่ากับ 1.00 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ การวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบวัดซ้ำ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) คะแนนเฉลี่ยทักษะการสื่อสารทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนมีการพัฒนาขึ้นอย่างต่อเนื่องตลอดระยะเวลาการศึกษา และ 2) เจตคติต่อวิชาคณิตศาสตร์ของนักเรียนหลังได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบร่วมมือร่วมกับบอร์ดเกมเรื่องสมการเชิงเส้นตัวแปรเดียว อยู่ในระดับสูงสุดในภาพรวม
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร
ข้อความที่ปรากฎอยู่ในบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความ และข้อคิดเห็นนั้นไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551(ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
จินตนา ศรีวงษา. (2563). “การศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อเจตคติทางคณิตศาสตร์ของนักเรียน ระดับชั้น มัธยมศึกษาตอนต้น สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดมหาสารคาม”. ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ชาคริสต์ ขำศรี. (2565). การวิจัยปฏิบัติการเพื่อพัฒนาการจัดการเรียนรู้ด้วยเกมกระดานที่ส่งเสริมมโนทัศน์ทางคณิตศาสตร์เรื่อง จำนวนเต็ม ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. Journal of Roi Kaensarn Academi, 7(10): 297–312.
ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2558). การพัฒนาการคิดวิเคราะห์สำหรับครู. กรุงเทพฯ: วี.พริ้นท์(1991).
ทิศนา แขมมณี. (2566). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ภัธภร หลั่งประยูร. (2565). “การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนแบบผสมผสานตามแนวคิดการเรียนรู้แบบร่วมมือเพื่อส่งเสริมความสามารถในการอ่านภาษาอังกฤษของนักศึกษา สาขาการสอนภาษาอังกฤษ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏ”. วิทยานิพนธ์หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน (กลุ่มหลักสูตรและการนิเทศ). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
มาเรียม นิลพันธุ์. (2558). วิธีวิจัยทางการศึกษา. ภาควิชาหลักสูตรและวิธีสอน คณะศึกษาศาสตร์: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วิทวัส แก้วสม. (2562). “ผลการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือด้วยเทคนิคจิ๊กซอว์ประกอบหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ที่มีต่อ ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้วิชาคอมพิวเตอร์ของนักเรียนชั้น ประถมศึกษาปีที่6”. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
สํานักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562, 20 ตุลาคม). แนวทางการนิเทศเพื่อพัฒนาและส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุก Active Learning ตามนโยบายลดเวลาเรียน เพิ่มเวลารู้. https://academic.obec.go.th.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีกระทรวงศึกษาธิการ. (2560, 25 พฤษภาคม). คู่มือการใช้หลักสูตรกลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์(ฉบับปรับปรุง พ.ศ.2560). https://www.scimath.org/
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2555). ทักษะ/กระบวนการทางคณิตศาสตร์. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ คุรุสภาลาดพร้าว.
smith, C. P. (2000). Content Analysis and Narrative Analysis. In: Reis, H.T. and Judd, C.M., Eds., Handbook of Research Methods in Social and Personality Psychology. Cambridge University Press.
